Deriſio

IXII

Deriſioctum mortuo? Rn̄. ꝙ ſi doloſe fecit tenetur. ſi auteꝫignorās rē depoſitaꝫ ⁊ bona fide diſtraxit nō tenet̉niſi de eo qd̓ ad eū ꝑuenit. Similiter dic ī cōmodato. vt in. l. j. §. vltimo. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi non ſit heres. ff. eo.ti. Quod ſi minus vendidit vel precium nudū exegit ſine dolo tunc actiones tm̄ preſtabit deponenti. aut cōmodāti. vt in. l. ij. ff. depo. Si v̓o rem poſſit redimere ⁊ preſtare. nec velit. non caret culpa i.dolo. vt. l. plane. ff. depo. iuncta. l. dolus. ff. man. Etideo tenetur.¶ Vtrum depoſitor poſſit reuocare depoſitū ſemper quando vult? Rn̄. ꝙ ſic. d. c. bona fides. etiamſi depoſuiſſet vt ſibi redderetur certo tempore. vt īd. l. j. ſi depoſuero.5 ¶ Utrum femꝑ ſit reddendum depoſitū qn̄ pettur? Rn̄. ꝙ regularit̓ ſic. ar. d. §. ſi depoſuero. ⁊. d̓c. bona fides. immo denegās cōmittit furtū ⁊ condēnatus ſuo noīe efficitur infamis. C. depo. l. quidepoſitū. Et nota ſuo nomine. quia ſi ꝓcuratoriotutorio. curatorio vel defenſorio nomine ꝯdēneturnon efficitur infamis. vt. in. l. furti. §. ſi qͥs alienoff. de his qͥ noͣ. infa. Fallit tn̄ hoc .ſ. ꝙ teneat̉ reddere in qͣtuor caſibꝰ. Primus qn̄ qͥs gladio depoſitoefficit̉ furioſus. ⁊ ſic eū petit. nō tenet̉ etiā ſi iuraſſemꝑ reddere qn̄ petet. xxij. q. ij. ne quis. Scd̓us ſideponens poſt depoſituꝫ fuit deportatus ⁊ bonaeius publicata ſunt. quia in publicum deferenduꝫeſt depoſitū. non ei qui depoſuit. vt. l. bona fides. īprin. ff. depo. Tercius qn̄ fur ⁊ dn̄s concurrunt inpetitione. qꝛ dn̄s p̄ponitur. d. l. bona fides. Quartus qn̄ fur depoſuit apud dn̄m cui ſurripuit. velapud ꝓprietariū. vt in. d. l. bona fides.¶ Utrū cauſa cōpenſationis poſſit retineri depoſitum? ℟. ꝙ nō vt in. d. l. bona fides. Et eſt ſingulare in depoſito. licet in alijs ſit ſecus. per regulamxxxij. q. vij. dn̄s. Qd̓ verum eſt de compenſationedirecta. ſed de cōpenſatōne indirecta loquendo bne poteſt fieri in conſcientia ſimpliciter de quibuſcūqꝫ. vt ſupra Compenſatio. §. ij. licet quo ad forucontentioſum foret diſtinguendū preſertim qn̄ doloſe denegat facere debitum.¶ Utrū depoſitarius poſſit vti re depoſita. Rn̄.ꝙ nō. al̓s cōmittit furtū. vt. l. qui furtu. ff. de cond.fur. Fallit hoc in duobus caſibus. Primus ſi pecunia non obſignata deponatur. l. quintus. ff. depo.Secus ſi ſignata. l. ſi ſacculuꝫ. ff. depo. Et idem dicde quibuſcūqꝫ que cōſiſtunt in numero. pondere⁊ menſura eadē rōne. Secūdus ſi putauit dn̄m ꝑmiſſurum. ff. de fur. l. qui re. in prin.¶ Otrū aliquis poſſit rem ſuā apud aliū depoſitāfurtim accipere? Rn̄. ẜm ſanctū Tho. ſcd̓a ſcd̓e. qͥlxvj. ar. v. ꝙ non. quia grauat depoſitariū ad reſtituendum vel ſe oſtendēdum immunē. ⁊ ideo ſi facit tenetur eū releuare. Quod veꝝ intelligo niſi ip̄edepoſitarius ſciuiſſet rem depoſitam iniuſte detentam a deponente vel niſi vero domino eam petente ſimul cum vſurpatore eam ſibi denegaſſet. qꝛ cūiniuſte eam teneat videtur ꝙ ſine peccato furtimpoſſit ſibi auferri. ar. l. ancille. C. de fur. ⁊. l. bona fides. ff. depoſiti.4 ¶ Cui credendum ē qn̄ depoſituꝫ non ē oſtenſum

depoſitario ſeu tabernario. vtputa. quia depoſuitburſam vel ſacculū plenum. tamen nō oſtendit qͥderat intus ⁊ quantū? ℟. Mat. in cle. ne in agro. deſtatu mo. in. §. ſane. ꝙ non credet̉ deponēti niſi ꝓbet. neqꝫ ſtabitur eius iuramento quia iuramentūnon datur niſi qn̄ p̄cedit ſemiplena probatio. vt inc. fi. quod metus cā. vide. jͣ. Nauta. §. j.¶ Quomodo teneatur tabernarius ⁊ nauta ⁊ huiuſmodi de his que deponūtur apud eos. Uide. jͣ. ENauta in prin.¶ Ad quid teneatur deputatus ad cuſtodiaꝫ librorum vide s. Cuſtos in prin.Iięriſioᶠᵐs. To. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxv.eſt cum aliquis malum alicūdius perſone vel defectum in ludū vel riſum ponit vt erubeſcat ⁊ verecūdetur.Et ꝓpterea differta cōuicio ſeu cōtumelia. qꝛ ſicutfinis ip̄ius eſt vt tollat honorem. ſic deridens intēdit ⁊ erubeſcat. Fit autē deriſio in verbo cachinno⁊ ſic eſt deriſio. Aliqn̄ ſit naſo rugato. ⁊ ſic eſt ſubſannatio. Aliqn̄ factis. ⁊ ſic eſt illuſio. tamen in fineidem ſunt. vt noͣ. glo. ſuper p̄s. Qui habitat ī celisirridebit eos.¶ Utrū ſit mortale peccatū? Rn̄. qͥ. s. ibidē ꝙ ſic.qn̄ irridendo oīno ꝑuipendit aliqueꝫ ⁊ tam vilemexiſtimat vt de eius malo non ſit curandū ſꝫ ſit proludo habendū ⁊ tanto grauius quāto magis tenetur reuereri eū. Onde irriſio dei ē grauiſſimū peccatum. Scd̓m locū tenet irriſio ſanctoꝝ ⁊ ſacramētoꝝ. Terciū parentum ⁊ p̄latoꝝ. ꝓpterea cayn fuitmaledictus. ij. q. vij. ſententia. xv. q. v. c. j. Quartūiuſtoꝝ que grauis eſt quia multi a bene agendo retrahuntur. Irridere autē de malo proximi inquātum eſt leue ſeu paruū ⁊ ſine notabili vilificationeproximi vel perturbatione erit veniale peccatū ẜmAle. ſcd̓a ſcd̓e. ti. de deriſione.eſt quando ex falſa exeIPerati Ccmatione ꝓpter peccata que fecit vl̓ bona que omiſit deſperat de dei miſericordia. credens deumnolle vel non poſſe ſibi parcere vel in gratiam reciere.¶ Utrum ſit grauiſſimū peccatoꝝ? ℟. ꝙ ex partenr̄a eſt grauius ꝙͣ odiuꝫ dei. qꝛ ꝑ ſpem reuocamura malis ⁊ introducimur ad bona ꝓſequenda. ideoſublata ſpe hoīes infrenate labunt̉ in pctā. ⁊ a bonis retrahūtur. Vn̄ glo. ſuꝑ illud Prouer. xxiiij. ſideſperaueris. Nihil execrabilius deſperatiōe quāqͥ habꝫ ⁊ in generalibus huiꝰ vite laboribꝰ ⁊ quodpeius ē in fidei certitudine cōſtantiā ꝑdit. ⁊ Iſi. deſum. bo. Perpetrare flagitiū aliqd̓ mors ē. deſperare ē deſcēdere in infernū. Odiū tn̄ dei qd̓ ꝓuenit exeo ꝙ volūtas hoīs diuine bonitati ꝯͣriatur ẜm ſe ēgrauius pctm̄. ſil̓r infidelitas. Et intellige ꝙ eſt grauiſſimū. pctm̄ qn̄ hō ſcienter ⁊ aduertēter tenet ꝙdeus nolit ꝑcere penitētibus ⁊ gr̄am dare redeuntibꝰ. qꝛ ſicut motus ſpei qͥ cōformiter ſe hꝫ ad extimationē verā laudabilis ē ⁊ meritorius. ſic motusoppoſitus .ſ. deſperatōis qͥ ſe ꝯformat extimationifalſe de deo eſt vicioſus ⁊ mortale pctm̄ ⁊ grauiſſimum. ſecus ſi deſperatio eſſet in ſubito ⁊ indelibe

12

11

L

15

L

I6