Reſtitutio. j.CCI

quia facit ad multa.Z ¶ Utrū recipiēs aliquid ꝓ ceſſando a vexatiōe indebita ꝓximi teneat̉ illud reſtituere. ℟. ẜm Pa. inc. dilectus de ſymo. ꝙ ſic. facit. l. j. ⁊. l. generalit̓. ff. d̓calū. ⁊. l. iiij. §. qōne. ff. de ꝯdi. ob tur. cām. Rō diuerſitatis eſt qꝛ eſt cū calūnia acquiſitū. ⁊ ſic ꝯͣ volūtatē dn̄i ſꝫ in caſu p̄cedēti nō. Et ex hoc pꝫ ꝙ qn̄ q̄dedit aliquid vl̓ ex timore etiā reuerētiali: vel vt cōſequeretur ſuū debitū vel euitaret aliqd̓ maluꝫ illequi extorſit ex p̄dictis cauſis ſic tenetur ad reſtōeꝫ:niſi ille liberaliter velit dare.Inno. ī. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. ꝙ tenetur ad reſtōnē nō forte illi qui dedit. qꝛ mercedē ſuā iā eſt cōſecutus. Sꝫ tu dic clarius ẜm Io. de ripol. in ꝯͣctibꝰſuis: ꝙ aut talis dās el̓oſynā vel quid alid̓ errat inperſona: puta qꝛ credit dare Ticio ⁊ dat Dyno. ſicDynus tenetur ei reſtituere vel illi cui intendebadare. Aut errat ī fortuna: puta qꝛ dat diuiti credēsdare pauperi: et ſic talis recipiēs tenetur ei qui dedit vl̓ pauꝑibꝰ reſtituere niſi ip̄e recipiēs effectꝰ fuiſſet poſtea pauper. Aut errat in ꝯditōe altera: puta credit dare ſcō vl̓ celebraturo et hmōi. ⁊ tūc ſi cōditio nō ineſt recipiēs tenetur reſtituere vl̓ ſatiſfacere per ſe vel per aliū ẜm intētionē dātis. Alij dicātverū hͦ ſi datū eſt p̄ciſe tāqͣꝫ ex cā finali ꝓpter illudſicut ſi daret ſic expͥmēdo. Secus qn̄ dat qꝛ ſic credit. qꝛ tūc nō tenetur ſicut ſi darē tibi qꝛ credo ſis amicus meus cū tn̄ nō ſis: qꝛ nō teneris reſtituere ⁊magis placet. qꝛ vt dicit. l. ſi repetēti. C. de cōdi. obcau. da. Cōditio ī corde retēta nō inducit repetitionē: maxime in caſu iſto. qꝛ vt sͣ. dictū eſt talis dansilli quē credit ſctm̄. lꝫ nō ſit iā hꝫ mercedē ſuā ꝓ qͣ dedit .ſ. ꝓ deo qui iudicabitur cā finalis exqͦ aliud nōē exp̄ſſuꝫ. Et ex p̄dictis pꝫ ꝙ iſti q̄ſtores qui faciūtſe talis religiōis cū nō ſint. ⁊ qͥ ꝓmittūt dicere multas miſſas cum nō dicāt: ⁊ ꝙ nutriūt multos infirmos vel redimūt captiuos cū tn̄ nō faciāt ꝙ tenētur ad reſtōem vel illis qui dederūt: vel ꝓ quo dederunt. qꝛ ex qͦ petūt ꝓ tali cā dātes intelligunt̉ dare ꝓ eadē ſi aliud nō expͥmūt. Nec ob. d. l. ſi repetti. qꝛ ſatis cā eſt exp̄ſſa exqͦ petūt ꝓ ea. Secus de īlo qui petit pro deo lꝫ fingat ſe ſctm̄. ⁊ ille nō dareſi ſciret eū nō fore ſctm̄ qꝛ cā pro qua accipit eſt ſolꝰdeus. lꝫ ſecūdaria ſanctitas ficta q̄ non attēditur. ſꝫcauſa principalis.Tutor qūo tenetur. vide adminiſtratio. §. j.Uendētes rē plus iuſto p̄cio qūo tenētūr. vid̓ em̄ptio. §. vij.Uenatores dātes damnū in agris qn̄ tenētur. vide venatio. §. ij. ⁊. iij.Uiſitator a viſitatis recipiens aliquid qn̄ tenetur.vide viſitator. §. iij.Uſufructuarius quādo tenetur. vide vſufructus§. v. vij. et. xij.Uſurarius mētalis. Utrū teneatur reſtituē id qd̓eſt ſibi datū a mutuo recipiēte vltra ſorteꝫ. Rn̄. qͥlꝫ doc. ſint ꝯtrarij. In hͦ tn̄ eos ꝯcordādo ſic diſtinguo vꝫ ꝙ aut mutuū accipiēs dat liberalit̓ credēsmutuantē hͦ nō exigere aūt velle. ⁊ ſic nō tenetur re

ſtituere de neceſſitate. ⁊ iſto mō intelligēda eſt opi.Ri. ī. iiij. di. xv. q. v. ar. v. ⁊ Sco. ea. di. Alex. lombar. et Car. in. c. ꝯſuluit. ⁊ in cle. ex graui. de vſu. qͥtenēt ꝙ nō tenetur reſtituere. Et facit ꝓ hͦ tex. in. l.int̓ oēs. §. recte. ff. de fur. Ubi d̓r ꝯͣctans rē credēsinuitū dn̄m ꝯmittit furtū. ſꝫ furto nō eſt obligatusſi dn̄s erat volēs: ad idē facit inſti. d̓ obli. q̄ ex qͣſi delict. na. §. plꝫ. in fi. Nec ob. l. ſi ego. la. j. ff. ſi cer. pe.Ubi d̓r ꝙ ſi voluit tibi rē donare ⁊ tu credebas eātibi mutuo dari nō efficitur tua an̄ ꝯſumptionē qꝛin hoc caſu intentio recipiētis ⁊ ꝯcedētis diſcordātſꝫ in caſu p̄dicto ꝯcordāt qꝛ ille liberaliter dat ⁊ iſtecit ſe liberaliter datū reciꝑe. Itē non ob. rō Io. anin mercuralibꝰ in regula. pctm̄. qꝛ ꝯtractus a pͥncipio fuit vicioſus. ⁊ iō effectus ſil̓r. qꝛ verū eſſet ſi eſfectus ꝓcederet a dicto ꝯͣctu ſꝫ nō eſt veꝝ ſꝫ ꝓceditab alio .ſ. libera donatōe qͣ ille donat et iſte donatūliberalit̓ recipit. Aut mutuū recipiēs nō dat liberaliter ſꝫ id̓o dat qꝛ per ſigͣ videt mutuātem ſic velle:aut ne mutuū auferat. ⁊ id̓o ſic dat. et tūc dic ꝙ talis tenetur acceptū reſtituere de neceſſitate. Et ſic lmita et intellige. c. ꝯſuluit. de vſu. Inno. ⁊ Ho. acNa. ibidē cum Io. an. in dicta regula pctm̄. qui tenent ꝙ tenetur.¶ Sꝫ qūo ſcire poterit ſi dedit liberalit̓ vl̓ ne. Rn̄. Eꝙ ſi ſignis vl̓ circūlocutōibus ſignificauit ꝙ aliqͥdvellet vltra ſortē. et tūc tenetur reſtituere qd̓ non liberaliter dedit. qꝛ vt dicit. l. ſi v̓o non remuerandi.§. idē papinianus. ff. man. ꝙ qn̄ aliquis ſimpl̓r rēꝯcedit p̄ſumitur donare illi qui pͥus donauerat ſibi. Sic in ꝓpoſito qꝛ ex ſignis on̄dit ſe nō mutare gͣtis. id̓o credendū eſt etiā illū eo aīo dare .ſ. non gratis. Si v̓o nullū ſignū oſtēdit quo vellet aliqͥd vl̓tra ſortē: ſꝫ potius ꝙ gratis mutuabat: fatendū eſtetiā eū gratis dediſſe. Et hoc verū niſi aliud de mēte eius conſtet.¶ Utrū ille qui mutuauit gͣtis teneatur reſtituere 2id qd̓ ſibi datū eſt a mutuū accipiente. ℟. ꝙ ſi credit eū gͣtis dare nō tenet̉ qͣꝫuis ille nō gͣtis dederit.qꝛ vt d̓r. .j. q. ij. nulla obligatio ſuſcipienti culpe maculā ingerit: q̄ nō ex ambientis petitōne ꝓcedat. ⁊obligatio antidotoꝝ iuſtā parit receptōem ꝑ errorem ſoluti. l. ſi teſtis. §. j. ff. de fideiuſſo. niſi eſſet error facti alieni: vtputa putabat per ſuū ꝓcuratorēeſſe ꝓmiſſuꝫ cū tn̄ non eſſet. qꝛ ſic teneret Rodo. ⁊Aſten. dicunt ꝙ nō tenetur qͣꝫdiu bona fides durat: nec de cōſumptis ſꝫ poſtqꝫ ſcit ꝙ nō liberaliterdedit tenetur de extantibꝰ niſi ꝑ vſucapionē vl̓ p̄ſcriptionē ſuam facta eſſet: q̄ opi. eſt tutior in ꝯſcīaqͣꝫ illa Lau. de redul. in ſuis ꝯtractibꝰ qui dicit ꝙetiā nō tenetur poſtqͣꝫ ſcit nō liberalit̓ dediſſe. ⁊ addit idē Rodo. ꝙ talis qui dedit ſi hꝫ de bonis ip̄ius mutuū dantis ꝙ pōt ſibi per retentionē cōſulre de eo quod ſic ſoluit in ꝯſcīa. Quod verū eſt ante p̄ſcriptioneꝫ ſꝫ non poſt.¶ Utrū vſurarius teneat̉ nō ſolū reſtituere rē ſꝫ ⁊3fructꝰ. dic vt sͣ. poſſeſſor malefidei. Et ſil̓r de lucrato ex pecunia vſuraria. vt ibidē. §. j.¶ Utrū inducēs aliquē ad fenerandū cōſulendo 4vel pecuniā mutuādo: vel ſocietatē contrahēdo ethmōi teneatur ad reſtōnem totius vſure? ℟. ẜm

ti 3

I