Confeſſio vltimo.

XI. VI

Lonfoſſioea. di. ⁊ cōiter doc. et Pa. in. d. c. dilectus. lꝫ quidaꝫdicant ꝙ p̄t dicere ſe nihil ſcire vt hō ſꝫ vt deꝰ. Itad̓r in. c. ſi ſacerdos. de offi. or. Meliꝰ eſt vt dixi .ſ. adreuelandū. qꝛ nō p̄t negari qͥn ſciat vt hō.5 ¶ Utrū liceat ſaltē reuelare de licentia cōfitentis.Rn̄. tenent quidā ꝙ ſic. illi qui vtilis et neceſſariꝰeſt ad perficienda que requirūtur ad illud foꝝ: qͥaadhuc gerit perſonam dei. ſꝫ alij perſone non licetEt hmoi opi. eſt Ri. vbi sͣ. Sanctus Bo. vero.Pe. et ſanc. Tho. ea. diſt. tenent ꝙ licite pōt reuelare niſi timeatur de ſcandalo. ⁊ hoc ſoluꝫ ei qͥ poteſtꝓdeſſe et non obeſſe. ita tamē ꝙ ſacerdos conſtituat ſe nunciū cōfitētis. Sed magis mihi placet opinio prefati Aureo. vbi sͣ. et Land̓. ea. diſt. ꝙ nullomodo licet: qꝛ confitēs non poteſt diſpenſare in lege nature diuina et in eſſentia ſacramenti. Et ideocautius eſt ꝙ faciat ſibi dicere extra confeſſioneꝫ hͦquod vult ꝙ reuelet.6 ¶ Utrum ille cui reuelatur pctm̄ alicuius ex aliēcauſa de licentia confitentis tenendo opinioneꝫhoc poſſit facere teneatur celare? ℟. s. Tho. vbi sꝙ ſic. ſicut teneretur et interpretes celare.¶ Utrum in aliquo caſu liceat reuelare cōfeſſionē℟. ꝙ ſic. in ſex caſibus. Primus qn̄ ſacerdos indget ꝯſilio ita tamē ꝙ dicens peccatum ſibi detectūin confeſſione nullo modo referat perſonam confitentem taliter ꝙ poſſit deueniri ad eius noticiam.iſtud patet in. c. officij. de peni. ⁊ re. vbi papa nonreprehēdit legatum petentem conſilium de peccato quod aſſerit ſe in confeſſione habuiſſe in vniuerſali. Unde credo ꝙ confeſſores nō peccent mortaliter qui aliquando etiaꝫ dicūt ſe habuiſſe tale peccatum in cōfeſſione. quādo in tali generalitate itadicunt ꝙ nullo modo poteſt deprehendi perſonaq̄ ipſum ꝯfeſſa eſt. licet ſit periculoſuꝫ talia referre:niſi in caſu neceſſitatis pro conſilio habēdo ꝓpterſcandalū ⁊ periculum ne deueniatur in noticiaꝫ ꝑſone. Secundus caſus in quo licet reuelare eſt d̓licentia confitentis quod tamen non placet: vt dixi ſupra. Tercius caſus ſcd̓m Inno. ⁊ ſeqͥtur Pain. c. om̄is. d̓ pe. et re. eſt qn̄ quis ꝯfitetur ſe velle facere aliquod malū: quia iſtud non eſt dictum ī pnitentiali foro. et ideo ꝓpter rationē iſtius ſacramēti nō tenetur celare: nec etiam ꝓpter preceptū legisnature ſeu diuine ratione pro niſſionis ſaltem tacite de n̄ reuelādo. qꝛ vt dicit s. Bo. in. iiij. diſt. xxi.intelligit̉ ꝙ dꝫ celare: niſi v̓itas vel obediētia aliuoexigat. vt ē ī ꝓpoſito. Nec ob. qd̓ cōiter tenēt theolo. ea. di. n̄ liceat: qͥa dictū eoꝝ limito ⁊ intelligo qn̄qͥs ꝯfiteret̉ ſe hr̄e peccatuꝫ d̓ quo n̄ p̄t penitere ⁊ aquo nō pōt nec vult abſtinere. ⁊ hoc ideo ꝯfiteturvt ſacerdos prebeat conſiliū ⁊ oret ꝓ eo vt deꝰ euꝫilluminet et hmōi. ⁊ tale peccatū non vergit in periculū aliorū. ſꝫ tm̄ ipſius cōfitentis. nam tunc nullo modo poteſt reuelari: quia talis confeſſio diſponit ad contritionē et cōſequēter ad peccatoꝝ in cōſpectu dei celationem ſcd̓m Ricar. in. iiij. diſt. xxi.ar. iiij. q. ij. ſed qn̄ vergeret in periculum cōmunitatis vel alterius. tūc ſi nullo mō vult ceſſare talis

quin illd̓ faciat. credo ſine preiudicio ꝙ n̄ ſoluꝫ pōtīmo tenetur reuelare ei qui poteſt prodeſſe et nonobeſſe vt malo obuietur. Quartus caſus eſt quando quis habet per aliam viam peccatum ſibi detectum in confeſſione ẜm ſanctū Bona. ⁊ Ricar. etcōmuniorem opinio. Theo. in dicta. xxi. diſt. Uerum eſt ꝙ propter ſcandalum: non debet reuelareniſi pro neceſſitate vel vtilitate illud dicat: vel niſiiurauerit dicere veritatem ẜm Inno. in. c. omnis.de peni. ⁊ remiſſi. et recitat Panor. in dicto. c. dilectus. de ex. pre. nunqͣꝫ tamen debet dicere ſe hubuiſſe illud in confeſſione: quia ẜm Sco. vbi sͣ. peccaret mortaliter. Et idem dic ſi reuelat aliquid plusqͣꝫ ſciat extra confeſſionem. puta ſcit ſemplene aliquod factum extra confeſſionem et plene in confeſſione nō licet ſine peccato mortali niſi ſemipleneexprimere: vel ſi habet dubie aliter qͣꝫ dubie reuelare non debet. Quintus caſus eſt quando eſſentaliqui qui condixerunt interficere preſbyteruꝫ cuꝫeis eūtem in nemore: quorum vnus penitet ⁊ cōfitetur ante nemoris ingreſſum. nam tunc poteſtſacerdos retrocedere. lꝫ ex hoc alij ſocij cognoſcātſocium ꝯfeſſum fuiſſe proditōnem: ſcd̓m em̄ Sco.in. iiij. diſt. xxi. generaliter dici poteſt ꝙ ſignum qd̓de ſe eſt indifferens ad ſignificandū tale peccatumfuiſſe confeſſum: vel nō fuiſſe. licet aliquibus ſit ſignum magis determinatum ex aliquo p̄ſuppoſito: nō tamē ex ſe eſt ſignum relatiuum cōfeſſionisnec per cōſequens ſimpliciter illicitum confeſſori.Quidam tamen tenent ꝙ in tali caſu tenetur potius intrare nemus et ſubire mortē qͣꝫ tali ſigno reuelare. Sed eis non credo. Melius tamen faceretſi aliquam cauſam fingeret cur intrare renuit. Sꝫſi non poteſt inuenire credo cuꝫ Sco. ꝙ poteſt deſiſtere ab ingreſſu qͣꝫuis illi per tale ſignum deprehendāt confeſſionem ei fuiſſe factam. Si tamē ſignum non eſſet indifferens: ſed certum. nullo modo liceret ſignum facere: vel alio modo confeſſionem reuelare: ſed potius tenetur ſcd̓m Ricar. vbiſupra mortē ſuſtinere ne cōfeſſioneꝫ reuelet. Sextꝰcaſus in quo licet reuelare cōfeſſionem eſt quādoid quod dicitur non eſt peccatum: nec ē circunſtātia peccati illius qui cōfitetur. Nam tale quid nōcadit ſub ſacramento cōfeſſiōis: niſi eſſet quid potens deducere ad māifeſtationeꝫ peccati. Unde ſiquis ꝯfitendo inſerat ꝙ in tali terra ſunt boni fructus: vel pulcrum caſtrum. vel ꝙ ex tali licito contractu debet dare centum ducatos alicui et huiuſmodi que non ſunt peccata: nec deducētia ad manifeſtationem peccati. licite ſcd̓m Ri. vbi sͣ. poteſtmanifeſtare. niſi talis innoteſcat cōfeſſori ꝙ talia ſibi dicit ſub ſigillo ſecreti: quia tunc nō poteſt reuelare: niſi ſcd̓m ꝙ ſigillum ſecreti poteſt reuelari: vtinfra dicam.¶ Quid ſi preſbyter haberet aliqd̓ peccatū morta gle qd̓ nō poſſet ꝯfiteri niſi confeſſionē ſibi factaꝫ reuelaret? ℟. ſcd̓ꝫ Ri. vbi sͣ. ⁊ Sco. ꝙ nō dꝫ ꝯfiteridurāte tali caſu illud peccatū: ſꝫ ſufficit cōteri d̓ eocū ꝓpoſito ꝯfitēdi qn̄ poterit facere ſine preiudicōſigilli ꝯfeſſiōis ⁊ reuelatōe ꝑſone ꝯfeſſe Fortiori .n.