Matrimonium. iij. Impedimentū. xvj.

Matex copula carnali ꝓueniens omni parētela carēs.vn̄ affinitas mediante cōſanguinitate ⁊ carnali cōmixitione ꝓpagatur. iō cōſanguinitatē imitatur.Sed in hoc differt. qꝛ ꝑſona cōiuncta ſiue additaalicui ꝑſone. ꝑ ꝓpagationē fit ꝑticeps eiuſdem nature licet indifferenti gradu. vn̄ nō mutat genꝰ attinētie. ſꝫ tm̄ gradū. ſed ꝑſona addita ſiue cōiunctaꝑ cōpulā carnalē alicui ꝑſone nō ſit ꝑticeps eiuſdēnature. ſꝫ quaſi cōiungit̉ ab extrinſeco. vn̄ cōiūgit̉alio genere coniūctiōis ſꝫ in eodē gradu. Et iō ꝑſona cōiuncta ꝑ carnis copulā ſanguini alterius inducit primū genus affinitatis. ꝑſona vero additaꝑ copulā ꝑſone q̄ primū inducit genꝰ facit ſcd̓ꝫ genus. et ꝑſona addita ſcd̓e inducit terciū genꝰ. verbi gr̄a vxor fratris mei eſt mihi affinis in pͥmo genere et in eodē gradu quo frater meus et reliquiscōſanguineis meis in eodē gradu qͦ ſunt mihi ⁊ inprimo genere. Alia ꝑſona q̄ nō ē mihi conſanguinea: nec affinis aliunde ſi coniungat̉ cū p̄fata vxore fratris mei: erit mihi affinis in ſcd̓o genere ⁊ cōſanguineis meis. ⁊ in eodē gradu qͦ ſumus fratrimeo. Tercia vero ꝑſona aliude. nec cōſanguineanec affinis. ſi cōiungat̉ ſcd̓e ꝑſone cōiuncte vxorifratris mei erit mihi ī tercio genere affinitatis ⁊ cōſanguineis meis. ita no. in. c. nō dꝫ. de ꝯſan. ⁊ aff.1 ¶ Quō impedit affinitas matrimoniū? ℟. ꝙ ſi p̄ueniat impedit cōtrahendū et dirimit cōtractumin primo genere tm̄ hodie: ⁊ vſqꝫ ad qͣrtuꝫ gradūincluſiue. vt in. d. c. nō dꝫ. licet olim impediret etiāin ſcd̓o et tercio genere. vt. xxxv. q. iij. ꝑ totū. Onde ꝑſona cognita carnalit̓ ab aliquo cōſanguineonō poterit cōtrahere cū aliquo de illa ꝯſanguinitaſe qui nō diſtat vltra qͣrtū gradū ab eo conſanguineo qui eam cognouit. ⁊ ecōtrario. Et ſi cōtrahitnō tenet matrimoniū. ⁊ in linea recta intelligit̉ ꝓhibitū in infinitū ẜm vuā opinionē quā nō teneovt sͣ. dixi Impedimentū. vj. §. j.2 ¶ Quid ſi affinitas ſuꝑueniat mr̄imonio iā cōtracto ꝑ verba de pn̄ti lꝫ nō cōſūmato? ℟. ꝙ nō dirimit eū. vt in. c. j. de cōſang. et affi. ⁊ ille ꝑ quē cōtracta eſt affinitas nō p̄t petere debitū ſine pctō mortali. ſꝫ bene tenet̉ reddere vere vel interp̄tatiue petenti. Pe. de pal. tenet ꝙ ſi matrimoniū nō eſt conſūmatū. ꝙ nec etiā reddere pōt ſine mortali peccato. qꝛ pōt religionē intrare. Sed hoc nō credo. qͥalicet poſſit nō tn̄ tenetur intrare.z ¶ Sed nūquid ep̄s poterit diſpēſare cū tali vt etiam exigere poſſit ſine pctō. ℟. vt sͣ. Inceſtꝰ. §. v.4 ¶ Utrum remaneat affinitas poſt morteꝫ ꝑſonecognite? ℟. ꝙ ſic. qꝛ eſt vinculum ꝑpetuū.¶ Utrum coitus fornicarius cauſet affinitatem?Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ ꝑ oēm coitū ordinatū ad carnis ꝓpgationē ꝑ quē cōſanguinitas cōtrahi poſſit cōtrahit̉ affinitas. nō aūt ꝑ coitū extra vas vel ſodomticū. et hmōi. xxxv. q. iij. extraordinaria. et de eo qͥcogno. cōſang. vx. ſue. c. fraternitatis. et. xxxv. q. x.fraternitatis. Goſ. tn̄ tenet abſurdū cōtrahi affinitatē ꝑ fornicariū coitū etiā ordinatū ad generationē. et ideo tenet ꝙ nō cōtrahit̉ niſi ex ꝓximitateueniens ex nuptijs. vt ptꝫ in. l. nō facile. §. ſciendūff. de gradibꝰ. Sꝫ cōtrariū cōiter tenet̉ et ſic ſerua.

mpedimentū. xvj.Et ille. §. ſciendū. loquit̉ de affinitate per quaꝫ defertur hereditas ad aliquem.¶ Quid ſi clauſtrū pudoris intrauit ſed ſemē nō 8emiſit? Rn̄. ꝙ affinitas nō cōtrahit̉. etiā ſi mulierſola emiſiſſet. ſꝫ qͣꝫuis clauſtrū nō iniret. ſꝫ tn̄ ſemēſi intus mittit cōtrahit̉ affinitas qꝛ pōt fieri generatio ſicut fit in balneo: vel in demonibꝰ ſuccubiset incubis.¶ Quid ſi vir intras clauſtrū emittit ſemē et nonmulier? Rn̄. Pa. in. c. fraternitatis. de eo qui cog.cōſan. vx. ſue. Inno. ibidē tenet ꝙ nō cōtrahit̉ affinitas: ſed ꝙ oportet ſimul emittāt tā vir ꝙͣ mulierIdē tenet Hoſti. in ſum. ⁊ Hugo. in. d. c. extraordinaria. ſed ipſe Pa. dicit ꝙ Ho. in. d. c. fraternitatis. dicit ꝙ ſufficit ꝙ vir emittat ī clauſtro pudoris. lꝫ mulier non emittat: qꝛ ẜm medicos pōt fierigeneratio. Et hoc ſequit̉ Fed. conſi. ccxc. Et videt̉ſequi Pa. et iudicio meo etiā Inn. in. d. c. fraternitatis. ⁊ Rodon̄. et Pe. de pal. in. iiij. aliter Beatavirgo nō potuiſſet effici mater et virgo. ſi oporteret mulierē ſeminare.Impedimentum. xvj. or impotentia coeundi q̄ quidem eſt vicium animi velcorporis vel vtriuſqꝫ quo quis impeditur alij carnaliter commiſceri.¶ Quot ſūt eius ſpēs. ℟. ꝙ tres. Prima dr̄ natu­ 1ralis vt frigiditas in viro. Artatio in muliere. Etdefectus etatis in vtroqꝫ. vl̓ altero. Altera eſt accidentalis q̄ ꝓuēit a cā extrinſeca et accidē tali: vt caſtratio. Et tercia maleficialis q̄ a demōibꝰ ꝓuenit.¶ Circa frigiditatē ⁊ artationeꝫ. dic breuiter ꝙ ad 2hoc vt impediat matrimoniū contrahendū ⁊ dirimat cōtractū reqͥritur pͥmo ꝙ p̄ceſſerit tale īpedimentum matrimoniū. qꝛ ſi adueniret poſt contractum nō dirimeret. lꝫ eſſet rōnabilis cā diſpēſationis fiende ꝑ papā vt alt̓ aptus cōtraheret cuꝫ alioſi nondū erat matrimoniū conſūmatū vt no. Pa.in. c. ex ꝑte. ⁊ in. c. ex publico. de conuer. ꝯiuga. Etidē dic de impotētia accidētali ẜm eundē Pa. allegat. c. ꝙ ſedē. ⁊. c. cōſultationi. de fri. ⁊ male. Scd̓orequirit̉ ꝙ ſit tanta ꝙ nullo mō poſſit cōire hoc ēẜm Pe. de pal. ꝙ ſit talis ꝙ impediat actū ꝑpetuoſaltem: qꝛ licet impediret effectu generationis. ſednō actum q̄ eſt emiſſio ſeminis in vaſe nō eſſet impedimentum. Tercio ꝙ ſit ꝑpetuum impedimentum. ita ꝙ nullo medicamine aut remedio poſſitremoueri. quia ſi poſſet ſine periculo mortis remoueri nō dirimeret. hoc no. in. c. j. ⁊. ij. xxxiij. q. j. ⁊ d̓frigi. c. j. ⁊. ij. ⁊ quaſi ꝑ totū. Nec facio vim in frigiditate q̄ eſt a natura aut in illa q̄ eſt ꝑ ſenectutē. qꝛqn̄ nō pōt iuuari impedit. vt no. Ricar. in. iiij. di.xxxiij. Et eadē rōe dic de nimia caliditate q̄ cōituꝫimpediret. ẜm s. Tho. ea. diſt. Quarto ꝙ ſit ignorans qn̄ contrahit de tali impotentia. qꝛ ẜm Pet̓.de pal. qui ſcit ſe: vel alium impotentē ⁊ eum accipit nō p̄t amplius euꝫ dimittere quo ad vinculū.qꝛ ē verum matrimoniū. et hec quatuor dic etiamrequiri in impedimento accidētali vt dirimat̉.¶ Sed quid de eo qui habet virgā erectaꝫ ſed nō 3pōt remittere ſemē ꝓpter īpedimentū naturale vl̓

L

3

6