Sagittarius

CCLV

Sagitoblationes ⁊ decimas ẜm iuſſum archidyaconi inter fratres diuidere. Hec notant̉ in. c. ꝑlectis quaſi in fi. xxv. di. et de offi. cuſto. per totū.1 ¶ Quis dꝫ deputari ſacriſta? Rn̄. ꝙ aliquis d̓ ſanctioribꝰ eccleſie: vt in. c. ij. de offi. cuſto.2 ¶ Ex qua culpa tenet̉ ſi qͥd pereat. vide. sͣ. CuſtosAgittarius ſarioꝝ exercet. etdicit̉ qui artē balivtrum liceat. vide. sͣ. Ars.Alarlummn ati. aut ſilibus. videan debeat̉ famulo īfisͣ. Familia. §. ij.Anctus canonizatio ⁊ reliquiequis debeat̉ hr̄i. vide. sͣ.Ara ce Nulcalit immo demōesdr̄ qui deos deaſqꝫnec nouum aut vetus teſtm̄ recipit. hortempla p̄cipiuntur claudi ſub pena mortis ⁊ amiſſione bonorum. C. de paga. et ſara. ⁊ tēplis eoruml. j. ⁊. ij. ⁊ qͣſi ꝑ oīa quo ad ꝓhibitiōes iudeis cōparant̉. C. eo. l. vt ꝓphanos. ⁊ extra d̓ iude. ⁊ ſara. qͣſiꝑ totum. Et ideo vide. sͣ. Iudeus q̄ ꝓhibet̉ xp̄ianis ergo ipſos. excipit̉ tn̄ caſus. qꝛ cū ſaracenis xp̄ianus comedere nec habitare prohibet̉. xj. q. iij. admenſam. ſꝫ bn̄ cum iudeis. xxviij. q. j. nullus. quiamagis ſunt nobis ꝑuerſi iudei ⁊ in cibis nos cōtēnunt. tn̄ Lau. ⁊ Io. ⁊ multi ſequaces tenēt ꝙ cumſaracenis etiā nō lꝫ comedere. qꝛ etiā ipſi in multisiudaizāt. Qd̓ verum credo qn̄ in cibis talia obſeruant: al̓s nō. Itē qꝛ iudeis ꝑmittit̉ eorū ſynagoga.ſed ſaracenis nullo mō ꝑmittit̉ inter xp̄ianos publicā inuocationē facere machometi: neqꝫ ꝑegrinatio ad aliquē ſuorū: ſicut ad ſanctū. Et quicūqꝫ eorum dn̄s xp̄ianus qui hoc eis ꝑmittit peccat mortaliter. qꝛ facit contra p̄ceptū Cle. vnice. de iudeisItē qꝛ cū iudeis pn̄t xp̄iani hr̄e cōmertiū. ſꝫ cū infidelibꝰ ſeu ſaracenis extat hodie ꝓhibitio ſub penexcōicationis papalis quam incurrāt ipſo factotꝑe guerre cū eis habent cōmertiū. vel qui deferūteis ꝓhibita. de quo vide. sͣ. Excōicatio. v. caſu. xx1 ¶ Utrū xp̄iani poſſint furari qͦs detinēt in eorumſeruitio? ℟. ꝙ ſic. qꝛ nullo mō licite pn̄t tenere eo:Atiſſa Ctlo recōciliatio. ⁊ ſicdr̄ dupl̓r. vno mōVōēs ꝑtes pnīe ordinant̉ ad recōciliatōq̄libꝫ eaꝝ ſatiſfactio dici p̄t. Alio mō dr̄ſolutio pene debite. ⁊ ſic eſt ꝑs vna pnīe q̄ eſt aſſūptio ſiue adimpletio pnīe iniūcte vel debite. ⁊ nihilominus tn̄ etiā partibꝰ alijs pnīe cōuenit ꝑ accn̄svt cōtritioni rōne doloris cōiuncti qui eſt in parteſenſibili. ⁊ ꝯfeſſioni rōne erubeſcētie. Hec .s. Bo.in. iiij. di. xvj. circa lr̄am.L ¶ Satiſfactio ẜm culpā p̄teritā eſt iniurie illate recōpenſatio ẜm equalitate iuſticie. ẜm v̓o culpā futurā eſt peccatorū cauſas excedere. ⁊ eorū ſuggeſtionibus aditū nō p̄bere. de pe. di. iij. c. ſatiſfactio.2 ¶ Utrum deo quis poſſit ſatiſfacere ꝓ pctō? ℟.ꝙ cum ipſius adiutorio. vicꝫ cuꝫ merito paſſionisxp̄i: cuius hō ꝑ verā fidē efficit̉ ꝑticeps ſic pōt: al̓snō: vt no. Ri. in. iiij. di. xv.z ¶ Urtū vnus hō poſſit ꝓ alio ſatiſfacere? ℟. ꝙ ac

cipiēdo ſatiſfactionē ꝓ p̄ſeruatōne ⁊ cautela culpefuture ſic nō pōt. qꝛ quis ieiunādo non affligit corpus alterius vt viuat caſte: niſi inqͣꝫtum ꝑ bonumexemplū allicit eum ad ſil̓ia faciēda: ſiue inqͣtū pōtalteri mereri augmentū gratie ꝑ talia: vt ſic faciliꝰeuitet pctm̄. Si v̓o accipiat̉ ſatiſfactio ꝓ recōpēſatione iniurie illate ſic vnus p̄t ꝓ alio ſatiſfacere homini. Deo v̓o etiaꝫ pōt ſi mō ille qui cōmiſit pctm̄ſit cōtritus de eo. al̓s nō. ꝓ pnīa v̓o iniūcta nō pōtvnus ꝓ alio ſatiſfacere. niſi interueniat aucͣtas cōfeſſoris qui in illa pōt diſpenſare. vel niſi interueniat caſus ꝙ ille cui impoſita eſt nūqͣ eam poterit inhoc mūdo implere. qꝛ poſſet tunc ꝑ aliū fieri. Hechabent̉ ex dictis Ri. ⁊ s. Bo. in. iiij. di. xx.¶ Sed nunqͥd ille cuius ſatiſfactionē alter in ſe ſu 4ſcepit: moriēdo ſtatim euolabit. ℟. ꝙ nō ſꝫ oportetꝙ primo ille qui eū ſuſcepit impleat. qꝛ nemo ꝑadiſum ingredit̉. niſi ſit extra oē debitū. ita ꝙ nec ipſenec alius ꝓ eo ſit debitor. ẜm. s. Bo. in. iiij. di. xx.¶ Utrū talis ꝓ alio ſatiſfaciēs ſatiſfaciat etiā ꝓ ſe2ipſo? ℟. diuerſoꝝ fuit opi. ſꝫ mihi placet opi. quaꝫRi. in. iiij. diſt. xx. refert ꝙ etiā eſt ſatiſfactoriū ꝓ ſeipſo nō ex debito. ſꝫ ꝑ diuinam miſcd̓iam q̄ magischaritatē attendit ꝙͣ opus. xiiij. q. v. ſi qͥd. Uel dicꝙ ꝓ alio ſit ſatiſfactoriū ꝑ moduꝫ ſolutōis pene. ꝓſeipſis v̓o eſt ſatifactoriū ꝑ modum meriti de congruo. Dicit em̄. s. Bo. in. iiij. diſ. xv. ꝙ lꝫ de rigoreuiſticie nō ſit ſatiſfactorium id qd̓ facit quis ad qd̓al̓s tenet̉. tn̄ credit ꝙ diuine miſcd̓ie benignitas tāta eſt ꝙ acceptat totū. ⁊ quaſi ꝓ nihilo ſaluat nos.et de hoc. jͣ. Suffragium. §. ij.¶ Utrum ſatiſfactio facta in peccato mortali vale Eat? Rn̄. aut loqͥmur de ea q̄ fuit impoſita a cōfeſſore penitenti ⁊ poſtea recidiuāti ante illiꝰ cōplemētum. ⁊ ſic dic vt. sͣ. Pnīa. §. xiiij. Aut loquimur dealia quacūqꝫ volūtarie aſſumpta; ⁊ ſic dico ꝙ nonvalet quo ad diminutionē pene debite ꝓ pctō. niſiꝑ accn̄s. vtputa qꝛ citius cōuertet̉. ⁊ verā aget penitentiā. ſꝫ ꝙͣtū ad culpam futurā euitandā valet.¶ Que ſunt ꝑtes ſatiſfactōnis? Rn̄. tres .ſ. or̄o ieiu Iniū et elemoſyna. Sūt tn̄ alie ſcd̓arie. vt vigilie. ꝑegrinatōes. diſcipline et hmōi. Un̄ oīa oꝑa afflictōnis ad ieiuniū reducunt̉. oīa oꝑa miſcd̓ie ad elemoſynam. oīa oꝑa ſpūalia ad or̄onem. Hec ex ſanctoBo. in. iiij. di. xv. ꝑte. j. arti. j. q. iiij.¶ Utrum flagella miſſa a deo vel ab hoībꝰ etiam 8ꝓ peccatis noſtris ſint ſatiſfactoria? Rn̄. ꝙ ſic inꝙͣtum cadunt ſub voluntate patienter ipſa acceptāte. ⁊ patienter ſuſtinere volente. dūmodo al̓s ſit incharitate. et de hoc vide. sͣ. Mors.¶ Utrū aliqua p̄dictarū triū ꝑtiū ſatiſfactōnis ſit ꝯmagis ſatiſfactoria? Rn̄. ꝙ elemoſina ī ſe includitvirtutē or̄onis ⁊ ieiunij ꝓpter duo. Primo qꝛ conſtituit eū cui dat̉ debitore ad orandum ꝓ eo qui dedit. Scd̓o qꝛ elemoſyna data ꝓpter deū eſt qͣſi quedam oblatio deo facta habet vim or̄onis. ⁊ ſil̓r bonorum exteriorū ſubtractio ꝑ elemoſynā facta continet virtualiter ieiunium. in quo macerat̉ corpusSil̓r or̄o virtute cōtinet ieiuniū. qꝛ intentio interius ad deū debilitatē corꝑis parit cōpletius tn̄ elemoſyna habet vim ſatiſfactōis ꝙͣ or̄o ⁊ ieiuntū. ꝓ-

vv 2