ReſidereCCXLVI

eum adeat. Aliqn̄ hꝫ ſuꝑiorē de iure ⁊ de facto qꝛ ēverus dn̄s ⁊ ei obeditur. ſꝫ tn̄ non expedit creditori eū adire. puta qꝛ expender et pluſꝙͣ ſit principaledebitum. vel eſt pauꝑ. tunc ẜm Bar. vbi. sͣ. pōt ꝓcedere ſicut. ſi nō hr̄et ſuꝑiorem eius debitor. ar. l. ſiſeruos. ff. de pig. ac. ⁊. l. mediterranee. Ci de anno.⁊ tribū. ⁊ ſic patet qn̄ p̄dicta duo non requirūtur.Terciū ꝙ iudex ꝓprius det ſnīam ſuꝑ negligētia ⁊iuſticie defectu. ⁊ ꝯcedat aucͣtatē rep̄ſaliarū. Limitahoc veꝝ qn̄ nullus inuenitur ſuꝑior qui de ciuitate. vel dn̄o negligēte faciat iuſticiā ẜm Guil. ep̄umcōcordienſem. qꝛ ſi inueniret̉ ſuꝑior non valeret auctoritas iudicis ꝓprij quo ad illos qui nō ſunt ſueiuriſditōnis. ⁊ ita intelligit. c. dn̄s. xxiij. q. ij. ꝙ ciuitas plectēda ē ꝑ ſuū .ſ. iudicē. cōcor. Ioh. de fant. ⁊Franciſcus vercellēſis. in. c. vnico. de iureiur. li. vj.Quartū ꝙ nō excedāt damnū. Quintū ꝙ nō extedat̉ ad clericos vel eccl̓iaſticas ꝑſonas. Hec elicioex Arch. iu. d. c. vnico. Sextū ẜm Dir. ti. de pignoribus. ꝙ nō fiant in perſonis. qꝛ iſtud eſt iniquumꝙ ī perſona alios ꝓ alio grauet̉. ⁊ ẜm ip̄m nulla cōſuetudo valeret. cū ſit cōtraria legibꝰ. C. de ac. ⁊ ob.l. ob es alienū. ⁊ aut̓. ibidem. immo ⁊. C. q̄ res pig.obli. poſ. l. qui filios. ⁊ in autē. vt nulli iudi. §. quiav̓o. ⁊. C. ne vxo. ꝓ ma. l. vlti. ⁊ in autē. ibidē ſꝫ oīnoal̓s iſtis nō cōcurrentibus qͥ ipſis repreſalijs vtit̉ qͣdruplum reſtituere cogitur ⁊ actione ꝓ qua hoc facit cadit. vt in autē. ne pignoratōnes fiant q̄ ē predicta. aut̓. ſꝫ oīno¶ Sꝫ nūquid tenet̉ ad reſtōem qui aliquid per rep̄ſalias illicitas exigit ab alio ꝙͣ a ſuo d̓bitore? Rn̄.Archi. in. c. ⁊ ſi pignoratōnes. ꝙ ſic. nec alit̓ ſaluaripoterit niſi reſtituat. xiiij. q. vj. ſi res. de vſu. cū tu. d̓re. iur. non remittit̉. li. vj.3 ¶ Quid de illis qͥ repreſalias cōcedūt cōtra eccleſiaſticas perſonas. aut eoꝝ bona. vide excōicatio. vj.caſu. xxxiij. ⁊ interdictū. iiij. quaſi in fi.¶ Utrū rep̄ſalia ꝯceſſa ꝯͣ. puta florentinos debeatextēdi ad florētinos hn̄tes domiciliū Senis. Rn̄.ẜm Pa. in. c. qm̄. de offi. or. ꝙ nō. qꝛ odioſa facit qd̓no. Bar. in. l. pronūciatio. ff. de v̓bo. ſig.5 ¶ Utrū ſtatutuꝫ poſſit fieri vt qͥlibet poſſit capi ꝓdelicto alterius? Rn̄. Barto. vbi. sͣ. ꝙ ꝯͣ terras velvillas ſibi nō ſubditas nō pōt. ſꝫ bn̄ ꝯͣ ſibi ſubditasvt. C. de oī agro deẜ. l. j. ⁊ valet ſtatutū ꝙ vxor poſit capi ꝓ viro fallente. vt. l. ſatis. C. in qͥ. ca. pig. vehypo. ta. ꝯͣ. Et ſil̓r filius ꝓ pr̄e. l. fi. C. de p̓uile. etiaꝫſi nō ſit heres. Et aduerte hic ꝙ terre cū certis pactis ſubmiſſe ꝓtectioni dn̄oꝝ nō dicūtur ſibi ſubdite ſꝫ federate. ⁊ iō ꝯͣ eas nō valet tale ſtatutum. Qd̓no. ꝓ limitatione ſexte ꝯditionis in. §. j. dicte.5 ¶ Sed querit̉ an tale ſtatutuꝫ poſſit exerceri extraterritoriū ſtatuētis? Rn̄. Bar. vbi sͣ. ꝙ ſic pōt agre ꝯtra tales conditione ex ſtatuto qꝛ actio vbiqꝫ ſquit̉ eos quibꝰ competit. vt. l. fi. C. de p̄ſcrip. lontemp. Qd̓ limita niſi filiꝰ ſortiret̉ domicilium alibanteꝙͣ pater rūperet. ar. l. ciues. C. de incol̓. Sil̓r ſifilius eſſet natus poſtꝙͣ rupit pater eius. quia iuraintelligūtur de filio exn̄te tꝑe quo rupit. l. indebitis§. ſi extraneus. ff. de noxa. ⁊. l. ticius. ff. de teſta. mili. Et idem dic qn̄ ſtatutum dicit ꝙ homīes vnius

terre vnus teneatur ꝓ alio. Nam ille qui de nouoē effectus illius terre nō tenet̉ ꝓ debitis antiquis.l. ꝓuidendū. C. de decur. ⁊ qd̓ no. Dy. in. l. incolā.ff. ad muni. Sil̓r tale ſtatutū intelligit̉ de debitis cōtractis intra territorium. niſi aliud addat. vt. l. cumvnus. §. is qͥ. ff. de bonis aucto. iudi. poſſi.¶ Quid ſi talis qui habuit recurſum ad iudicē debitoris ⁊ reportauit iniquam ſentētiā? Rn̄. Bart.vbi. sͣ. ꝙ dꝫ appellare ⁊ adire iudicē appellationisaliter repreſalie non erunt licite vel ſi prohibet̉ appellare. vel nō eſt iudex appellationis. tūc poteſt recurrere ad ſuum iudicem.debent clerici in ſuis beDeIAErE neficijs. ⁊ de hoc vide fuxNpra Clericus. vij.Feſcriptum ᵐneeſtid qd̓ pinceps ſcribit ad iurisconẜuantia vt qn̄ cōmittit cām decidenOdam inter aliquos ⁊ differt a priuilegioqd̓ eſt cōtra ius qͣſi priuata lex. iij. diſt. pͥuilegia. Etetiā differt a bn̄ficio. qd̓ ſtricte ſumptum ē gr̄a conceſſa preter ius a principe. ⁊ hec eſt que latiſſime interpretanda eſt. vt in. c. olim. ⁊ qd̓ ibi no. de ver. ſig.Latiſſime tn̄ reſcriptum accipit̉ ꝓ om̄ibꝰ iſtis. hecPa. in Rubri. de reſcrip.¶ Reſcriptū ⁊ proceſſus ꝑ ip̄m reſcriptū habitus ˣimpetratū ab excōicato ſuꝑ alio ꝙͣ ſuper excōicationis vel appellationis articulo ipſo iure eſt nullū. c.j. de reſcript. li. vj.¶ Reſcriptū ꝑpetuat̉ ꝑ ſolā citatōem. de reſcript. 2ex tenore. ⁊. c. ſignificauit. in glo.¶ Reſcriptum impetratū tacita veritate. aut ſug­ 3geſta falſitate. vel etiam quocunqꝫ alio tacico vl̓ expreſſo ꝙ ſi tacitum non fuiſſet vel falſe expreſſuꝫ papa non ita faciliter conceſſiſſet. non valet eo. ti. ſuꝑliteras.¶ Reſcripta nō extendunt̉ ad res vel perſonas in 4eis nō ꝯprehēſas. qm̄ ꝑſonalia ſunt ⁊ ſtricte intelligenda. c. ſignificauit. eo. ti.¶ Reſcriptū nō viciat̉ ꝓpter defectū lr̄e vl̓ ſyllabe. 5Secus ſi eſſet ibi falſum latinuꝫ. de fide inſtru. c. exparte. in tex. ⁊ in glo.¶ Reſcriptū primū tollit̉ ꝑ ſcd̓m poſterius faciēsmentionē de primo. Si v̓o nō facit mentionē nonvalet ſcd̓m contra primuꝫ ope exceptionis vt in. c.ex lr̄is. ⁊. c. paſtoralis. de offi. deleg. ẜm Goſ. in ſumma. eo. ti.¶ Reſcriptū inſeri debet in lr̄is citatōnis ẜm eundem Goff. ꝓpter duo. Primo vt citatus ſciat iuriſditionē citantis. aliter nō tenetur cōparere. Secūdo vt poſſit deliberare.¶ Reſcriptū ꝑdit̉ per negligentiā impetrātis annō elapſo quo vti potuit ⁊ noluit. c. ſi aūt. de reſcri.⁊. c. plerūqꝫ. ꝙͣuis de iure ciuili duret per decenniūC. de diuer. reſcrip. l. falſo.¶ Reſcriptū dr̄ falſum impetratū ſine mādato vt 9in. c. nō nulli eo. ī glo. niſi impetret̉ ab his ꝑſonis aqͥbꝰ de iure nō exigit̉ mādatuꝫ. vt ī. d. c. nō nulli. infi. ⁊. c. ex parte. ī fi. eo. ff. de ꝓcura. l. ſꝫ ⁊ hec perſone.¶ Per reſcriptū ſedis apl̓ice aūt legatoꝝ aliqͥs non Iopōt impetrari ꝓ iudice. niſi ille qui eſt in dignitate