EmancipatioLXXVII

primus: ſecundus: tercius: ⁊ quartus ſunt. de quibus ſupra in precedenti dixi ꝙ filij poſſunt. Quintus ſi conſuetudo loci ita habet ꝙ vxores de paneet vino ⁊ huiuſmodi faciant elemoſynas: quia cōſuetudo dat iuriſditionem. ⁊ licet viri aliquandoprohibeant debet ſibi formare conſcientiā ẜm Rodon̄. ⁊ Iaco. de lau. in ſumma. ꝙ ideo faciūt ne nimis dent ſed temperate. Sextus quādo vtilitergerit negocium viri: puta qui videt virum crudelem ⁊ ſceleratum. ⁊ vt deus ſuſpendat iram vel eūilluminet dat moderatas elemoſyuas occulte. ẜmRodo. Nam ꝓpter elemoſynas deus ſuſpenditflagella: vt. xvj. q. j. reuertimini. ⁊ ideo bene facitmulier dando elemoſynas occulte ſine ſcandalo viri vt deus eum adiuuet. Facit. l. ſoluendo. ff. de nego. geſt. cum ſi. ⁊ melius exemplum abigail primi℟.xxv. que liberauit virum a morte ꝓpter panesdatos dauid contra voluntatem viri ſui. Septimus ſi vir aſſignauit ſibi certum quid pro victu ⁊ip̄a abſtinet vt inde elemoſynam faciat quia ſuuꝫvidetur. Octauus ſi mulier eſt lucroſa: puta quiaexhibita gubernatione domus ⁊ familie lucraturex operibus ſuis. nec intelligo deducendas expen̄victus quia vir tenetur eam alimentare ꝓpter dotem: vt dictum eſt ſupra Dos. ⁊ etiam propter obſequia ab vxore exhibita. de hoc tamen vide infraUxor. §. ij. ⁊ ꝙ poſſit de lucro facere elemoſynam.tenet ſanctus Thomas ⁊ Ricar. in. iiij. diſt. xv. etcōmuniter ſummiſte ſequūtur hic cum theologisvt Iaco. de Lau. in ſumma. Diſtingne tamen ſic.ꝙ aut lucrum eſt neceſſarium ſuſtentationi ſue etviri: ⁊ ſic non poteſt facere elemoſynam. qꝛ magistenet̉ ſibi ⁊ viro ꝙͣ alteri. Si v̓o lucrū ſuꝑabūdatſic poteſt: ⁊ idem dic de parafrenalibus. vide infraUxor. §. ij.3 ¶ De quibꝰ debet vl̓ poteſt fieri elemoſyna? Rn̄.vt colligitur ex canoniſtis .j. q. j. in. c. non eſt putāda. ⁊. xiiij. q. v. ⁊ per theologos in. iiij. diſtī. xv. ꝙpoteſt fieri de omni re que eſt propria ipſius dātiset que non eſt obligata reſtitutioni alicui certe perſone ſiue licite ſit acquiſita ſiue turpiter. Qn̄ autēſit reſtitutioni obligata. vide. jͣ. Reſtitutio. ⁊ Uſura ⁊ in multis alijs ti. Limita etiam in rebus proprijs ẜm Ricar. vbi sͣ. q. v. dummodo nō ſint neceſſaria ad ſuſtentationem nature ſue ⁊ ſuoꝝ. quiordine charitatis magis dꝫ ſe diligere ꝙͣ aliuꝫ: niſieſſet talis perſona de cuius morte immineret notabile nocunentū reipublice. et ꝓfectui aīarum. qꝛtunc eſſet ꝑfectionis nō neceſſitatis de tali dare elemoſynā.conſiſtit in operibus miſericordie corporalis queſunt paſcere eſurientē: potare ſitientem: veſtire nudum: hoſpitem recolligere: infirmum viſitare: redimere captiuum: mortuuꝫ ſepelire. vnde verſus.Uiſito: poto: cibo: redimo: tego: colligo: cōdo. Secundum ⁊ tercium genus eſt ſpirituale .ſ. remittere iniuriam. et corrigere delinquentem: vt in. d. c.tria. Addunt̉ alia quinqꝫ .ſ. conſulere dubitanteꝫconſolari triſtem: ſupportare oneroſos: docere ig

norātes. orare ꝓ omnibꝰ de quibꝰ. jͣ. Miſericordia§. j. Et que ſunt digniores. vide Ri. vbi sͣ. q. iiij. ⁊jͣ. Satiſfactio. §. ix.¶ Aduerte ꝙ dare elemoſynā intentōe ſubleuādi.neceſſitatē ꝓximi eſt opus miſcd̓ie. ſꝫ dare intētiōerecōpenſandi ꝓ debito diuine offenſe. ſic eſt opusiuſticie. ⁊ ſic eſt ſatiſfactoria ꝓprie. ⁊ ꝑtinet ad meritū dimiſſionis pene. ſꝫ pͥmo mō ꝑtinet ad meritūvite ẜm Iaco. de lau. in ſumm.¶ Utrum pauperibus cōpetat aliqua actio ꝯtra 1diuites vt eis ſubueniāt? Rn̄. Pa. ī. c. ſi qͥs. de fur.ꝙ nō. ſed bene poſſunt implorare officiuꝫ iudicisſeu ſuꝑioris vt eos cogat. ⁊ eccleſia pōt eos cogerevt no. glo. in. c. ſicut. hi. xlvij. diſ. ⁊ arg. in. c. nulluslaicus. de iur. patro. Quod limita verum quandoſunt in tali neceſſitate ⁊ diuites in tali abundantiaꝙ tenentur eis facere elemoſynam de precepto. al̓snon.¶ Utrum quis poſſit furari vt faciat elemoſynaꝫRn̄. ꝙ nō. qꝛ nō ſunt facienda mala: vt veniāt bona. xiiij. q. v. forte.Mancipatio eſt relaratō pae I trie ptātis: corā iudice cōpetente voluntate patris ⁊ voluntate filij concurrēte⁊ in vtriuſqꝫ pn̄tia. dicta ex eo ꝙ exͣ manū .i. ptāteꝫpatris ponit̉ filius. elicit̉ hoc. ex. l. non nudo. Ed̓eman. li. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ inſti. quibus modis ius pa.po. ſol. §. p̄terea.¶ Quis pōt emancipari? Rn̄. infans de ſpāli licē 1tia principis.¶ Utrū teneat̉ pater emācipare filium? Rn̄. non 2regulariter. qꝛ patrie ptās inextimabilis eſt. ff. deleg. j. l. filiſfami. §. vt quis heredē. Sil̓r nec filiuspōt compelli vt emancipet̉ a patre. Limita niſi excā ẜm Bar. in. l. quidā cum filium. ff. de ver. obli.licet aliter dicat glo. inſti. qui. mo. ius pa. po. ſol. §.fi. Nam in his que ſunt voluntarie iuriſditionisnon pōt quid fieri altero inuito vt in aut̓. qui. mo.na. effici. ſui. §. ſi v̓o. Fallit hoc primo ſi pater maleafficit filium verberibꝰ cōtra pietatē. Item ſi compellit eum peccare in corpus ſuū. Item ſi filius eſtarrogatus impubes. ⁊ pubes factus ꝓbat nō ſibiexpedire eſſe arrogatū. Item ſi pater agnouit ſibirelictum legatum vt emāciparet filiū: qꝛ in iſtis caſibus tenet pater eum emancipare: vt no. Azo. inſumma. C. de eman. li.dr̄ ab em̄ .i.MphitheoſiSm ⁊ fitos .i.piētis cōmittit̉. vel dr̄ melioratōis ꝯͣctꝰefides ⁊ theſis .i. poſitio. qꝛ res fidei acciſiue datio ad liuellū. ⁊ eſt medius ꝯͣctus: inter locationē ⁊ venditionē de qͦ vide glo. in. c. potuit. de locato. Un̄ emphitheoticarius: vel emphitheota ēqͥ accipit rē īmobilē ꝑpetuo ⁊ hereditario iure colendā: vel meliorandā vl̓ ad tp̄s: puta ſcd̓am ⁊ terciā generationē: vt in aut̓. de nō alie. §. emphitheoſim. Et quō ꝯͣhit̉. no. in. l. j. C. de iure emphi.¶ Utrū cōtractus emphitheoticꝰ differat a ꝯͣctu 1cenſuali? Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ ꝑ ꝯͣctū emphitheoticū tranſit ſolū vtile dominiuꝫ: vt ī. l. j. §. qui imperpetuū.n 4

n 4

10

2

LI