Preſumptio. ij.

tale. et de talibus intelligit̉ illud. Nolite iudicare.ſcꝫ ex leuibus ſignis. Un̄ hec p̄ſumptio hoīs dicitur firmatio cōceptus mētis ab hoīe facta ex aliqͥbus cōiecturis collectis: et differt ab opinione velſuſpitiōe: qꝛ opinio vel ſuſpitio nō firmat cōceptūvt notat Bar. in. l. admonēdi. ff. d̓ iureiur. vt no.Pa. in. c. fi. de iureiur.erga ſeipſumreſumptio. ij. em̄ ꝙ accipūpa theologis. in. iij. di. xxvj. maxīe a Ricar. eſt duplex. vna q̄ orit̉ ex ꝓpria virtute ꝑ quā quis audet in oꝑa excedētia ꝓpriā virtutē. ſicut cū qͥs ponit ſe ad audiendū cōfeſſionescū ignorās ſit ad medendū cū neſciat ad cōſulendū et hmōi. vn̄ ſi ex hoc pōt ſeqͥ aliqd̓ ꝑiculum aīevel corꝑis. vel notabile dānū ē mortale pctm̄. Secus ſi qͥd ꝑuū malū qꝛ eſſet veniale. Itē cū qͥs ponit ſe ad iudicandū quos nō pōt. vt laicus clericūvel ad faciēdū officiū ad qd̓ nō ē ordinatꝰ ⁊ hmōi.cōiter eſt mortalis p̄ſumptio. ⁊ hec ē ſpēs ſuꝑbie ⁊opponit̉ magnanimitati vt dicit ph̓s. iiij. ethicoꝝ.⁊ orit̉ ex vana gloria. Un̄. Greg. xxxj. mora. ponitp̄ſumptionē nouitatū filiā vane glorie. Alia ē preſumptio q̄ eſt peccatū in ſpm̄ſanctuꝫ q̄ opponiturvirtuti ſpei et hec directe orit̉ ex ſuꝑbia. ẜm Ri. iniij. di. xxvj. q. vj. ar. j. qͣ quis talē ſe exiſtimet. qd̓ deus eū etiā peccantē nō excludet a ſua gr̄a. vel nonpuniet. et ſic ꝑuipendit diuinā iuſticiā ⁊ hec ē grauius pctm̄qꝫ pͥma. Sꝫ grauius iſta eſt deſꝑatio. ⁊de iſtis vides. peccatū. §. iij.quis ſit. lxxxxix. diſt. §. j. etIINAS vide patriarcha.ẜm Alex. in. iij. ꝑte ſumpFIINICIA me eſt pars pͥma fruguꝫdomino offerenda.¶ Utrū ſit de p̄cepto? ℟. ẜm Alex. ꝙſic in duobꝰ caſibꝰ. pͥmus qn̄ ē cōſuetudo. ſcd̓s qneccleſie miniſtri indigēt ⁊ ip̄as petūt. Intelligo deminiſtris illius eccleſie cui debet̉. alias ſunt de ꝯſilio. ſunt em̄ de iure naturali ⁊ diuino. ⁊ de p̄ceptoiudiciali ſicut et decime. et ẜm diſtinctionem. vt sͣ.decima. §. ij.2 ¶ Cui debet̉? ℟. ꝙ eccleſie pochiali. ar. c. doctoset. c. moderamine. xvj. q. j.z ¶ Quota ꝑs ꝓ pͥmicia dꝫ dari? ℟. ꝙ quidā dicūtꝙ ad minꝰ de. lx. vnū. Alij dicūt ꝙ in fetibꝰ ſempͥmogenitū. in alijs aridis et liqͥdis de. xl. vnū acplus vel ad minꝰ de. lx. Sꝫ placet mihi magis opinio Inno. in. c. j. de decimis. ꝙ exqͦ nō inuenit̉ expreſſum in iure canonico relinquit̉ in optiōe dantis vt det ꝙͣntū vult. niſi conſuetudo regionis aliud inducat. et hoc tene.in ſpūalibꝰ dicitur paTINCEPS pa. In tꝑalibus v̓o imp perator reges etiā ciuitateꝫ habet̉ locopͥncipis. vt no. glo. et Cy. in. l. fi. C. dep̄ſcri. lō. tꝑis. ⁊ Bar. in. l. hoſtes. ff. de captiuis. etiō ſicut ſcīā pͥncipis ſupplet defectū cuiuſlibꝫ ſolēnitatis. vt dicit Bal. in. l. nullus. C. ad. l. iul̓. ma.et qd̓ no. Inn. ī. c. cū oꝑt eat. de ac. ſic fiat aliqͥd d̓

tꝑ alibꝰ nō aūt in oībus ſpūalibus.¶ Utꝝ pͥnceps poſſit alicui auferre rē ſuā ⁊ dare 1alteri? ℟. cōiter tenet̉ ꝙ nō ſine cā. vide. ix. q. iij. ꝑpͥncipalē. et. C. ſi cōtra ius. vel pu. vtilitatē.¶ Utrū pͥnceps obligetur ex ꝯtractu ſuo. ℟. ſūt 3opiniōes in. l. digna vox. C. de legibꝰ. Bal. tn̄ devſibus feudoꝝ in ℟ica de naͣ feudi tꝫ ꝙ ſic. vn̄ dicit ꝙ ſi pͥnceps inueſtiuit aliquē de baronia vl̓ caſtro ꝙ nō pōt euꝫ pͥuare ſine culpa nec ſucceſſoresin imperio vel regno vt extra d̓ iudi. nouit. nec obſtat ꝙ hꝫ plenitudinem ptātis qꝛ deꝰ ſubiecit ei leges ſꝫ nō cōtractus ex qͥbus obſigatus eſt.pprie eſt qn̄ aliqͥdriuile giu i cōcēditur contraiura: et ſic dr̄ qͣſi pͥuata lex. vtꝫ. iij. di. priuilegia. Si vero aliquid cōcedat̉ qd̓ ſitp̄ter ius cōe. ſic ꝓprie dr̄ bn̄ficiū ⁊ nō pͥuilegiū hocno. Pa. in. c. olim. d̓ ver. ſig.¶ Quot ſunt ſpēs p̓uilegiorū? ℟. qͥnqꝫ qd̓dā rea 1le. vt illud qd̓ eccleſie dignitati ciuitati vel alicui loco vel aliqͥbus ꝑſonis rōe loci vel alicuius rei conceditur exͣ. e. c. cū olim. et. c. ſe. ⁊ tale ē ꝑpetuū qꝛ adheret rei niſi forte res ꝑimatur. xxv. q. ij. c. j. et ꝑ totū vel niſi reuocet̉ ex cā. c. recolētes. §. j. d̓ ſta. mo.Quoddā ſingularit̓ ꝑſonale. vt illud qd̓ alicui velaliqͥbꝰ ꝑſonis cōcedit certis et ꝓprijs noībus exp̄ſſis de officio. le. volētes. ⁊ tale nō egreditur ꝑſonācui cōceditur niſi hoc expͥmatur. d̓ ꝯceſ. p̄. c. ꝯſtitutus: ⁊ ſi cōceditur obtētu dignitatis non vtit̉ eo ſialiā dignitatē adipiſcatur. c. bone. §. fi. d̓ poſtu. p̄l.Quoddā ē cōiter ꝑſonale qd̓ ꝯceditur ꝑſonis nōexp̄ſſis ꝓprijs noībus ſicut de p̓uilegio minoꝝ. xxv. annorū. ff. de mino. l. j. ꝑ totū. Quoddā ſingularit̓ ꝑſonale eſt et cōiter corꝑale vt illud qd̓ alicuicollegio vel vniuerſitati ꝯceditur ſic ꝙ qͥlibet ſingularit̓ d̓ illa vniuerſitate ſe poſſit iuuare. d̓ ſen. excō. c. ꝯtingit. hmōi ſunt pͥuilegia ꝯceſſa fratribꝰ minoribus et p̄dicatoribꝰ. Quoddā tn̄ cōiter corꝑale vt illud qͦ ſolū cōitas nō ſingularis pōt ſe iuuare. ſicut dr̄. xij. q. ij. qͥ manumittitur. ⁊ iō priuilegiatalia dicūtur corꝑalia. qꝛ cum collegio per eūt ſicut¶ Quis pōt ꝯcedere pͥuilegiū? ℟. ꝙ papa in ſpi­ 2corpꝰ cui inherent.ritualibus. et imꝑator in tꝑalibꝰ regularit̓ cōceditetiā īꝑator pͥuilegia eccleſijs et clericis. d̓ īmu. ec. ꝑtotū. Sil̓r papa etiā in tꝑalibꝰ. vt no. in. c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſint le. Itē ep̄s ⁊ ſuꝑiores cū voluntateſuorū capitulorū eodē. cū olim. el. ij. ẜm Goſ. ⁊ breuiter dicas qͥ pōt facere ꝯſtōꝫ pōt pͥuilegiū cōcedere reſpectu ſue conſtitutionis vel rei ad ſe pertinē¶ Quō eſt interp̄tandū pͥuilegiū: ℟. ꝙ p̓uilegiū3tis ẜm Hoſti.ꝓprie qd̓ eſt ꝯtra ius dꝫ ſtricte interp̄tari. vt minꝰderoget iuri cōi ꝙͣ poſſit. vt. c. cū dilectꝰ. d̓ conſue.vn̄ priuilegiuꝫ quo diſpenſatur aliqͥs illegitimusvt poſſit ad ordines ꝓmoueri intelliget̉ de mīoribꝰ tm̄. vt sͣ. ordo. iij. §. xv. īmo ſi nō expͥmit̉ cā qͣrecōcedit. aut nō ſit ex certa ſcīa vel motu ꝓprio nonp̄ſumitur de voluntate pͥncipis. l. j. C. de peti. bo.immo ꝑ īportunitatē obtentū. vt. l. j. C. de fundislimiteoſis. Bal. in. c. lꝫ cām. d̓ ꝓba. vult ꝙ ponat̉

2