Reſtitutio.

CCXLVIII

num proximi. quō teneatur. vide Edificans ꝑ totuꝫ. Heres qn̄ tenetur ex delicto defuncti. vide heres. §. iiij.Heres quō tenetur ſoluere legata in teſtō minusſolenni facta ibidem. §. v.Peres quomodo tenetur ex ꝯtractu vel quaſi defuncti. §. vj. ibidem.Heredes qn̄ ſunt plures quō tenent̉ ad debita ⁊legata. ibidem. §. ix.Homicida quō tenet̉ ad reſtōnē? Rn̄. ẜm Scoī. iiij. di. xv. ꝙ tenet̉ totā vitā ſuā expēdere ꝯtra infideles vel hereticos in ſatiſfactōe occiſi. vel in orationibus ieiunijs et hmōi: ꝙ ſi nō pōt vel nō vulthoc focere tenet̉ ſaltē ad aliquā reſtōeꝫ arbitrio boni viri et vltra eā tenetur placare leſos qͣntuꝫ pōtet ſi occiſus aliquos ſuſtentabat tenet̉ illis ad tantā ſatiſfactōeꝫ qͣntā vtilitatē ſiue lucꝝ occiſus dediſet: ⁊ extimabit ẜm tp̄s quo verſil̓r ſuiſſet victurꝰ ⁊oꝑaturus ſicut extimat. l. hereditatū ꝯputatōeꝫ. ff.ad. l. fal. et. l. cū hi. §. modus qͦꝫ. ff. de tranſac. Conſiderabit̉ ergo ars quā faciebat: qualitas ꝑſone. ⁊etas ⁊ lucrū ꝙ acqͥrebat et hmōi. vt fiat digna reſtō: ꝙ limito verū: niſi qͥs aliquē occidiſſet qͥ eū agreſſus eſt et occidiſſet cā ſue defenſionis. lꝫ aliqͣlimodū exceſſiſſet. qꝛ talis nō ſic ſtricte teneretur qͥadifficillimū eſt iuſtū tꝑare dolorē. Itē niſi qͥs ordīeiuſticie int̓feciſſet. Idē dic de vulnerāte aliquē irremediabilit̉: puta abſcindēdo mēbrū vel mutilādoꝙ tenetur nō ſolū ad placatōeꝫ leſi ⁊ expenſas ī medicos. ſꝫ etiā ad om̄e lucrū ꝙ potuiſſet acqͥrere. Siaūt vulnerauit remedialiter nō tenetur vltra p̄dicta de placatōe ⁊ expenſis niſi ad lucrū ꝙ perdiditꝑe infirmitatis ſi fuiſſet lucraturꝰ. His cōcor. Ricar. et Landul. in. iiij. ea. di.Horas canonicas clericus nō dicēs quomō tenetur vide hora. §. viij. et. xj.Hoſpitalarij quādo tenētur reſtituere vide hoſpitale. §. iij.Ieiunium frangens an teneatur ad reſtōneꝫ. videieiunium. §. xx.Immuuitatē frangens eccīe quō tenetur. vide immunitas. §. xx. xxx. xxxj. xxxij. xxxv .xxxvj.Impediēs aliquē a ꝯſecutōe alicuiꝰ bn̄ficij. vtrū teneatur ad reſtōneꝫ: puta volebā emere poſſeſſionēet tu īpediuiſti: vl̓ aliquis volebat legare mihi audonare. ⁊ tu obuiaſti et hmōi? ℟. ẜm Ric. in. iiijdi. xv. ꝙ aūt talis īpediuit aīo danificandi ꝓximūet ſic tenetur arbitrio boni viri dānificato: nō tn̄ tātū qͣntuꝫ erat illd̓ bn̄ficiū ꝙ nōdū habuerat: maxīeqn̄ al̓s ne haberet potuit īpediri. Facit ad hoc īſtide re diui. §. illud q̄ſitum. vbi hr̄ ꝙ ſi quis beſtiaꝫvulnerauerit et fugiens alius eā acceꝑit. ꝙ ſit accipiētis. rō ibi ponitur: qꝛ ml̓ta accidere potuiſſēt nevulnerans eam haberet. Dicit tn̄ Tho. xxij. q. lxijꝙ ſi iam erat determinatū ꝙ talis tenetur ad equualens. de quo habes sͣ. legatū. j. §. xxxiij. aut feciaīo cōſulēdi ꝓprie vtilitati: et ſic nō tenet̉ ſi hoc ꝓcurauit per viam licitā ⁊ mō licito. ar. ad hoc ī. l. ijff. de no. ope. nūc. et ī. l. ſi ī meo. ff. d̓ aqͣ plu. ar. vnd̓dicit tex. ī. l. nēo. ff. de re. iu. nēo dānuꝫ facit: niſi quiid facit qd̓ facere ius nō hꝫ. Fallit hͦ in caſu de quo

sͣ. clericꝰ. xiij. §. vij.Utrū īpediēs ruſticū iniuſte ne operas ſuas ereqͣtur aut piſcatores vl̓ aucupes a captōne piſciū velauiū teneat̉ ad reſtōeꝫ Rn̄. ꝙ ſic. rō qꝛ qn̄ res ē adaliqͥd deſtinata naturalit̓ qͥ ip̄am iniuſte īpedit tenetur ẜm qd̓ no. ī. l. j. ff. de in. li. iurā. ⁊ in. l. ſi idē. ff.de iuriſ. om. iu. et ꝑ Bar. ī. l. int̓ ſtipulantē. §. ſacr̄aff. de v̓. ob. et ideo qꝛ ruſtico ⁊ venatori aufert̉ ſuꝰꝓprius vſus qui erat ſui ꝓprij iuris. ⁊ fructꝰ in eoꝝvſu caſualit̓ et qͣſi ſeminalit̓ ꝯtētus: iō tenet̉ ad reſtōem dāni arbitrio boni viri qui bonus vir attendet ſi veriſil̓r talē vtilitatē habuiſſet et ſic reſtitui faciet. Si v̓o veriſil̓r n̄ fuiſſet ſecuta: ſic nihil faciet reſtituere ꝙ placet Bar. ī. d. §. ſacr̄a. Et de hoc videjͣ. vſura. j. §. lxxvij. in fi.Sed quid de fodientibꝰ ſemīa agri. Rn̄. ẜm Rodo. ꝙ nō tenet̉ ad om̄e qd̓ poterat ꝓuenire ſꝫ ad tātū ſolū qͣntuꝫ fructꝰ agri ī dubio illo vēdi potuiſſēt.Incēdiarius quō teneat̉. vide incēdarius. §. ij.Incēdiū patiētibꝰ rapiēs res quō tenet̉ vl̓ deſtrueus domū. vide ibidē. §. iij. ⁊ .iiij.Infideles ſpoliās quō teneat̉. vid̓ īfidelitas. §. vijIniuriator quō tenetur. vide iniuria. §. vj.Inqͥſitor qn̄ tenet̉ reſtituere. vide inquiſitor. §. v.Inſignia aliena aſſumētes qūo decipiūtur ppl̓i anteneā ar ad reſtōeꝫ? Rn̄. ꝙ ſic. ⁊ illi cuius inſigniaacceperūt. ſi aliqd̓ damnū eſt paſſus et ppl̓o decepto. ⁊ de hoc vide sͣ. inſignia per totuꝫ.Iumēta quō ſunt reſtituēda et qn̄ vide sͣ. iumētaper totū. et furtū. §. xxix.Iudeus quō tenetur reſtituere lucratuꝫ ex officiopublico. vide iudeus. §. xiij. et vlt̓.ludicās ẜm allegata qn̄ tenet̉. vid̓ iudicare. §. vijIudex petēs ſalariū vel aliud qūo tenetur. vide iudex. §. viij. cum ſeq̄.Iudex ſi ex negligētia dānificauit quō tenetur ibideꝫ. §. xxj. ⁊ .xxvijIudex ex malicia dās iniuſtā ſnīam vel grauanspartes in non dando ſnīam et hmōi. vide ibidemUtrū iudices qui deputātur a ppl̓is vt inducentin aliquibus cauſis qꝛ credūtur boni viri. lꝫ ſint iudices ignari teneātur ad reſtōeꝫ: ſi ex ignorātia dederūt iniuſtā ſnīaꝫ. ℟. ꝙ ſic ſi fuer̄t in culpa ad inquirendū peritos aūt alio mō. Si v̓o de ꝯſilio peritoꝝ ip̄am deder̄t ⁊ bona fide nō tenētur: eo qꝛ tales nō ꝓfitent̉ ſe peritos: nec locāt ſe ꝓ iudicibus.Utrū iudex qui ꝓpter mētū iniuſte iudicauit teneatur ad reſtōnem? Rn̄. ꝙ ſi metus fuit qui potuitcadere in conſtantē virū. ⁊ cū accepit officiū nō credebat veriſimiliter ad iſtud venire. lꝫ mortalit̓ peccauerit: tn̄ non tenetur ad reſtōneꝫ. Si v̓o non eſtmetus qui potuit cadere in conſtantē virū. vel cuꝫaccepit officiū dubitabat de eo vel veriſil̓r poteratcredere: tūc ẜm Bal. ī. l. fi. C. de pe. iu. qui ma. iudi. tenet̉ ad om̄e dānū. ij. q. j. ī pͥmis. Quid de iudicibus vel officialibꝰ qui occidūt malefactores ſmeſacr̄aꝝ perceptōe. Rn̄. ꝙ ſi petebāt ea mortalit̓ peccauerūt et aīe ipſoꝝ erūt pro ipſis. cle. j. de pe. et re.Ledens ꝓximū ī perſona aut in bonis non a ꝓpoſito. ſꝫ ex aliqͣ culpa quō et qn̄ teneat̉ ſiue per ſe leſerit aut ꝑ ſuos vl̓ ꝑ ſua aīalia eſt ſciendū ẜm doc. in