EnormisMPII

Negociatio. ⁊ ſupra Ars. §. j.C ¶ Utrū ille cui datū eſt aliqͥd ad vendendū ꝓ decē ⁊ vēdidit ꝓ. xij. teneat̉ illa duo reſtituē dn̄o rei.℟. ꝙ non. quia ſi illa duo ſunt vltra iuſtū p̄ciuꝫ tenet̉ reſtituere ementi ẜm ea q̄ dixi sͣ. §. vij. Si vero non exceſſit iuſtum p̄cium. ſꝫ ſua induſtria hahuit. ſic ſibi acqͥrit. Nec ob. ꝙ dat̉ ei certa mercesꝓ labore. qꝛ illa dat̉. vt inueniat emptorē ꝓ decemet ſic non tenet̉ neceſſario reſtituere. Secus ſi daretur ſibi ſimpliciter vt venderet. quia tenet̉ vendere meliori p̄cio quo poteſt. ⁊ totū dare dn̄o exquomercedē habet ꝓ labore.9 ¶ Quid de vēdēte poſſeſſionē vel emente. jͣ. tale.confines q̄ eſt plus vel minus qͣꝫ ſit dictū. vide sͣ.Donatio. §. xl.¶ Querit̉ de. q. quotidiana vtrū valeat venditioſeu alius contractus collatus in alterius arbitriū.℟. ꝙ ſi eſt incerta ꝑſona cuius arbitriū cōmittiturnon valet. l. ſi merces. §. j. ff. locati. niſi in caſu quādo ſimpliciter fuit cōmiſſum in arbitrium boni vri. qꝛ tunc intelligit̉ in arbitriū iudicis. l. vir bonusff. iudi. ſol. ⁊ ſic videt̉ cōmiſſum in certam ꝑſonamSi vero ꝑſona cui cōmittit̉ eſt certa. tunc licet varia ſit opinio. in. l. in emētis. C. de emp. ⁊ ven. tam̄dic ẜm. d. Lucā de graſſis. in. l. ſi quis arbitratu. ff.de ver. ob. ꝙ ſiue ſubſtantialia cōtractus. vtputap̄cium in venditione ⁊ ſimilia. ſiue accidētalia puta vendit̉ ẜuus ſi rationes reddiderit ⁊ hmōi conmittant̉ in arbitriū certe ꝑſone valꝫ contractus ſi ilIe voluerit arbitrari. nā ſicut ſubſtātiale vltime volūtatis poteſt ferri in arbitriū heredis. l. ſi ſic. ff. delega .j. ita in cōtractibus. l. ẜuū qͥ filij. §. euꝫ qͥ. ff. delega .j. ⁊ ꝓ hoc videt̉ caſus in. l. ſi libertus iurauerit. ff. de ope. liber. vbi valet ꝓmiſſio liberti facta d̓operibus ad arbitriū patroni. ⁊ ſi male arbitratusfuerit pōt cogi vt arbitret̉ ſicut bonus vir. Sic inpoſito qͥ ſi arbitrari noluerit vel nō pōt. ſic nō valebit. §. p̄ciū. inſti. de emp. ⁊ ven. Si vero mortuꝰfuerit alter contrahentiū ſi fuit cōmiſſum ſuꝑ contractu ꝑficiendo non poterit arbitrari. Si vero ſuper cōtractu ꝑfecto ſic nō expirat eius arbitriū ſꝫ ſicꝯͣctus trāſit ad heredē. ita obligatio de ſtādo arbitrio dicte ꝑſone ẜm Bar. in. d. l. ſi quis arbitratu.¶ Quō aut cōtractus emptionis ⁊ vēditionis reſcindat̉ ꝓpter dolum. habes sͣ. Dolus. §. ix. vl̓ ꝓpt̓ minoritatē p̄cij qn̄ ē circa dimidiā iuſti p̄cij. velꝓpter alias cās. vide Ho. in ſum. eo. ti. ⁊ Azo. inſum. C. de reſcin. ven. qꝛ paꝝ ad cōfeſſores ſꝫ ſufficit qd̓ dictū eſt.vide infra ImmuMunitas. pitas.iniuria qn̄ dicat̉? ℟. cNO2MIScū illoꝝ. de ſen. excō. exemplificat ſi mēbrū mutilet̉. ſi effuſio ſāguinis fit. Et intelligunt doc. ibidē quādo effuſio eſt in abundantia. ⁊ de membro de quoſanguis defacili nō exit. Itē ſi in ep̄m aūt in abbatem vel p̄latum ſeu ſuperiorē ſit iniecta manus. inſti de iniu. §. atrox dicitur ſi quis vulneretur. Intellige ſi vulnus eget medicamine cirugie vel emplaſtroꝝ ſeu alioꝝ medicinaliū ẜm. Vonal. Item

xijſi quis ſuſtibus orditur ſi in teatro vel foro. aut inconſpectu iudicis verberetur. Item ẜm alios ſi ineccīa vel cymiterio. aut dormitorio verberet̉. ar. deſen. ex. c. cū ꝓ cauſa. xvij. q. iiij. quiſquis. ⁊. §. qͥ aūtItē ſi ſacerdoti induto veſtibus ſacerdotalibꝰ. C.de iniur. l. atrocem. Sed breuiter dic ꝙ iniuria dicit̉ enormis. Primo ex ꝑſona ⁊ in iure nō habemꝰexpreſſum niſi quod dictū ē in. d. c. cū illoꝝ. ⁊ in. d.l. atrocem. ⁊ inſti. de iniur. §. atrox. ⁊. ff. eo. ti. l. p̄tor§. atrocem. vbi dicit̉ de magiſtratu parente ⁊ patrono epiſcopo p̄lato ⁊ ſacerdoti induto. vt ſupradictum eſt. Secundo ex loco. vtputa ſi in cōſpectupretoris fiat ſeu p̄lati. vt in. d. l. p̄tor. ⁊ in teatro velforo. vt in. d. §. atrox. ⁊. l. ſꝫ ⁊ queſtionis. in prin. ff.de iniurijs. Tercio ex tempore. ⁊ hoc eſt arbitrarium. vtputa ludi vel magne feſtiuitatis. Quarto exre. puta ex vulnere. vnde dicit. l. Uulneris magnitudo atrocitatem facit ⁊ nonnunꝙͣ locus vulneriſveluti oculo ꝑcuſſo. hec ibi. ff. de iniurijs. ita incipit. Quinto ex modo. vnde dicit Pa. in capitulocum illorum. de ſen. exco. ꝙ ꝑcuſſio in eccleſia vel īplateā ⁊ exceſſus notorius dicitur enormis. d. §.atrox. ⁊ ꝙ epiſcopus non poteſt eum abſoluere extalibus iniurijs notorijs factis eccleſiaſticis perſonis.¶ Sed qͥs habebit arbitrari. an ſit enormis iniu­ 1ria? ℟. ꝙ ille qui habꝫ abſoluere ⁊ ligare an ſit ſueiuriſditionis. vtputa poſſit eū abſoluere vel ne. ar.c. ſuper lr̄is de reſcrip. ⁊. l. ſi qͥs ex aliena. ff. de iudi.Sed caueat vbi ius determīauit atrocē ne ipſe velit leuem arbitrari. qꝛ non abſolueret. ſꝫ deciperet.Secus vbi ius n̄ determīat.grece latine ſpecuDiſcopus lacor interp̄tat̉ vte dicit̉. xxj. di. c. cleros. ⁊. viij. q. j. qui epiſcopatū. Speculare em̄ dꝫ mores ⁊ vitam populi ſibi ſubiecti ⁊ intendere ad eoꝝ ſalutē.Unde ep̄s hec negligens eſt in peccato mortali. etdicitur canis impudicus. ij. q. vij. qui nec. ⁊ debetlectioni ⁊ orationi vacare. vt in. c. ep̄i. ibidem. necdebet habere familiaritatē praui hominis. vt in. c.ꝑuenit. eadē cauſa. ⁊. q. immo p̄ſbiteros. diaconesclericos. boni teſtimonij debet penes ſe habere. vtin. d. c. ep̄i. ⁊. c. cū paſtoris. et de conſe. di. j. c. epiſcopus deo¶ Utrū principalius debeat intendere multiplicationi tꝑaliū? Rn̄. ẜm Tho. in quotli. ꝙ nō. ſꝫ eiꝰꝓpria ⁊ p̄cipua cura debet eſſe circa cuſtodiā gregis ſibi cōmiſſi. orando. p̄dicando. ſacramenta diſpenſando. ⁊ ſua iuxta quod res exigit erogando.Poteſt tamen intendere multiplicationi tꝑaliū advtilitatem eccleſie quando oportunitas adeſt ⁊ fieri poſſit ſine dāno ſpūaliū notabili. al̓s nō. Ale. aūtſcd̓a ſcd̓e. ti. de auaricia. dicit ꝙ ep̄s nō pōt cōgregare ad ſui tuitioneꝫ. ſiue eccleſie. ſicut rex pōt ſꝫ dꝫcōuertere res eccleſie in vſum eccleſie qd̓ facit pauperibus dando. Rō eſt. qꝛ rex ad hoc ꝯſtitutus ē.vt ſubditos in pace teneat ⁊ defendat ab aduerſarijs. ⁊ ideo pōt ad hoc cōgregare. nō ſic ep̄s ſꝫ vt faciat bonū eccleſie. qd̓ facit dādo pauperibus. facitxij. q. ij. aurum. Unde tenet Tho. ſcd̓a ſecunde. q.

31

Io

28

2