ParafernaCC V

liter in preceptis ſcd̓e tabule. qꝛ vt cōiter. ⁊ in pluribus in eis ineſt rō legis. An̄ ſi occurreret caſus ꝑticularis in quo deficeret rō legis ꝓpter cauſas ſpeciales impedientes obſeruationeꝫ preceptoꝝ legisex applicatione ipſoꝝ ad diuerſas materias. Tūcpapa poſſet diſpenſare. Aliter vt dicit Ric. in. iiij.diſt. xxxviij. nō videret̉ deus fuiſſe bonus pater familias niſi dimiſiſſet paſtorem ſuꝑ gregem ſuū quipoſſet conſulere omnibus occurrentibus ⁊ neceſſario expediendis. Nec etiam poſſet dici ꝙ papa ſitgeneralis cōmiſſarius dei aſſumptus in plenitudine poteſtatis: cuius ꝯtrariū determīat̉. ij. q. vj. qͥ ſeſcit. ⁊. xxiiij. q. j. qd̓cūqꝫ. Et qd̓ dico de preceptis ſecunde tabule idem dic de om̄ibꝰ preceptis veteris⁊ noui teſtamenti. Unde. d. Archi. floren. in ſumma dicit ſe audiuiſſe a fidedignis ꝙ papa Martinus quintus habita conſultatione cum multis doctiſſimis viris ī ſacra theologia ⁊ iure canonico diſpenſauit cum quodam qui acceperat germanamſuam in vxorem ꝓpter multa mala ⁊ ſcandala queeueniſſent ſi eā dimiſiſſet ⁊ qͣ euitari nō poterāt. niſi ſic diſpenſaret̉. Et idem ego dico de ſimilibꝰ. arij. q. j. c. mult. iin ſi. ⁊. d. c. qͥ ſe ſcit. cuꝫ ſimilibꝰ. Et ſicẜm hanc diſtinctionem intellige ⁊ limita. d. c. lr̄as.⁊ ſimilia que vident̉ dicere. ꝙ contra legeꝫ diuināet euangelicā aūt apl̓m non pōt papa diſpēſare. vtin. c. ſunt quidā. xxv. q. j. quia verū eſt vbi rō legisnon ceſſat. Et in predicta opi. ꝯcurrūt oēs canoniſte. ſi bene intelligantur qn̄ dicūt ꝙ papa pōt declarare. interpretari. et limitare ac diſtinguere ius diuinū quod nihil aliud eſt dicere. niſi videre. vbi ratōceſſat vel non. vt ſic non diſpenſet vel diſpenſet. etſic tene firmiter.¶ Sed quis poterit ſcire qn̄ rō legis deficit in aliquo caſu? ℟. ꝙ iſtud aliqn̄ habemus ex exemploipſius dei qui multotiēs diſpenſauit in ſua lege. vn̄in ſimili caſu poſſumꝰ ⁊ nos cognoſcere. Sꝫ qn̄ talis diſpenſationis vel ſimilis nō habemꝰ exēplumin ſacra ſcriptura. tūc ad ſolū papā pertinet ipſiusdeclaratio. cui dictū eſt. Quodcūqꝫ ligaueris ſuperterram. in. d. c. qd̓cunqꝫ. qui quidem multa declarauit. vt in materia voti. iuramenti et hmōi. Et aliqn̄ etiam ex ipſa noſtra rōne colligimus vt facimꝰin gladio depoſito quem dicimus nō fore reddendum deponenti effecto furioſo. vt in. c. ne quis. xxijq. ij. ⁊ ſimilibꝰ. Unde firmit̓ credo ꝙ ſi aliquis petens diſpenſationem in aliquo caſu contra legē deinō interponat importunitatem munerum vl̓ precum. ſed ſimpliciter ponet ſe in manibus ipſius pape exprimendo caſum ſuum ꝙ deus non permittetęrrare vicariū ſuum in diſpenſando.ꝙ non pōt diſpenſare contra ſtatum vniuerſalemeccleſie. vt in. d. c. ſunt quidam. Item in his in quibus decoloraretur ſtatus eccleſie. per. c. ⁊ ſi illa. j. qvij. Ego tamen dico ꝙ vniuerſaliter poteſt diſpenſare. ſꝫ tn̄ nō eſſet tolerandus ſi diſpenſaret cōtra p̄dicta ſine rationabili cauſa ſed tn̄ diſpenſatio teneret. ⁊ ſic tenet̉ cōmuniter.4 ¶ Utrum papa poſſit diſpenſare in gradibus cō-

ſanguinitatis. non ſolum ꝓut nunc. ſed etiam ꝓutex tunc? ℟. ẜm Io. an. in. c. per venerabilem q̄ fil.ſint le. ꝙ ſi ꝯtractū eſt in gradu prohibito diuina lege poteſt diſpenſare ꝓut nunc. ſed non prout tuncſcꝫ vt filij ſint legitimi. qui ante diſpenſationem nati fuerant. Sed in matrimonio humana lege ꝓhibito poteſt diſpenſare nedum ꝓut nunc. ſꝫ etiam ꝓut extūc. Quod limito veruꝫ quo ad iſtud vltimūniſi ius eſſet queſitum alteri. puta quia patre mortuo ſucceſſerūt iam agnati. vnde licet poſtea legitimaret filiū nō excluderet agnatos ſed in iure q̄rendo valeret vide Legitimatio. §. j. ⁊. ij.¶ Utrū poſſit diſpenſare in bigamīa. vide. sͣ. Bi­ 5gamīa.¶ Sed qͥd de obligatōne q̄ſita laico qui ei non ſub ẜeſt quo ad tꝑalem iuriſditionē? Rn̄. Pa. in. c. ij. devoto. ꝙ ſi talis obligatio ſolum cōtrahit̉ ex fidei p̄ſtatione. ſic papa pōt ex cā ab ea abſoluere ⁊ diſpenſare. vt in. c. ꝙͣto. de iureiurā. Secus autē ſi aliundeeſſet queſita. quia cū talis obligatio ſit de iuregentiū. non poterit ꝑ papam tolli. Cle. paſtoralis. de reiudi. ⁊ no. Inno. in. c. q̄ eccleſiarū. de conſti. ⁊ legiſte in. l. fi. C. ſi cōtra ius vel vti. pu.¶ Que ſunt q̄ reſeruant̉ pape? ℟º. ꝙ abſolutio ab 7excōicatione in. xxxix. caſibꝰ. de quibꝰ. sͣ. Excōicatōv. Item diſpēſatio in multis. de quibus. sͣ. Diſpēſatio ⁊ Irregularitas. Item cauſe grauiores. facitc. j. de iura. calum. ⁊. c. multis. xvij. diſti. ⁊. c. quot.xxiiij. q. j. ⁊. c. vt debitus. de appel. ⁊ que ſunt videin. c. ꝙ tranſlationem. de offi. leg. in glo. q̄ hic omitto. qꝛ parū ꝑtinent ad confeſſores.¶ De eo qͥ gerit ſe ꝓ papa. nō electus a duabꝰ ꝑti gͦbus cardinaliū. ⁊ de obſeruandis in eiꝰ electōe habes. sͣ. Excōicatio. vij. caſu. ij. ⁊ caſu. xiij.¶ Utrum papa poſſit decidere contra aliud ſtatutum in cauſa fidei ſine concilio? Rn̄. ꝙ nō. vt in. c. 2Anaſtaſius. xix. diſt. quia papa pōt errare in fide.xl. diſ. ſi papa. ſꝫ nō tota eccleſia. c. a recta. ⁊ ibi bonaglo. xxiiij. q. j.Iraferna bicit̓ a para qued ēLiuxta ⁊ ferna qd̓ eſtpdos qͣſi luxta dote. Unde bona parafernalia dicūtur oīa bona vxoris extra dotem vt dicit glo. in ℟ica. C. de pact. cōuen. Azo. inſumma. C. de iure do. Bald. in. l. ij. C. de ſen. q̄. ſi.cer. ꝙͣti. ⁊ in. l. fi. C. qui po. in pig. ha. ⁊ in. l. ob maritoꝝ. C. ne vx. pro mari. ⁊ in. l. ſi mulier. C. de pac.cōuē. Et de iſtis hēs tex. ī. l. ſi ego. §. dotis. ff. de iuredo. ⁊ glo. in. c. plerūqꝫ. de dona. int̓ vi. ⁊ vxo.¶ Utrū ſtatutū loquens de dote extēdatur ad parafernalia bona? Rn̄. ꝙ ſic. ẜm glo. in. c. ex lr̄is. depigno. Albri. in. l. vbi adhuc. j. xxij. colūna. C. de iure do. ⁊ in ℟ica. C. de re. vxo. ac. ⁊ in. l. de quibus.in. iiij. coll̓. ff. de legi.¶ Utruꝫ bona parafernalia ſint priuilegiata ſicut 2ootalia quo ad hoc vt bona viri ſint hypothecataſicut ꝓ dote? ℟. glo. in. c. ex lr̄is. de pigno. ⁊ glo. ī. l.fi. C. de pac. conuē. ꝙ ſic. Un̄ ſi ſpālem ſibi pro hishypothecam a viro exegit illa erit cōtenta. Si autēnullam exegit habebit hypothecata om̄ia bona viri pro oībꝰ prefatis bonis. vt in. d. l. fi. ⁊ de quibꝰ ha

oo 3