Symonia. vij.

tas. Quintuꝫ ꝙ in differentibꝰ poteſt vnuſquiſqꝫꝓut ſibi placuerit conſciētiā informare. Quod bene no. et ideo talis debet miniſtrare et conſcientiādeponere.x ¶ Scd̓a pena ꝯtra ſymoniacos eſt depoſitio et infamia. ⁊ hec īponit̉ ſi de hoc in iudicio ꝯſtiterit. v.q. iij. ſane. de accuſa. inqͥſitiōis.9 ¶ Tercia pena eſt excōmunicatio papalis. NamMartinus in cōcilio conſtantienſi in extrauaganti que incipit. Multe. ita inquit ſacro approbanteconcilio declaramus ꝙ ordinati ſymoniace ab executiōe ſuorū ordinū ſint ipſo iure ſuſpenſi. Electiones aūt poſtulationes cōfirmationes et qͣſuis ꝓuiſiones ſymoniace eccleſiarū monaſterioꝝ dignitatum ꝑſonatuū officioꝝ ⁊ beneficiorū quorūcunqꝫ deinceps facte nulle ſint ip̄o iure nullūqꝫ per illas ius cuiqͣꝫ acquirat̉ nec ꝓmoti cōfirmati autꝓuiſi faciant fructus ſuos: ſꝫ ad illorū reſtitutionetanqͣꝫ iniuſte ablatorū teneāt̉. Statuētes inſuꝑ ꝙdās et recipiēs ipſo facto ſentētiā excōicationis incurrat. etiā ſi pōtificali aut cardinalatus refulgeatdignitate. In alia extrauagāti facta āno. ij. ſui pōtificatus Mantue data: que inccipit. Damnabilēcōfirmat omnes excōmunicationes ſuſpenſionespriuationes et interdicta et alias cenſuras latas aſummis pontificibꝰ ꝯtra ſymoniacos quas vultincurrere ipſo facto omnem ſymoniacum occultūvel manifeſtum vbicunqꝫ ſymōiam ꝯmiſerit: cuiuſcunqꝫ ſtatꝰ etiā ſi ep̄atus aut cardinalatus velqͣuis alia eccleſiaſtica vel temꝑali prefulgeat digniate dictarū excōmunicationū ſuſpenſionum ⁊ penarum abſolutioneꝫ ſibi reſeruans: niſi in mortisarticulo nec vult ꝙ virtute ꝯceſſionis indulti: autcuiuſcunqꝫ facultatis abſoluēdi cōceſſe vel concedende a ſede apoſtolica poſſint abſolui niſi ſpecialiter de peccato ſymonie auctoritatē abſoluendi cōtineant. Hoc idē Eugenius in alia extrauagantique incipit. Cū deteſtabile. Data rome apud ſanctum Briſogonū: anno ſui pōtificatus. iiij. Paulus ſcd̓s in ꝓceſſu quē in die iouis ſancte fecit: excōmunicat oēs ſymoniacos tā in ordine ꝙͣ etiā inbeneficio ⁊ abſolutionē reſeruat ſibi ⁊ ſucceſſoribꝰeius p̄terqͣꝫ in morte. nec vult ſicut ⁊ Martinꝰ ꝙpoſſint abſolui ex qͣcunqꝫ cōceſſione niſi faciāt mētionem de ſymonia. Idē fecit Sixtus. iiij. Et ſic tene ꝙ oēs ſymoniaci in ordīe ⁊ beneficio ſolū ſuntexcōmunicati. Alij v̓o ſymoniaci non: ſꝫ ip̄o factocadūt in penas ꝯtra ip̄os latas a iure. de qͥbus dictum eſt hic sͣ. Nec te moueat. c. reperiūtur. j. q.Similiter. c. qͥcunqꝫ ibidē. et. c. placuit ibidē. Sil̓et. c. ex multis .j. q. iij. quia licet ſub anathema ꝓhibeant tn̄ loquunt̉ ſolū de ordine et beneficio. et ſicin nullo iure inuenit̉ ſub pena excōicationis ꝓhibita oīs ſymonia. niſi vt dixi in ordine ⁊ beneficioet ideo illi ſoli ſunt excōicati.9 ¶ Quarta pena ſymoniacorū eſt. ꝙ p̄cipit̉ ſub pena excōicatōis late ſnīe. omnibus cuiuſcūqꝫ dignitatis aut ſtatus ꝙ ſi ſunt preſentes in romana curia reuelare teneant̉ pape vel eius apoſtolice ſediscamerario aut ſuo vices gerenti in vnius vel duorum teſtium p̄ſentia infra duos dies natulrales

poſtꝙͣ ſciuerint. aut ad eorū noticiā peruenerit aliquē cōmiſiſſe ſymoniā a qua nō niſi ꝑ romanumpontificē poſſunt p̄terqͣꝫ in mortis articulo abſolui. ⁊ hoc ꝑ p̄dictā extrauagantē Martini dānabilem. Cui Eugenius in. d. extrauagāti. Cū deteſtabile addit ꝙ nō ſolū qͥ ſciūt aliquē ſymoniā cōmiſiſſe vel ꝓcuraſſe. ſꝫ etiam qui ſciunt illos qͥ fuerūtmediatores teneant̉ reuelare pape vel eiꝰ camerario: vel cui ip̄e duxerit cōmittendū ꝑ ſe vel per alios qͣꝫcitius: et ꝙ nō poſſint abſolui donec reuelauerint. qd̓ intelligo ſi cōmode poſſunt. ⁊ ſi ſciūt veraciter nō ꝑ ſuſpitiones. aliter nō credo incurreredictā excōicationē. Credo etiā hodie nō ligare cuꝫſit abrogata ꝑ nō vſum. Aduerte tn̄ ẜm Aſten. li.vj. ti. lv. ꝙ qn̄ ſymonia ē ſolū mentalis ſine omnipactione ꝙ nō ligatur talis aliqua p̄dictaꝝ penarum qd̓ nota.quo ad reſtituImonia. Vij. tionē. Querit̉vtrū datū ſymoniace ſit retiſtuenduꝫ?℟. Pa. in. c. fi. eo. ti. ꝙ aut datū eſt ſinepactione. ſꝫ cū intētione habendi ſpūalia ⁊ tunc dicunt aliqͥ quos ſequit̉ Pa. ꝙ ſi talis ſymonia ē deiure poſitiuo: ſic reſtō nō eſt neceſſaria ad ſalutemSi v̓o eſt de iure diuino: ſic neceſſario eſt reſtituēdum acceptū. Alij indiſtinc te ꝙ nō eſt reſtituēdūde neceſſitate. ꝑ. d. c. fi. vbi eſt tex. aꝑtus. Sed quiadictū. c. fi. loquit̉ in ſymonia q̄ eſt de iure poſitiuoideo dico ꝙ in tali caſu non eſt neceſſaria. Et q̄ ſitrō licet Io. an. ⁊ Ho. multas adducant. tn̄ nullaefficax eſt. ẜm hoc ſolū quia ius ſic declarauit: ẜmip̄m non extendā ad ſymoniā q̄ eſt de iure diuinoet ideo neceſſario reſtituēdū. ⁊ ſic tenet Pa. ẜm tn̄diſtinctionē vſurarij mētalis de qͦ Riſtitutio. j. inlr̄a vſurarius in pͥn. Si v̓o datū ſit mediante pactione ſic abſqꝫ dubio de neceſſitate reſtituēduꝫ eſtẜm cōiter doc.¶ Cui debet reſtitui acceptū ſymoniace ꝓ ingreſ­ lſu monaſterij vel eccleſie? ℟. Pa. in. c. de hoc. e. ti.Si loquimur de eccleſia ſeculari. tūc ſi ille qͥ deditnō hꝫ vnde viuat reſtituet̉ ei. ar. c. veniens. eo. tit.Si v̓o hꝫ vnde viuat tunc ſi oēs de eccleſia deliq̄runt dꝫ dari eccleſie et criminoſi expelli. Si aūt nōexpellant̉ debet dari fiſco pape ẜm Hoſ. qͥ diſtribuat in pias cauſas. Turpia lucra a fiſco extorq̄ntur. l. fiſcus in qōnem. ff. de iure fiſci. Si vero nonoēs deliquerūt. ſꝫ ſolus p̄latus vel ꝑticularis: tūcdabt̉ eccleſie in cuiꝰ ignominiā erat datū. Si loqͥmur de eccleſia regulari ſi oēs deliquerūt datur eiqͥ dedit vt intret ſecundū monaſteriū. vt in. d. ca.veniens cū nō poſſit ſtare in pͥmo monaſterio. vtin. c. qm̄. eo. ti. Si vero ꝑticulares deliquerūt: tūcpecunia dabit̉ ſcd̓o monaſterio quo ad vſumfructum tm̄. ⁊ mortuo īgreſſo redibit ad pͥmū monaſteriū. et ſic intellige glo. in. d. c. de hoc. ⁊ cōcordatcū p̄dictis Ho. et do. Anto.¶ Quid fiendū cuꝫ cōmode nō pōt applicari vbi 2vel in cuiꝰ cōtumeliā eſt data pecunia. puta qͥa inremotis ꝑtibus eſt vel videret̉ incōueniēs eaꝫ ibidari cū eccleſia ſit qͣſi derelicta et hmōi? ℟. ꝙ pauperibus dabitur.

10

g