Re ſuſcitatus

R2 ¶ Quid ſi talis abſolutō ſeu remiſſio ſit facta nō lieraliter ſꝫ per mētū ſeu deſperatōeꝫ. puta ne eiꝰ indignationē incurreret vel quia oīno nihil haberepoſſe ſe credebat vel parū. aut cū fraude fuit obtēta. puta dicendo ꝙ nihil poterat ſoluere vel parū:cū tamen totum poſſet: vel plus qͣꝫ dixerit. Rn̄. ꝙnon valet. nec talis eſt liberatus ab obligatōne reſtōnis. Hoſt. tamē in ſumma. ti. de vſu. tenet ꝙ ſialiqua honeſta ꝑſona tractat cuꝫ aliquo dicēs ſi excorde reſiduū volueris remittere faciā ꝙ talis reſtituet tibi tantum: ⁊ ille remittit ꝙ talis debitor eſt liberatus. Qd̓ credo verū qn̄ talis perſona honeſtehoc tractat. puta intēdendo gerere negocium amborum vtiliter. ⁊ quo ad obligationem reſtōnis. ſꝫnon quo ad peccatū male diſpōnis. de quo tamenſufficit peniteat ſine alia reſtitutione.3 ¶ Sed nunqͥd quilibet cui debetur p̄t hanc abſolutōem facere. Rn̄. ꝙ nō. ſꝫ ſolū illi qui liberā d̓ ſuis rebus hn̄t adminiſtratōeꝫ. et qui pn̄t donare. etqui ſint vide Donatio pͥmo.¶ Utrū conciliū vniuerſale vel ciuitatis et hmōi:A poſſit remittere qd̓ debetur ſingulari perſone ꝯtraeius volūtatem. Rn̄. ẜm Inno. in. c. in noſtra. deiniur. ꝙ ſic. ſi debetur iure ciuili tm̄. Secus ſi debetur iure naturali. qꝛ non pōt. Qd̓ limita ſine cā. qͥacum cā etiam pōt. vt no. ibidē Inno. ī. c. que in eccleſiarū. de cōſti. et glo. in. l. fi. C. ſi cōtra ius vl̓ vti.pu. vbi tenet ꝙ publica vtilitas ſit licita cā vt tollatur qd̓ alteri debetur. etiam de iure naturali. qd̓ eſtnotandū ſingulariter qꝛ facit ad cognoſcendū quādo papa poteſt diſpenſare ſuper certis. et quandodn̄i vel cōmunitates qͥ habuerūt bellū inter ſe pn̄tcomponere ſuper dānis datis. de quo vide ſupraBellum. §. xiiij.¶ Utrū cū quis non vult reſtituere. qꝛ nō pōt niſicū magno ſuo incōmodo. ⁊ ille cui tenetur nō vultdare dilatōem vel remiſſionem aliquā poſſit abſoui a ſuo confeſſore? Rn̄. ẜm Direc. ti. reſtitutio. ꝙetiam ſi non īmineat periculū vite reſtituere debeti. vel aliud graue incōmodū pōt confeſſor cōſcīaꝫſuam formare: ex eo ꝙ intendat negociū vtiliter gerere creditoris. eo quia videt ꝙ non ita cito vel itacomode vel nunqͣꝫ poſſet rē ſuam recuperare ⁊ ſic.dare abſolutionē peccatori poteſt dūmodo ꝓmittat bona fide ſatiſfacere certo die. vel aliam cautionem faciat. nō tn̄ iuramentuꝫ exigat. vt ita credito.habeat ſuū. et peccator non recedat a confeſſore deſperatus. pro quo facit. l. ſoluēdo. ff. de nego. geſ. etl. ait p̄tor. §. j. ff. de mino. Et cū hoc ꝯcor. Hoſt. inſumma. Qd̓ bene notēt confeſſores: qui nō ſolumvtiliter non gerunt negociū creditorū: ſꝫ potius dānoſe abſoluēdo illos qui reſtituerent ſi abſolutōeꝫnegarent. quia tenentur ipſi de omni damno datocreditoribus.¶ Utrū epūs vel ꝓprius confeſſor poſſit dare licētiam differēdi reſtōneꝫ incertoꝝ? Rn̄. do. Anto. inc. cū tu. de vſu. tenet ꝙ cōfeſſor nō poteſt: niſi habeat auctoritatē ab ep̄o. Alij autē tenent ꝙ etiaꝫ ꝓprius confeſſor. Sed ego dico ꝙ et epūs et ꝓprius cōfeſſor poteſt qn̄ ex rationabili cā hoc facit. ita tamēꝙ ꝑ hͦ nō ledant̉ pauperes. ſicut faciūt qui talia in

certa ꝯcedunt ad pompa ⁊ ad ſtatuꝫ illoꝝ qui dn̄ireſtituere ⁊ ad dānationē tam ꝯcedentiū qͣꝫ qͥbusꝯceditur.¶ Utrū dn̄s qui ſi totū venderet qd̓ hꝫ non poſ­ 7ſet reſtituere quicqͥd ipſe vel ſui p̄deceſſores indebite a ſubditis rapuerūt habeat aliquē modū liberationis? Rn̄. ẜm Monal. ti. Reſtitutio. iiij. ꝙ ſicvꝫ vt remittat hoībus ſuis in recompēſationē aliquam ſeruitutē ad quam tenetur eis imperpetuūvel det eis aliquam certā immunitatē: vl̓ faciat aliquod hoſpitale: vel ad aliam elemoſynam de ꝯſenſu et volūtate dāna paſſoꝝ vel eoꝝ ſucceſſorū ⁊ cūhoc ꝯcordat Directo. ti. de reſti.¶ Utrū heredes quibus relictū eſt ꝙ ſoluāt mil­ 8le libras ꝓ incertis habitis ex vſuris: cū tn̄ non appareat de dictis vſuris niſi ꝑ ꝯfeſſionē teſtōris liberētur ꝑ p̄ſcriptionē. xxx. annoꝝ a dicta reſtōne. ℟.Lau. poſt Fede. ꝙ ſic ſi bona fide ſemꝑ ſic poſſederunt: nec ꝑ ep̄m amplius poterunt moleſtari. Ratio qꝛ cū actio que competit ex teſtamento vel conditio que competit epiſcopo per. l. nulli. C. de ep̄i.et cle. ſit perſonalis. ⁊ ſpacio. xxx. annoꝝ claudaturC. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. annorū. l. per ꝯſeq̄ns. Id̓oheredes bone fidei non poterunt moleſtari. Necob. ꝙ actiones q̄ ꝯpetunt ep̄is durent. xl. annis. qꝛhoc intelligitur de actionibus competētibus epiſcopatui vl̓ eccīe colligiate: ſꝫ hic non ꝯpetit vt ep̄oſꝫ vt iconomo et adminiſtratori pauperū. Quo v̓oad eos quibus bona ſunt alienata vel relicta: ſi ſpacio. x. annorū poſſederūt indubitant̓ ſunt liberatiab obligatione reſtōnis qꝛ actio perſonalis nō cōpetit ꝯtra ſucceſſorē ſingularē. l. j. §. heres. ff. ad trebel. Secus ſi talis heres vel vniuerſalis aut ſingularis fuiſſet malefidei poſſeſſor vel ſi alit̓ appareatde vſura per factū. quia ſic non eſſet liberatus. vide etiā qd̓ dixi sͣ. Preſcriptio. §. xlij.¶ Qumodo etiā per p̄ſcriptionē aut vſucapionē qquis liberatur ab obligatione reſtitutionis. videsPreſcriptio. §. xlij.¶ Utrū per ceſſionē bonoꝝ tollat̉ obligatio reſti­ 10tutionis. videsͣ. Cedere bonis.quomodo reſtitueſuICitatu Situr in integrū. vide sͣ. Mors. §. iij.euelar Brª quis teneaturp̄lato ꝙ ſcit requiſitꝰ ab eoper excōicationem: aut alio precepto vide sͣ. Confeſſio delicti. ⁊ denunciatio. ⁊inquiſitio. Item de ſigillo confeſſionis et ſecreti. vide sͣ. Confeſſio vltimo. §. iij. an teneatur vxor reuelare marito adulteriū. vide ſupra Iuramentū. iiij.in pͥncipioa differt ab honore eoeuereNl̓a quia reuerētia ē pͥnquis ex reuerentia quam habet ad alicipium motiuum honoris in qͣntuꝫ ſcꝫquem ipſum honorat. Item reſpectū finis inqͣntūſcꝫ quis honoratur vt ab alijs in reuerentia habe¶ In qͥbus conſiſtit reuerentia. Rn̄. ꝙ in. vj. Pri 1atur.mo in dilectionis affectu. xcv. diſt. EEſto ſubiectus

G

10