Donatio. II.LXX

LXV

in. c. ceterum. de fo. compe. ⁊ in. c. illud. de p̄ſump.tenent contrariuꝫ. ⁊ Ange. in. l. pe. ff. de pac. ⁊ glo.in auten. vt decetero non fiant cōmutatōnes. §. i.Sed verius eſt primum. quia nemo ſibi ius dicitxvi. q. vi. placuit. de prebē̓. eum qui. li. vi. C. vn̄ vil. ſi quis in tantā. quod ſi dictum eſt vt propria auctoritate: tunc poterit: vt tenet Hoſt. in. d. c. verū.et in. c. cum dilecti. de dona. ⁊ cōiter doc. in. d. c. verum. Bar. in. l. creditores. in. vi. col. C. de pigno.et no. Idem Bar. in. l. fi. ff. vt in poſ. le. niſi eſſet ſacra effecta. l. ſi quis curialis. C. de ep̄i. et cle. Limito niſi eſſet de facto reſiſtens. qꝛ tūc pactū nō valetvt dicit Bar. in. d. l. creditores. preſtaret em̄ materiam veniendi ad arma. qd̓ non licet.0 ¶ Quid ſi donatū aliquid ſit eccīe vel alteri cū pacto ꝙ nō poſſit alienari? ℟. ſcd̓m. d. An. in. d. c. verum. de condi. appo. ꝙ aut ponit poſt contractuꝫdonatōnis et non impedit alienationeꝫ. nec aliqͥdoꝑatur circa cōtractū. l. donatio perfecta. C. de dona. que ſub modo. Aut ante cōtractum perfectuꝫ.id eſt ante traditōnem. tn̄ poſt obligatōem. et tuncſcd̓m Card. in. d. c. verum. nihil operat̉ tale pactūper glo. ī. l. vnica. §. accedit. C. de rei vxo. act. Autpactu apponitur tꝑe ꝯtrahende obligatiōis. ⁊ tūcaut reſeruat ſibi aliquod ius in re qua tradit ꝓ obligatione. et etiam apponit ꝯhibitionē de alienation. et tunc nō valet alienatio. l. ſi creditor. §. fi. ff.de di. pi. iuncta glo. ibidem ſcd̓m lr̄am piſanam q̄habet lr̄am negatiuam .ſ. nullam venditionē eſſe.Aut nullum ius ſibi reſeruat: ſed alteri. et tūc ẜmd. An. eadem eſt ratio. vt nō valeat alienatio. Autnec ſibi nec alteri reſeruat ius in re donata. et tuncſi alienatio ſequatur valet. ſꝫ aget qui pactū appoſuit ad extimationem. l. ea lege. C. de cōdit. ob cauſam. et. l. pe. et ibi Bar. ff. de pac. Aut apponit̉ ꝓhibitio de alia re nō alienanda. et nō valet tale pactum. et ita loquitur. d. l. pe. niſi paciſcentis interſitde non alienando. quia aget ad intereſſe. ita no. ind. l. penultima. Et hoc verum in priuato. In eccīaautem ſi alienat ſemꝑ videtur intereſſe dantis cutali pacto. de nō alienando. quaſi ſit fauorabile anime dantis. niſi quando alienaret in cauſa neceſſitatis. Intellige quādo aliter prouideri nō poteſt: qͥaſic donator ſi non voluiſſꝫ turpiter intellexiſſet. necvaluiſſet ꝓhibitio. c. ſicut hi. xlvij. diſt. cum ibi nota. in glo. c. i. lxxxiij. diſt. vl̓ quādo alienaret ob magis piam cauſam. ſcd̓m do. An. vbi ſupra. Facit. c.licet. de regula. c. peruenit. el. ij. de iure tu. ⁊. c. auꝝ.xij. q. ij. C. de ſacro. ſan. ec. l. ſancimus. qͣꝫuis alij teneant contrarium.¶ Sed quid ſi dictum ſit ꝙ non poſſit alienari. etſi alienetur. tūc liceat ipſi et heredibus ſuis fundūad ſe reuocare? Rn̄. iuriſte cōmuniter tenēt ꝙ nōpoſſit alienari. ſꝫ Bern̄. brix. in queſtionibus ſuisq. iiij. tenet ꝙ de equitate canonica poteſt ob piamcauſam. quando alia non habet que cōmode poſſit alienare. Et idem tenet glo. in. c. imperator leo.x. q. ij. Et nota ꝙ hec ſuprapoſita diſtinctio valet d̓omni contractu in quo ab homine alienationis ꝓhibitio apponitur. Si autem prohibitio fit a legiet tunc nulla eſt alienatio in. l. quemadmoduꝫ. C.

de agri. cen. ⁊ co. et. c. eccleſia ſancte Marie. el. i. etibi Panor. vt lite pen. Si autem prohibitio talisponitur ab homine in viam teſtamenti vel vltimevoluntatis. tunc dic vt in. l. filiuſſami. §. diui. ff. dele .i. dicitur quomō ſine cauſa nō poteſt oportet ergo cauſa exprimatur: vide diffuſe ad ꝓpoſitū nr̄mjͣ. Legatum. ij. §. xi.¶ Utrum prohibiti donare donatōne mera con­ Sditōnali. vel ſub modo: prohibeantur donare propter benemerita que dicitur remuneratiua? Rn̄.ꝙ nō. quia non eſt proprie donatō. vt colligitur exd. l. aquilius regulus. et quod nota. ī. c. ſi quos. xij.q. ij. ⁊ in. c. conſenſus. de rebꝰ eccle. nō alie. ⁊ Bal.in. l. iubemus. C. de ſacro ſan. eccle. niſi prohibeatdonare. quia non habent adminiſtrationem in rebus liberam quas volunt donare. ſicut ſunt pͥmi.ij. iij. iiij. v. vi. vij. viij. ix. x. xi. xij. xiij. vel prohibeātur donari propter legitimā cauſam. ſicut ſunt. xii.xx. xxij. vel qui non poſſunt donare niſi in damnūaliorum. vt ſunt. xix. vide etiam ꝙ dico infra Immunitas. §. liij. Aduerte hic ꝙ iſta verba quandoquis dicit ſe donare ꝓpter bene merita. ſi ꝓferant̉ab eo qui libere poteſt donare: tunc inducūt ꝓbationem inter eaſdem perſonas. ſed ſi de neceſſitaterequirentur benemerita vt valeret donatio. tuncnon ſufficiunt talia verba enunciatiua. quia nō ꝓbant benemerita preceſſiſte. l. ſi forte. ff. de caſtren.pecu. et ibi Bar.¶ Utrum talis donatio remuneratiua poſſit reuocari propter cauſas quibus reuocatur alia mera. vel conditionalis: vel modalis. de quibus dictū eſt sͣ. ℟. ꝙ nō. vt in. l. ſi pater. ff. de dona. tenetPa. in. d. c. fi. quia ſcd̓m eū iura ſcpͥta loquentia dedonatōne non habent locum de hac donatione remuneratiua.¶ Utrum donatuꝫ cōſanguinio in dubio p̄ſuma 55tur donatū reſpectu cōſanguinitatis? Rn̄. ꝙ ſic. etnō reſpectu remuneratōis. tex. eſt in. l. tutor. §. quea tutoribus. ff. de excu. tu.ONatio. ij. cauſa mortis eſt cuꝫnat. magiſqꝫ eum cui donat. qͣꝫ heredeꝫquis magis vult habere ſe qͣꝫ eū cui doſuū dicit tex. in. l. i. ff. de dona. cā mor. et in. l. ſenatꝰ§. donatio. eo. ti.¶ Tres ſunt ſpēs donatōnis cā mortis. Quedaꝫ 1ſit qn̄ imminente periculo mortis ita dat vt ſtatimſit accipientis. Alia fit nullo metu pn̄tis periculi ſꝫſola cogitatōne mortalitatis vt ab hoīe ſano. Tercia ſpēs cum datur cauſa mortis nō vt ſtatim fiataccipientis ſed tunc demum cum mortuus fuerit.l. ij. ff. eo. ti.¶ Conuenit donatio cauſa mortis cum donatio­ Zne ſimplici quia vtraqꝫ donatio eſt. Itē quia vtraqꝫ inter viuos ꝯficitur ⁊ tradit̉. differt qꝛ iſta ex penitentia reuocatur. illa nō: vt. l. qui mortis cā. ff. eodē. Item qꝛ in iſta. v. teſtes. in illa duo ſufficiūt. vtl. fi. C. eo. ti. indubio p̄ſumitur donatio int̓ viuos:niſi ꝓbetur ꝯtrarium. vel ſit facta mentio de morte: vt no. glo. in. d. l. fi.¶ Quō dinoſcitur a legato. ℟. ꝙ ſi v̓ba ſunt com

m 3

Li

5 3

54