MulierCCVI

eſt ſufficiens pena pro oībus peccatis venialibus.et forte pro magna parte pene debite ꝓ mortalibꝰ.Ex quo infertur et ꝙ multomagis eſt ſatiſfactoriamors que infligatur alicui etiam ꝓ peccato ſuo ſivoluntarie et patienter ſuſtineatur.z ¶ Utrum mortuus reſuſcitatus reſtituat̉ in integrum. Rn̄. vt elicitur ꝑ glo. et Archi. in. c. ij. xxxij.q. vij. ⁊ per Io. an. et Pa. in. c. fraternitatis. de fri.et male. poſt Uin. ⁊ Ber. brix. ꝙ quo ad ea q̄ imprimūtur in anima nō perdidit et ideo nō reſtituitur. Und̓ ſacerdos reſuſcitatus nō reordinat̉ necbaptizat̉ et hmōi. Io. an. idē ſentit etiā in ꝓfeſſione. lꝫ caracter nō impͥmatur. qꝛ obligatio acqͥriturdeo qͥ non moritur. c. fi. de cōdi. appo. Sed Pa. tenet cōtrariū ī hoc. qꝛ talis obligatio eſt reſtricta adtēpus ꝓpterea ꝓfitentes dicūt. toto tꝑe vite mee ꝓmitto ⁊cͣ. Et hoc credo veriꝰ et opinio Io. an. militaret qn̄ quis ſimpliciter promitteret ſaluare talēregulam in alijs aūt in qͥbus nec caracter imprimitur. ſꝫ adherent corpori. Io. an. dicit ꝙ non reſtituitur nec recuperat. quia actio ſemel extincta nō reuiuiſcit. c. ex tranſmiſſa. de renun. Sed glo. in. l. exhis. ff. de legi. et in. l. ſeruus effectus. ff. de acti. ⁊ obliga. tenet ꝙ recuperet indiſtincte. Unde dicit ꝙrumpet teſtamentū quod ante fecerat et recuperatbona. Archi. vbi ſupra tenet ꝙ reſtituit̉ quaſi iure poſtliminij. Et idē tenet Io. de fant. ⁊ bene Ratio. qꝛ ſi reſtitutio principis in integꝝ refert̉ ad oīal. j. C. de ſen. paſ. ij. q. iij. quotiēs. in fi. ergo fortiusreſtitutio d̓i. Sed tu dic ꝙ ſicut nō extinguitur obligatio illius qui ꝓmiſit nauem alienam. ſed ſoluꝫceſſat qͣꝫuis dn̄s nauem deſtruat animo reparandi eam ex eiſdem lignis quia eadem nauis cenſet̉vt in. l. qui res ſuas. §. aream promiſiſti. ff. de ſolu.Sic in propoſito quia dn̄s diſſoluit talem animo:vt poſtea ex eiſdeꝫ pulueribus reſuſcitaret. Et opinio contraria poſſet ſeruari qn̄ fuiſſet morte reſolutus non animo reſtaurandi: quia tunc nauis lꝫ reſtauretur nō eſt eadem. ſꝫ in iſto caſu nō poteſt eſſeIn matrimonio tn̄ certum eſt ꝙ nō reſtituitur niſi de nouo cōtrahatur iterū. qꝛ ſemel fuit diſſolutūex morte. et iō non recuperat iure poſtliminij vt inl. non vt a parte. ff. de capti. ⁊ poſtlimi. reuer. ſecusin alijs vt dictū eſt. Bar. etiam in. l. j. C. de ſa. ſan.eccle. tenet ꝙ reſuſcitatus iteruꝫ moriturus: vt Lazarus recuperat et reuocat teſtm̄. ſicut per natiuitatem filiorum. ſed reſuſcitatus nō amplius moriturus non rumpet.tor. §. aduerſus eos. Et ph̓s. iiij. Ethi. latronibustales annumerat.5 ¶ Utrū mors ciuilis equiparetur morti naturali? Rn̄. Ge. in. c. ſuſceptum. de reſcrip. li. vj. Archiibidem. ⁊ do. Anto. in. c. lꝫ. de offi. deleg. plene ꝓſeqͥtur. Sed tu conclude. ꝙ aut verbum mors ꝓfetur a iure in materia ſtricta et exorbitanti a iure cōiEt in dubio intelligit̉ de morte naturali. vt in. d. c.ſuſceptuꝫ. et. l. iij. §. hec verba. ff. de nego. geſt. ⁊ ibiglo. ⁊ Bar. Aut ius nō eſt ſtrictum in quo ſcribitmors. ſꝫ eſt extendibile ex idēptitate rationis. Tūc

(ſi mors ciuilis non habet per om̄ia eundeꝫ effectūquo ad id de quo agitur quem habet mors naturalis. non extēdetur neqꝫ equiparabitur morti naturali: vt dicit glo. in. d. c. queſitum. et in. d. c. lꝫ. al̓sſic. Si vero verbuꝫ mors ꝓfertur ab homine. tūcin dubio non equiparatur. quia verbum homīsdebet referri ad mortem naturalem. vt in. l. ex ea ꝑte. §. inſulam. ff. de verbo. obli. Io. autem. xvj. q. j.placuit. dicit ꝙ regulariter mortis appellationē intelligitur naturalis mors.¶ Quis dicatur eſſe ī mortis pericl̓o. Rn̄. infirmꝰ Eqͦtidiana febre. Obſeſſus in loco vbi machine iaciuntur: vel a talibus hoſtibus qui eum volūt occidere. Nauigaturus per loca ꝑiculoſa. vl̓ iturus ꝑloca inſidioſa. Aut etate confectus et hmōi. vt ptꝫff. de donat. cauſa mortis. l. mortis cā. cum tribusſequentibus. Uel dic ꝙ arbitrium boni viri eſt ſequendum. vt penſatis conditionibus iudicet ſi ꝓbabiliter imminet periculum mortis ⁊ tūc dicaturin ꝑiculo mortis.¶ Utrū liceat requirere a moriente ꝙ ſibi reueletſtatū ſuū poſt mortē? Rn̄. ẜm Tho. in quol̓. ꝙ ſicdūmodo hoc ſubintelligatur ſi deo placuerit. et hͦnō fiat ex infidelitate vel dubitatōne fidei.IlICr. Vides. femina.ſultiloquium ẜm Aler. ſcd̓sſcd̓e. de ml̓tiloquio d̓r vt eſt multitudolocutōnis cum ſuꝑfluitate: vel pret̓ vtilitatem vel neceſſitatem. Et ſic intelligitur illd̓ Prouerb̓. x. In multiloquio nō deerit peccatum. Alid̓tn̄ eſt ꝓprie loquendo multiloquium aliud verboſitas ſiue linguoſitas. quia linguoſitas ſonat in cōtemptum ꝓuenientem ex conſuetudine ſuꝑflue ⁊inordinate locutōnis. Multiloquiū v̓o nō determinat tantum quantum linguoſitas. ſed ſtat in genere. ⁊ licet ſit veniale. tn̄ linguoſitas pōt eſſe mortale. Unde Iob. j. Nunquid verboſus iuſtificabitur quaſi dicat non.¶Stribus modis d̓r. Aliqn̄ capitur ꝓ dono. qd̓ qͥdeꝫ eſt ꝓprie id qd̓ ſpōtep̄ſtamus et ex nulla neceſſitate vel iuris officio. qd̓ quidem ſi nō preſtaret̉ nulla eſſet reprehenſio: vt. ff. de ver. ſig. l. munus ꝓprie. Differitn̄ qꝛ munus eſt donum cum cauſa. Donum veroſe habet in plus. qꝛ etiam aliqn̄ ſine cā: vt pꝫ in. l. īter donū et munus. ff. de ver. ſig. Aliqn̄ capit̉ ꝓ officio cū honore. Aliqn̄ ꝓ honore ſine onere. vt hr̄de his oībus in. l. munus. tribꝰ modis d̓r. ff. de v̓.ſig. Un̄ in. d. l. munusˡ ꝓprie eſt qd̓ neceſſario ſubimus lege imperio ne eius qui ptātem habet iubēdi. Et de iſto hic tracto.¶ Quotuplex eſt munus? ℟. ꝙ triplex. Quoddā?ſordidum quod conſiſtit in vilibus officijs. vt iuarena fodienda. calce coquenda. et alia exempla inl. maximarū. C. de excu. mune. Et poteſt dari iſtaregula in ipſis agnoſcendis ẜm Bart. in. l. vnica.C. de mulieribus. qꝛ ſicut illud eſt honor. qꝛ ī locoreputat̉ honor. vt notat Inno. in. c. de multa. de p̄

mim