OnteNPEIIA

Ontemptus. em Collec. inc c. j. de ꝯſti. ꝓprie ē qn̄ ex ſola volūtate nōvult quis ſubijcere ſe ſtatuto. vl̓ precepto obedire. ⁊ nō pōt apparere qͦ ad foꝝ extrinſecuꝫniſi poſt monitionem. Sꝫ ſi quis tranſgredit̉ preceptū ex concupiſcentia. ira. vel negligētia. aut aliaparticulari cā nō peccat ex cōtēptū. Idē tenet Ste.vt reſert Car. in cle. eos. de ſepul. niſi qͥs ex ꝑticulari cā induceret̉ ſepius ad iterandū. qꝛ tūc etiā videtur cōtēnere ẜm eū. Et hoc veꝝ qͦ ad p̄ſumptioneꝫnon qͦ ad veritatem. qꝛ etiā frequenter factū ex aliqua cā nō ē cōtemptus. Diſponit tn̄ cōſuetudo adcōtēptū. vt no. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxvj. ar. penul.in reſponſione vltimi argumēti. ꝓ his facit. xj. q. iijc. excellentiſſimꝰ. vbi ponit alid̓ eē peccare ex neceſſitate. aliud ex ignorantia. aliud ex contemptu.1 ¶ Utrū faciens ex cōtēptu ꝯtra exhortationē ſuperioris peccet mortaliter? ℟. vt colligit̉ ex dictisdoc. ꝙ aut facit ꝯͣ. qꝛ cōtēnit autoritatē ⁊ illā negando. ⁊ talis cōtēptor nō ſolū peccat mortaliter. ſꝫ ſi talis ſuperior ē papa vel vt hereticus dꝫ puniri. vtdicit glo. in. c. generali. de elec. li. vj. ⁊ Pau. in cle. j.de eta. ⁊ quā. ⁊ eſt infamis. vt no. glo. vj. q. j. infames. Si vero nō cōtēnit auctoris poteſtatē. ſꝫ obſeruantiam cōſilij. ſeu exhortationis ⁊ ſic ſolū peccat venialiter ſi cōſiliū eſt reuerentie. vtputa. qꝛ ſb̓ditus deberet facere. tn̄ p̄latus nō vult p̄cipere. ſꝫpotius cōſulere. Si vero eſſet neceſſitatis qd̓ p̄latꝰconſuluit. licet nolit p̄cipere forte ꝓpter ſcandalumſic peccat mortaliter. vt no. in. c. ad aures. ⁊ in. c. fi.de tem. or. Si vero cōſiliū ē ꝑfectionis nec etiā venialiter peccat. Et tūc eſt ꝑfectionis qn̄ licite p̄t dimittere. ſic no. Archi. vj. di. c. teſtm̄. ⁊. xxv. di. §. alias. Et ſic intellige glo. ⁊ iura q̄ allegat in. d. c. generali. ⁊. ibi Gemi.¶Ontentlo ꝓprie eſt impugnatio veritatis cū cōfidentia clamoris ẜm¶ Ambro. Largo aūt mō ē etiam ſine impugnatione veritatis. de qua dr̄. xlvj. di. in prin. nihil eſt impudentius arrogantia ruſticoꝝ qui garrulitatē autoritatē putant.¶ Quotuplex ē contentio? ℟. ꝙ triplex. vna emulationis. ⁊ hec eſt de qua .j. Coꝝ. j. ⁊ que hodie eſtin ſecularibus erga doctores quando aliuꝫ magislaudare vident contendunt cōtra laudatores. Itēcirca predicatores. circa religioſos aut religiones. ⁊licet de ſe non ſit niſi peccatum veniale tamen multotiens eueniunt mortalia. puta detractiones. autaliud malum. iuxta illud. vbi eſt zelus ⁊ contentioibi inconſtantia ⁊ omne opus prauum. Iaco. iiij.Alia eſt diſpoſitionis. ⁊ hec poteſt eſſe mortalis tripliciter. Primo quia eſt contra veritatem etiam ſinon fiat cum inordinato clamore. Et hoc intelligode re alicuius importantie. puta contra fidem. bonos mores vel pertinentia ad vtiles doctrinas etnotabiliter. Nam contentio que fit inter puerosetiam contra veritatem non videtur peccatuꝫ motale. Secundo quia eſt contra honeſtatem. vtputa

IIPLita inordinate contendendo etiam pro veritate ꝙnotabile ſcandalum ſequatur. alias erit veniale inordinate contendere de fide ⁊ huiuſmodi. Tercioquia materia eſt prohibita ſicut publice diſputareet contendere de fide ⁊ huiuſmodi. niſi doctis ⁊ neceſſitate imminente. aut contendere in iudicio deeo quod facere tenetur ſicut illi qui debent dare vthabeant dilationem ſoluendi contendunt. Alia eſtcontentio litigationis. ⁊ hec ē per iculoſa ꝓpter ml̓ta mala que ibi immiſcentur non tamen prohibita. alias ius canonicum eſſet damnanduꝫ. Poteſttamen eſſe illicita dupliciter. Primo ratione iniuſticie. quia ſcienter litigat contra iuſticiam. ⁊ ſic eſtmortale peccatum. Secundo ratione ſcandali. ſcilicet illius a quo petitur. Et hoc intelligo ſi eſt ſcandalum puſillorum non phariſeorum. Et tunc eſtphariſeorum quando declaratur eis ſua non eſſeque ab eis petuntur vel iniuſtatm cauſam fouere.et tn̄ ex maͣ licia nolūt debitū facere. ſꝫ turbant̉ ⁊ ſcādalizant̉ quia tunc non eſt neceſſe deſiſtere. ẜm notata ī. §. qꝛ ergo. xiiij. q. j. Alex. aūt ſcd̓a ſcd̓e titulo d̓contentione dicit ꝙ contentio poteſt fieri ꝑ luribꝰde cauſis. Primo cā malignitatis. vt cum qͣs vultiniuſte vīcere. vel animos ſimpliciū ꝑuertere. ⁊ ſiceſt peccatū mortale. ⁊ ꝓhibet̉. ij. Thi. ij. Noli cōtendere verbis. Si tn̄ hoc fit in his in quibus nl̓lum eſt periculum. ⁊ ex quadam leuitate nō eritmortale peccatum. Scd̓a cauſa neceſſitatis et hocnon eſt peccatum. Unde glo. ſuper illud Prouer.Nonc ontendas aduerſus hominem fruſtra. dicit nō vetat contentionē cōtra malefacientē. vt corrigat̉. quia fruſtra non fit. ſed certa neceſſitas cogit.Tercio ex cā exercitationis. ⁊ hec nō ē mortale peccatū. licet aliqn̄ contingat eſſe veniale peccatū ꝓpt̓indebitum moduꝫ. Quarto cā eruditionis. ⁊ licet.Quinto ex quadam titulatione glorie vel honoriset ſic eſt peccatum veniale. ſic fuit Luce. xxij. Factaeſt contentio quis eoꝝ ⁊cͣ. Sexto ex cā conatus bone operationis. ⁊ hec precipitur Luce. xiij. Contēdite intrare per anguſtam portam. ⁊ hec eſt meritoria.eſt partiū inter ſeOn tinuū MNnō intermiſſa coniunctio. Unitas eſt ſine mixtura.¶ Cōtigua dicūt̉ quoꝝ extrema ſe contingunt. v. Phi. Et iō ē dr̄ia īter cōtinua ⁊ cōtiguaqꝛ cōtinua ſine medio cōtigua cū medio ſtant. no.Gemi. c. vnico. de cōſe. ec. vel al. li. vj.eſt ẜm glo. Ray.O AtraCtuS īti. de negocijs ſe¶c cularibus qͣſi in prin. vltro citroqꝫ obli-gatio ex voluntate ⁊ pacto ſurgēs ꝑciū. 1¶ Quot modis cōtrahit̉. ℟. ꝙ iiij. modis. re. verbis lr̄is. ⁊ conſenſu. inſti. de obli. in fi. De qͦ dic vtjͣ. Obligatio. §. iij.¶ Quaſi contractus aūt eſt obligatio que ꝓuenit.non ex contractu. vel maleficio. vel quaſi. ſed quodam medio. ſicut quando quis agit negocia alterius ſine eius mandato aut exercet tutelam. vel ē curator ⁊ huiuſmodi. vt inſti. de ob. que ex qͣſi cōtrac.na. ꝑ totum.