Cōtumaciā

culpe ⁊ pene. de pe. di. iij.Ontum a Clataria inobed ieneſt quedā volūtia q̄ qͣs monitioneꝫ iudicis implere cōtemnit. ita elicit̉ ex. c. ij. de do. ⁊ ꝯtu. iūcta glo. in ver. ꝯtumaciter. ⁊ ibi no. quō ſit multismodis ⁊ ꝯſiſtit ꝯtumacia ꝓprie ī nō faciendo volūtarie qd̓ facere ſcit ſe debere. vt patet in. d. glo.¶ Utrū excōmunicatus ꝓ ꝯtumacia abſolui debeat an̄qͣꝫ ſatiſfaciat de expenſis ⁊ caueat de ſiſtendo in iudicio? ℟. ꝙ n̄. ſi vere fuit ꝯtumax. Secꝰ ſip̄ſumptīe. puta qꝛ impeditus. tn̄ nōdū cōſtat ſi hͦallegat ⁊ petit. abſolui debet. vt in. c. venerabilibꝰ.§. idē ē. de ſen. ex. li. vj.¶ Utrū lite nō cōteſtata teſtes pn̄t recipi ꝯtra ꝯtumace̓ ⁊ ꝓcedere ad ſnīam diffinitiuā. vide. c. quoniā frequenter. vt lite nō cōte.eſt vt colligitur exOntumella Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxij. ⁊ Ale. ſcd̓a ſcd̓e tractatu de ꝯtumēlia. qn̄ qͥs id qd̓ ē ꝯͣ honorē alicuius deducit ī noticiā eius ⁊ alioꝝ ſiue ꝑ ſigna ſiue ꝑ v̓ba.Et differt a ꝯuicio ⁊ īproperio. Nā ꝯuiciū īportatzeneralit̓ defectū culpe ⁊ pene. Cōtumelia vero ſolū culpe. Un̄ ſi qͥs dicat alicui īiurioſe eū eē cecuꝫ.aut claudū cū ſit ꝯuiciū dicit. ſꝫ nō ꝯtumeliā. Si autē īiurioſe dicat eū furē. nō ſolū ꝯuiciū. ſꝫ etiā cōtumeliā infert. hoc ẜm theologos. Sꝫ ẜm legiſtas cōuiciū dr̄ a collectione vocū cū in vnū plures voceſcōferunt̉. ꝯuiciū appellat̉ qͣſi cōuociū ita dicit tex. īl. item apud labeonē. §. cōuiciū. ff. de iniur. ⁊ pōtfieri etiā abſenti. vt cū qͥs ad domū tuā venerit teabſente. nec tm̄ qͥ dicit. ſꝫ ⁊ qͥ cōcitauit alios ad vociferationē. cōuicium fecit. vt in. d. l. item apud. Etoportet ſit aduerſus bonos mores vociferatio .ſ.ad infamiā vel iniuriā vel inuidiā alicuius. aliasn̄ eſt cōuiciū ⁊ ꝙ ī cetu dictū ſit. vt in. d. l. itē apudlabeonē. Improperiū vero ꝓprie ē qn̄ aliqͥs iniurioſe alteri ad memoriā reducit auxiliū qd̓ cōtulit eineceſſitatē patienti. Un̄ eccle. xx. Exigua dabit etmulta īproperabit. Accipit̉ tn̄ vnum qn̄qꝫ ꝓ alio.Unde Ale. vbi sͣ. ita diffinit. Contumelia eſt peccatum ex improperio ẜmonis manifeſto tendens adnocumentū ꝓximi.¶ Utrum cōtumelia ſit peccatū mortale. Rn̄. ẜmſan. Tho. ⁊ Ale. vbi sͣ. ꝙ ī pctīs verboꝝ maxīe attendendū eſt quo affectu verba ꝓferant̉. Si gͦ ītētio ꝓferentis ad hoc ferat̉. vt ꝑ verba que profertauferat honorem alterius hoc ꝓprie ꝑ ſe eſt dicereconuicium vel contumeliam. ⁊ eſt hoc peccatummortale non minus qͣꝫ furtum. Si auteꝫ verba cōuicij vel contumelie alteri diceret non animo dehonorandi. ſꝫ ꝓpter correctionē vl̓ huiuſmodi. nō cōuiciū dicit vel cōtumeliā ꝓprie ⁊ formaliter. ſꝫ ꝑ accidens ⁊ materialiter inquātū .ſ. dicit̉ id qd̓ pōt eēconuiciū vel contumelia. vn̄ hoc pōt eē qn̄qꝫ veniale pecccatum. ſicut qn̄ cōuiciū nō multū ē dehoneſtans ⁊ ꝓfertur ex aliqua animi leuitate vel leuiira. abſqꝫ firmo ꝓpoſito dehoneſtandi. vtputa qꝛ ītendit cōtriſtare leuiter ſolum aliquē qn̄qꝫ nullumvt in dubio ſequēti. vnde habenda eſt magna di-

ſcretio. vt moderate homo talibus verbis vtat̉. qꝛpoſſet eſſe ita gͣue cōuiciū ꝙ aufferret honorē cōtraquē ꝓfert̉ ⁊ poſſet homo peccare mortaliter. etiamſi nō intenderet de honoratione alterius ſicut grauiter ꝑcuciens in ludo non caret culpa. ⁊ tenet cōuiciator vltra peccatū ẜm Ni. de lyra ꝑ ſe vel ꝑ interpoſitam ꝑſonam dicere ſuam culpā cōtumeliato. vel ſaltem ſigna equipollentia ei oſtendere. niſidep̄hendat ꝙ cōtumeliatus ei remiſit iuiuriaꝫ. puta qꝛ ridet cū eo ⁊ hmōi. Excipit̉ p̄latus ⁊ paterfa.qui corrigendo licet excedat nō tenet̉ petere veniāẜm Aug. in regula dūmō n̄ fecerit a ꝓpoſito. ⁊ potius liuore vindicte. quia ſic tenerentur ſimiliter petere veniam. De quo dic vt. infra. correctio. j. §.¶ Utruꝫ liceat cā correctionis dicere cōuiciū. velcōtumeliā. Rn̄. ẜm Tho. vbi sͣ. ꝙ ſicut licet verberare vel in rebus dānificare cā diſcipline. ita ⁊ cōuiciū dicere. ſicut dn̄s diſcipulos ſtultos. ⁊ Pau. coritheos īſenſatos. Dicit tn̄ Aug. in li. de ſer. do. ī mōte. Raro ⁊ ex magna neceſſitate obiurgatōes ſuntadhibende in quibus nō vt nobis ſꝫ vt dn̄o ẜuiat̉inſtemus¶ Utrū homo teneat̉ illatas cōtumelias ſuſtine­ 3re? Rn̄. ẜm ſan. Tho. vbi sͣ. ꝙ ſic qͣntū ad p̄parationē animi .ſ. qn̄ opus eſſet ſicut ⁊ alia dāna. ſꝫ qͣntūad actū nō ſemꝑ. aliqn̄ em̄ tenemur non ſuſtinere.Primo qn̄ cederet in bonū eius qͥ dicit. vtputa adrepͥmendam eius andaciā ne talia diceret iuxta illud Prouer. xxvj. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticia ſnā.Scd̓o qn̄ ex ſufferentia alioꝝ ꝓfectus impediret̉.vn̄ Gre. in omel̓. ix. ſuꝑ Ezech. Hi inqͥt qͦꝝ vitā inexemplo imitationis ē poſita dn̄t ſi pn̄t detrahentium ſibi verba cōpeſcere. ne eoꝝ predicationē n̄ audiant qͥ audire poterāt ⁊ in prauis moribus remanentes bene viuere cōtēpnant.vtꝝ ſit licita. Rn̄. vt colligoM 2A ex dictis doc. ꝙ ſic. ſi. vij. condeputatū orōni nccͣie. vl̓ pnīe. vn̄ tenētAcurrunt. Primū tēpus debitū .ſ. ꝙ n̄ ſitmgr̄i. vt refert Ri. ī. iij. di. xxxvij. ar. iij. q. iiij. ꝙ eſtpctm̄ mortale coreas ducere diebus dn̄icis ꝓpterdictū Aug. di. qͥ facerēt melius femine iudeoꝝ ſi lana filarēt ꝙ tota die in neomenijs impudice ſaltare. Quod qͥdē credo veꝝ qn̄ omiſſa miſſa vl̓ predicatione aut veſperorū celebratione hmōi intēderētvel ꝑ notabile ſpaciū. puta ꝑ maiorā ꝑtē diei. aliasnoͣ. facit. l. fi. Qd̓ ferijs. ⁊. c. qui die. de cōſe. di. j. Secundū ꝑſona cōueniens. nam eccleſiaſticis ꝑſonisꝓhibētur. xlvj. di. c. clericum. de conſe. di. v. c. nullus. preſbiterorum. c. non oportet. el. primo. argu.xxxiiij. diſtin. preſbiteri dyacones. Ita ꝙ credo eoſpeccare mortaliter niſi forte modicitas ⁊ qualitascorizandi excuſaret. puta in ſecreto ⁊ huiuſmodi.Tercium modua honeſtus. Nam honeſtas eſtvnum iuris preceptum. inſtitu. de in. ⁊ iur. §. iurisprecepta. Et ideo ſi fiet modo inhoneſto eſt peccatū mortale. vtputa geſtilatiōibꝰ ꝓuocātibꝰ ad libidinē. cātibꝰ turpibꝰ vl̓ cū ornanam̄tis laſcinis ⁊ inhōeſtis. facit ꝓhemiū. ff. veteris. §. illd̓ v̓o. qͥs illos

l

L