Confeſſio. vj.

44 (acceptat debet eum abſoluere line om̄i conditōneappoſita ex parte abſolutōis. Si v̓o cōmittat ſic videlicet poſſis ſub conditōne .ſ. ꝙ non valeat niſi eicōfiteatur: vel eam ratam habuerit. nō valet taliscommiſſio. nec abſolutio.L ¶ Quid ſi talis caſus reſeruatus ſit excōicatori nūquid poterit abſolui a peccatis pͥus. et poſtea mitti ad ſuperiorē ꝓ abſolutōne ab excōicatiōe? Rn̄.multi tenēt ꝙ no. qꝛ cū excōicatus ſit extra eccīamnon pōt reponi niſi ꝑ eū ad quē ſpectat abſolutioip̄ius. per ea q̄ no. in. c. pn̄ti. de ſentē. ex. lib. vi. Etlicet hec opi. videatur bona. tn̄ mihi magis placetꝯtraria .ſ. ꝙ pōt abſolui a peccatis. et poſtea mittiad ſuperiorē vt abſoluat̉ ab excōicatiōe. qd̓ qͥdempꝫ ex p̄dictis in precedēti. q. et hec ē benignior opi.ſcd̓m Mo. et verior iudico meo. Un̄ nō obſtat eorū rō. qꝛ talis nō reponit̉ in eccīa. lꝫ abſoluatur abalijs niſi ꝑ eū ad quē ſpectat. nec dꝫ ſe īmiſcere diuinis donec ſit abſolutꝰ ab excōicatōe. Nec ob. etiam ſi dicat̉ quō p̄t ergo abſolui a ſacerdote ſi nondꝫ ſe īmiſcere diuinis. qꝛ etiā excōicatis non ꝓhibetur talis īmiſcio. Et qd̓ d̓r ꝙ excōicatus non eſtꝑticeps ſacramētoꝝ. veꝝ eſt ꝯpletiue. ſꝫ non initiatiue. Nec obſtat. c. quicūqꝫ. xxiiij. q. i. vbi d̓r ꝙ qͥ ſeſegregauit ab vnitate fidei vel ſocietatis Petri etPaul. non poteſt a vinculis peccatorum abſolui.nec ianuam regni celeſtis intrare. quia vt patet loquitur d̓ hereticis ⁊ alijs qui ī ꝓpoſito malo perſeuerant nō de contritis. aliter nunqͣꝫ poſſent abſolui. Aduerte tamē ꝙ ſi foret in mora petende abſolutōis. ſic nullo modo debet abſolui a peccatis niſi certis coniecturis appareret ꝙ nullo modo conſtitueretur in mora ex tali abſolutione. Si v̓o nonfuit in mora vl̓ ſi fuit tamē veriſimiliter apparet ꝙamplius non erit credo ꝙ confeſſor debeat abſoluere a peccatis. nec eū grauare vt pͥus vadat ꝓ abſolutione excōmunicationis. preſertim qn̄ comode hoc facere non poteſt. Et ſic videtur velle Ri. īiiij. diſt. xviij. arg. ix. q. iiij. in ver. ibi. qꝛ preſumendum eſt vt in pluribus ꝙ iuſte excōicati fuerant ⁊ꝙ niſi per eos ſtaret ab excōicatione abſoluētur ergo vbi ceſſat talis p̄ſumptio abſoluēdus eſt. Hocidem tenet Rodo. ti. de ſen. excō. §. xxviij.1 ¶ Utrum peccans in alieno territorio efficiatur d̓iuriſditione illius in cuius territorio deliqͥt vt poſit abſolui ab eo? ℟. ẜm Pa. in. c. cum contingat. d̓fo. compe. ꝙ in foro penitentiali non ſortitur quisforum alterius ſacerdotis ex delicto cōmiſſo in eiꝰterritorio etiam notorie facto. et no. per glo. in. c. i.xvi. q. i. et quod nota in. c. i. de rap. Ratio qꝛ penitētia imponitur ꝓpter offenſam dei ⁊ aīe ꝓprie ẜmIo. de ligna. Et ideo illi ſoli ſubijcitur quē hꝫ locodei. et qui eſt iudex anime ſue.¶ Utrum ꝑegrini et viatores qui de licentia ꝓprijſacerdotis confitētur alteri qui tamē hn̄t caſus reſeruatos ep̄is. poſſunt ab eo quē elegerunt in confeſſorem abſolui? ℟. ſcd̓m Rodo. ꝙ ſic. maxime ſiinſtiterit tempus generalis confeſſionis. vt in paſcha. debꝫ tn̄ ei iniugi ꝙ cū hēbit copiā ſui ep̄i. iterū ei ꝯfiteatur illud pctm̄ reſeruatum. et ab eo reci

piat penitentiam de illo.¶ Quid ſi ſacerdos abſoluit a quo nō p̄t? ℟. ẜm l3Ri. in. iiij. di. xviij. ꝙ ſiue faciat ex malicia ſiue excraſſa vel affectata ignorantia mortalit̓ peccat. Etſcd̓m Dir. ti. de penitētia tenet̉ dicere cōfeſſo. ꝙ talis confeſſio non tenuit. vel obtinere aucͣteꝫ. ⁊ poſtea loqui cū eo de aliqͥbus qͣſi dubitet. ne bn̄ euꝫintellexerit. ⁊ ſic eū abſoluere. Qd̓ intelligo ſi ꝯmode pōt et ſine ſcandalo. al̓s non credo teneatur. qꝛtalis ꝯfeſſus ꝓpter bonā fide̓ excuſat̉. ar. xxxvij. di.§. vltimo. Aduerte ꝙ qn̄ quis cōfeſſus fuit ei quieū non potuit abſoluere. poſtqͣꝫ hoc ſcit tenet̉ iteꝝcōfiteri illa eadē peccata. ſi adhuc eſt memor ſacerdoti qui eū poſſit abſoluere ſcd̓m Ri. in. iiij. diſt.xvij. Sed tu diſtingue ſcd̓m ꝙ sͣ. dixi Confeſſioiiij. §. xij. Aduerte tn̄ ꝙ ſi p̄dictꝰ ꝯfeſſor potuit euꝫabſoluere ab aliqͥbus licꝫ n̄ ab oībus. ſufficeret cōfiteri illa ſolū a qͥbus non potuit eū abſoluere ei qͥhꝫ ptātem. et non alia.quo ad penitētieonfeſſio. Vl. pinctione. glo. īc 4. c. ſunt plures. de pe. diſt. iij. tenet ꝙ regularit̓ ꝓ quolibet mortali penitētia ſeptēnis debetur. Attamē tenetur ſcd̓m cōiter doct.in. c. deus qͥ. de pe. ⁊ re. ꝙ penitētie ſunt hodie arbitrarie per. d. c. deus qͥ. ⁊ per. c. mēſuram. de pe.diſt. i. Ita ꝙ Io. an. in. c. vt mēſure. de emp. ⁊ vē.tenet ꝙ canones penitētiales hodie de nihilo ſeruiūt. nihilominꝰ ſacerdos. ⁊ ſi poſſit recedere a dictis canonibus in imponēdo penitentiā quā vultꝓpter fragilitatē hoīm. ⁊ ꝯn̄r ex cā. ⁊ ꝓ hͦ facit glo.bona in. d. c. ſunt plures. tn̄ bonū eſt vt eos canones ſciat. vt ſcd̓m eos ſciat ſe tēperare et peccatoriinnoteſcere quid meretur.¶ Sed quid ſi ſacerdos videt ꝙ non faciet penitētiam vel non vult ſubire? ℟. ſcd̓m Mo. ti. i. penitētia. vi. ꝙ debet ſacerdos talē imponere quaꝫ ſinemurmure et ſponte velit portare. ⁊ non alia ꝓpterpericulū et etiā ꝯcedat ꝙ ip̄e poſſit redimere ieiunia q̄ ei impoſuit. ⁊ ꝙ remiſſiones p̄latoꝝ ꝓſint einec dꝫ exigere iuramentū vel ꝓmiſſionē de abſtinēdo in futurū ab aliquo pctō. vel de faciendo qd̓ſibi iniūget. niſi in caſibus a iure expreſſis. ſꝫ abſoluat eū ſimpliciter ſine cōditōne cū ꝓteſtatōne ꝙ ſinon reſtituet aliena. vel faciet debitū ꝙ euacuabitfructū confeſſionis qͣꝫuis ſibi videatur ꝙ nō ſit facturus ad qd̓ obligatur. Cautiꝰ tn̄ eſſꝫ qn̄ adeſt cōmoditas mittere cū pͥmo ad ſatiſfaciēdū ⁊ ꝙ poſtea reuertat̉ ſcd̓m euāgeliū. Si cōmode non p̄t. ſufficit diſponat qͣꝫ primū poterit ſatiſfacere. vn̄ preſbyter nullatenꝰ dꝫ peccatorē ꝑmittere a ſe deſperatu recedere. Et in his concordat Inno. in dicto. c.oīs. ⁊ Sco. in. iiij. diſt. xv.¶ Quid ſi peccator cōfitet̉. non tn̄ vult abſtinere 2in futuꝝ? Rn̄. ꝙ dꝫ ſibi ꝯſiliū dare ⁊ penitentiā iniūgere et hortari vt non deſiſtat bn̄facere. qꝛ dn̄s citius eū illuminabit. ⁊ valent ad multa bona ſcd̓mdoc. in. ceqd̓ quidā. de pe. ⁊ re. nō tn̄ dꝫ eū. abſoluere. qꝛ peccaret mortaliter tam abſoluēs qͣꝫ penitēsſcd̓m Ri. in. iiij. diſt. xvij.

1C