Cedere.IEI

A2 V II

ignis .ſ. cōcupiſcentie et nō viderunt ſolem. Et ſicpatet ꝙ eſt peccatum. Et a Greg. xxxi. mora. ponitur filia luxurie.1 ¶ Sed vtrū ſit mortalis? ℟. ꝙ ſic. qn̄ ſic n̄ vult intelligere neceſſaria ad ſalutē. xxxviij. di. c. qͥ ea. Sꝫmiliter qn̄ ita occupatur in tꝑalibus ꝙ omittit neceſſariā vacatōem: quam deo tenetur exhibere. vtin diebꝰ feſtiuis in qbus ſcd̓m Ri. in. iij. di. xxxvijar. iij. q. iiij. in aliqͣ hora tenetur deo vacare ment-vl̓ hmōi ſecus ſi omittit q̄ nō ſunt neceſſaria ad ſaluteꝫ: qꝛ tunc eſt pctm̄ veniale.Ederᵇonis debet qui ſoluere n̄valet creditoribꝰ ſuis ⁊ valebit ei ad tria. Primū ne incarceretur.Il. i. C. qͥ bo. ce. poſ. d̓ quo videsͣ. Carce§. ij. Scd̓m ne excōicetur. ⁊ ſi erat excōicatus debꝫabſolui recepta idonea cautiōe de ſoluēdo debitoſi ad piguiorem fortunā venerit. d̓ ſol̓. c. odoardꝰ.Tercium ꝙ non cōdemnetur niſi inqͣntum facerepōt habita rōne ne egeat. nec em̄ fraudandus ē alimentis quotidianis. ff. de re iudi. l. ſunt qͥ in id qd̓facere pn̄t. ⁊. ff. qui bo. ce. poſ. l. is qui. ⁊. l. qͥ bonis⁊. l. ſi debitores. Nec ob. c. ꝑuenerit. d̓ fideiuſ. quiaibi nō ceſſerat bonis. limita tn̄ terciū qn̄ nō cōuentur rōe delicti. qꝛ ſi ꝯueniret̉ rōe delicti nō haberet̉reſpectus ne egeret. etiā in clerico. vt no. Pa. in. c.olim nobis. de reſti. ſpo. Quō v̓o fit. vide. jͣ. Solutio. §. xxiij.ElarE pctm̄ alicuius ꝓpter pecuc Aniā vel gr̄am. aut cōſanguinitatē: ſymoia eſt. vt in. c. nemo. de ſymo. vbi glo.⁊ Inno. dicit ꝙ ratio eſt. qꝛ quilibet tenetur alterius pctm̄ ad penitentiā indicare. xxiiij. q. iij. tam ſacerdos. Secus aūt in indicatōe furis. vl̓ ſerui fugitiui vt capiatur qꝛ licite merces accipit̉. ff. de p̄ſcri.v̓. l. ſolēt. et. ff. de ꝯdi. ob tur. cām. l. iiij. §. vl. Necꝓprie dicit Inno ꝙ ē ſymonia. vbi ex gr̄a qͥs nō indicat. ſꝫ dꝫ puniri ſicut ſymoniacꝰ. tu dic ẜm glo. in§. ſi tibi. l. iiij. ff. de ꝯdi. ob tur. ca. ꝙ ille qͥ nō tenet̉per offm̄. vl̓ actōeꝫ vel iudicem reuelare furē. liciteaccipit aliquid vt indicet. ſꝫ accipere vt nō indicet.turpiter accipit. qꝛ ꝯtra publicā vtilitatē. que ē maleficia puniri. vt. ff. de fideiſ. l. ſi qͥs a reo. §. pe. Etſic patet ꝙ rōne naturali nō tenetur quis indicareqꝛ tūc non liceret accipere ꝓ indicando. vt. ff. de cōdi. obtur. ca. l. i. in fi. et in. l. ij. pͥmo ℟. Qd̓ tamēlicet. vt in. d. §. ſi tibi. qd̓ limito veꝝ de indicatōneq̄ ſit prelato vt puniat. ſecus d̓ illa que fit alicui vtꝓuideat quia teneretur.ENIur acglenaſtica quid ꝯprebec dat. ℟. ꝙ interdictū: ſuſpenſioneꝫ et excōicationem. de v̓. ſig. c. querēti.ENILS ꝓuenitiebus ſoluitur i. ceſt quedam penſio que dec iij. queſitū. vel poteſt dici cenſus qͥcqͥdannuatim ſoluitur in quātitate. vl̓ ſumma. ff. de cēſi. l. etatem.L ¶ Cēſus nouos imponere eccl̓ijs: aut veteres au

gere prohibetur oībus ep̄is et p̄latis ī. c. ꝓhibemꝰd̓ cenſi. etiam ſi eripuernt eas de manu layci. vt inc. eccl̓ijs. e. ti. Dicit tn̄ Paͣ. in. d. c. prohibemꝰ. ꝙ hͦverū eſt ad vtilitateꝫ eoꝝ ꝓpriam. vt in cle. ij. de re.ec. nō alie. Secus eſſet ad vtilitatē alterius eccleſie.rōnabili cā ſubſiſtente et a prelato iuriſditiōeꝫ hn̄te ep̄alem. et in eccīa pleno iure ſibi ſubiecta. qꝛ tūcp̄t. vt no. Inno. in. d. c. ꝓhibemꝰ. et facit. c. p̄terea.eo. titulo.¶ Quis poteſt imponere cenſum? ℟. ꝙ qͥcūqꝫ hꝫ 2ius in re tali. vt īſti. de vſufru. §. ſine teſtō.¶ Qd̓ argumentū preſtat cenſus ſolutio? Rn̄. ꝙ Laliqn̄ ſubiectōeꝫ. de cenſi. c. om̄is anima. Aliqn̄ preſtitam libertatē vel perceptam protectiōeꝫ. vt in. c.percepimus. de priuil̓.¶ErEuI Hicitur id d̓ quo ꝓprio noc mīe: vel indubitata circūlocutōe cōſtatvt in glo. de p̓uil̓. c. cum ⁊ plātare. inſti.de exhere. li. §. noīatim. vbi d̓r ꝙ qui vnū filiuꝫ ſolū habet noīatim exheredat. ſiue dicat ticium filiuꝫmeum exheredo. ſiue filium meū exheredo.ENatlo diuinis officijs alia gec neralis. et hec equiparat̉ interdicto. itaꝙ poſita generali ceſſatione ab eo qͥ p̄vel de iure vel de cōſuetudine in loco aliquo ſi qͥsibi celebrat eſt irregularis. et religioſus talem ceſſatōem nō ſeruās eſt excōicatus ipſo facto ſi matrixeccīa ſeruat. Et ſic intellige cle. i. de ſen. ex. ⁊ Inno.in. c. nō eſt nobis. de ſpō. Ceſſatio v̓o ſpālis eſt illaque ſolū in aliqua ecc̄īa ponitur. Et hec nō cōꝑat̉interdicto. Unde celebrans in eadē eccīa nō efficitur irregularis: nec religioſus excōicatus ſi nō ſeruat qͣꝫuis talis eccīa eſſet matrix. Et ſic ītellige glo.et. c. ſi canonici. de off. or. li. vi. et Inno. in. c. dilectiſfilijs. de ap.¶ Que eſt pena imponētis generalem vel ſpālem 1ceſſationem indebite? ℟. ꝙ illi qui impount tenētur reſtituere om̄es fructus quos interim ab eccleſia perceperunt in qua ceſſatum eſt etiaꝫ ſi talis eccleſia ſua erat: et ipſi eccleſie. Item tenentur de omni damno qd̓ alij incurrerūt ꝓpter taleꝫ ceſſationēd. c. ſi canonici. et ibi Ge. dicit ꝙ licꝫ. d. c. loquaturde capitulo canonicoꝝ. tn̄ idem erit in alijs qui ipſam ceſſationem imponunt.¶ Que eſt pena illius qui dat cām ceſſatōni? Rn̄. 2tenet̉ ad omē intereſſe qd̓ canonici: aut alij incurrerūt et ad aliquā aliam ſatiſfactōeꝫ extimandā arbitrio ſuperioris in recompenſationem ceſſatiōis facte in eccleſia. d. c. cononici.¶ Que requirunt̉ ad hoc vt ceſſatio debeat ſerua 3ri. Rn̄. ſcd̓m Io. an in. c. qͣꝫuis. de off. or. li. vi. ꝙ. x.Prīo ꝙ hi qui ceſſant habeant ex conſuetudīe velalio iure. Secundo ꝙ cōuocentur abn̄tes ad contractandū de ceſſatōe. Tercio ꝙ tractent diligēterQuarto ꝙ de ceſſando deliberet. Quīto ꝙ ſit māifeſta offenſa vl̓ iniuria. Et ſcd̓ꝫ Inno. ⁊ Ho. dꝫ eſſe notoria qd̓ ſi nō eēt nulla cōſuetudo ꝓdeſſet. qꝛeēt eccl̓ijs oneroſa. d̓ ꝯſue. c. i. ⁊. c. cū venerabil. qͥa

e ij