LVCaſtitas

I V

iſtum affectū dꝫ eſſe ordo. et qꝛ magis mihi ꝙͣ pr̄iet magis pr̄i ꝙͣ alij: debeo optare vitā eternā. Aliquādo affectus eſt a charitate imperatus. vt eſt ille quo quis optat alteri aliqd̓ bonū tꝑale quod eſtordinatū ad ꝯſeruationē nature. ⁊ ſic ẜm diuerſasꝯditiōes ordo poteſt p̄dictꝰ poſterari. affectus aūtqn̄ accipit̉ non ꝓ motu ſed ꝓ paſſione. idem̄ eſt ꝙquedā mulcebris ꝯplacentia. et iſto modo minimereſpicitur a charitatis ordīe. quia potiꝰ reſpicit ſenſualē experienti ꝙͣ rōnis eligentiā. ſicut ptꝫ ꝙ pꝰdelectat̉ qͥs cum videt amicum ꝙͣ de pr̄e abſoluteꝙͣnis plus diligat pr̄em. cuius ſignū ē: qꝛ plus faceret ꝓ pacre. Effectus aūt eſt triplex. Primus reſpicit ſalutē aīe: ⁊ hunc reſpicit ordo charitatis principaliter: qꝛ primo debeo ꝓcurare ſalutē meā ꝙͣ ꝓximi: et priꝰ pr̄is ꝙͣ extranei. Scd̓us reſpicit ſuſtentationē vite. et tunc reſpicit minus principal̓r. qꝛ ẜmdiuerſas ꝯditiōes et oportunitates dꝫ hō magis etminus eſſe beneficus in collatōne alicuiꝰ temꝑalisTercius ē in collatione beneficij eccleſiaſtici. et tūcminime reſpicit. qꝛ in taliū collatōne dignitas meriti ſolum eſt attendenda: ⁊ parum vel nihil propinquitas ſanguinis.¶ Utꝝ hō teneat̉ ex charitate ſb̓ire mortem ꝓ criſto? ℟. ẜm Bo. vbi sͣ. q. ij. Aut adeſt neceſſitas vl̓deſerendi iuſticiā vel amittendi vitā: ⁊ ſic quilibettenetur magis mori dilecto deo ꝙͣ eo offenſo viuere. Et hͦ dico ſi datur optio vl̓ ꝙ iuſticia deſeratur.vl̓ ꝙ vita perdatur. Addo ꝙ cum quis videt ꝙmortē ſuā pōt fides ſeruari vl̓ iuſticia: ⁊ ꝑſecutionē ꝑſonalis. ſꝫ vniuerſalis. tūc tenet̉ de p̄cepto ſuſtinere mortē. vn̄ p̄latus tenet̉ ſe morti exponere quādo videt ꝙ ex fuga ſua ſequeret̉ diſpendiū in fidevel iniuſticia in eccleſia. ⁊ ſimilit̓ quilibet ſicut fecitTho. cantuarienſis. Aut adeſt ſolū opportunitasmanifeſtandi diuinā gl̓iam et edificādi eccleſiā. Etiſto mō eſt ſuꝑerogatōnis: non neceſſitatis ad quāꝑfectionem nō oēs tenent̉. Si aūt hō daret ſe mortipro criſto: eo ꝙ vitam ſuam habet exoſam. mortaliſſime pec caret.¶ Utꝝ hō exn̄s in charitare teneat̉ ad ꝑfectioneꝫ?℟. ẜm ſanctū Bo. ubi sͣ. q. iij. ꝙ. v. modis obligat̉qͥs ad aliqͥd. Primo ꝑꝑ diuinū mandatū: ⁊ ſic nonmagis obligat̉ ꝙͣ alij niſi ex equo. qꝛ maiorē grāmhꝫ. Scd̓o obligat̉ ꝑꝑ votū emiſſum. ⁊ ſic ſolū qͥ fecit tenet̉ nō qui nō fecit. Tercio ꝓpter ſuſceptū officium. ⁊ ſic qͥlibꝫ tenet̉ ad illā ꝑfectōnem q̄ reqͥriturneceſſario ad illud officiū ſicut in prelato regimē ſb̓ditoꝝ. Quarto ꝓpter vitandū ſcandalum vn̄ tunctenet̉ ad oꝑa exemploꝝ qn̄ aliter ſcandalū ſequeretur. Quinto ꝓpter ꝯſcientie iudiciū ꝙ dictat de neceſſitate fiendum.¶ Utꝝ charitas ſemel habita poſſit amitti in via.℟. ẜm cōiter doc. in. iij. di. xxvij. ꝙ ſic. ⁊ aliter tenēeēt erroneū. qꝛ charitas nō tollit vertibilitatē. ar. j.cor. x. tu qͥ ſtas. vide ne cadas.¶ Quō amittit̉? ℟. ꝑ pctm̄ mortale ſolū ꝑ qd̓ voluntas auertit̉ a deo. vn̄ Aug. ſuꝑ ge. li. viij. dic̄ ꝙhō deo pn̄te ſibi illumīatur ꝑ charitatē: abſente v̓oꝯtinue tenebrat̉. a quo nō locoꝝ interuallis ſꝫ volūtatis auerſione diſcedit̉.

itasI V¶ Quō recuꝑat̉? Rn̄. ꝙ ꝑ pn̄tiā q̄ tollit auerſionēillā. Un̄ Aug. li. v. ꝯfeſ. Pnīa ē quedā res optimaet perfecta oēs defectꝰ reuocās ad perfectum.¶. Vtꝝ quis poſſit ſcire certitudinalit̓ in hac vita 1ſe hr̄e charitatē? Rn̄. ꝙ nō. Ecc̄s. ix. nemo ſcit vtrūodio vel amore ſit dignus. Et rō vna eſt ꝓpter charitatis ⁊ dilectōnis acquiſite ſimilitudineꝫ. vt dicitBer. de amore. Alia ꝓpt̓ diuinā diſpēſationē perquā deus claudit oculos ſeruoꝝ ſuoꝝ ne extollant̉Aliqͥ tamē dicūt ꝙ hoc ē veꝝ loquēdo d̓ charitatefinali ꝓ omni tꝑe et abſolutē. ſꝫ accipiendo ꝓ charitate aliquo mō: tūc poteſt hō ſcire certitudine fideiſe charitatē hr̄e: puta cū adultꝰ bn̄ diſpoſitus baptizatur: vel qͥs ſuſcipit ſacr̄m pnīe ſine obice peccatimortalis in voluntate inherentis.¶ Utꝝ oꝑa bona facta extra charitatē valeāt? ℟. 1ꝙ nō quo ad premiū vite eterne: vel qͦ ad diminutionē pene debite peccatis directe. ſꝫ bn̄ valēt indirecte. De qͦ dicā. jͣ. pnīa. §. xiiij. et ſatiſfactio. §. vj.¶ Utꝝ bona facta in charitate ⁊ ꝑ peccatū morta Ile mortificata reuiuiſcant ꝑ verā pnīam? Rn̄. ꝙ ſicẜm cōmuniter theo. in. iiij. di. xxiij.etiā inuenit̉ ī mr̄imoniaAſtiCaS liꝯiugio text. notabils ēin. c. nicena. ⁊. c. aliter. xxxj. di. ⁊ arg. ī. c.vt clericoꝝ. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊ glo. ī. c. qd̓ante. de cle. doniuga.¶ Utrum mulier q̄ mortuo viro cū alio cōtrahilamittat legatū ſibi factū ſub iſta cōditōne. ſi caſte vixerit? Rn̄. Bar. in. l. mulier. §. cum preponeret̉. ff.ad treb. ꝙ n̄ niſi aliud ſenſerit teſtator. vl̓ hēat vſusloquēdi: qꝛ v̓ba dubia debēt in ꝯtractu intelligi ẜmcōeꝫ opi. facit qd̓ notat idē Bar. ī. l. labeo. ff. d̓ ſupͣ.leg. ⁊ ī. l. oēs ppl̓i. ff. d̓ iu. ⁊ in ⁊ Inno. ī. c. olim d̓ v̓.ſig. ⁊ glo. in. c. nō nulli. de reſcrip. qꝛ cōmunis vſusloquēdi p̄fert̉ ꝓprie ſignificationi verborum ī quacunqꝫ materia. Idē Bar. ī. l. v. q̄ īcipit generaliter.E. de ſecun. nupt̓. ꝙ lucret̉ tenet et facit ille text. cuꝫaūt ſua. Idem tenet Pa. ī. d. c. vt clericorum. ⁊ addit ꝙ caute addat ſi caſte vixerit et ī viduitate. Uide per hoc qd̓ legitur in. l. vnica. C. ſi ſcd̓o nup. Limitat Ange. ī aut̓. quomō opor. ep̄i. §. hec de deo.verum ſi nubat tm̄ ſemel per tex. i. l. boues. §. hocſermone. ff. de ver. ſig. per quem tex. dicit ꝙ ſi quisreliqͥt ſua bona ꝓ maritandis mulieribꝰ indiſtīcteꝙ ītelligetur ſolum de mulieribus prima vice contrahentibus: nō de viduis.vtꝝ poſſit ordīari. viAAſtratus s. jͣ. corꝑe viciatꝰ. §. j.S ꝙͣ de caſibus a iure reſeruaep̄is reſeruati qui ſunt? ℟.tis modica ē ꝯtrouerſia int̓ doc. Cōiterddoc. ſe remittūt ad glo. ī. c. ſi epūs. depe. ⁊ re. li. vj. q̄ ponit ſex caſus. Primus ē de excōicatione maiori. Et hoc intellige de illa quā cōditorcanonis ſibi vel alteri reſeruauit. qꝛ allegat. c. nuꝑ.de ſen. ex. Et ideo dic vt sͣ. Abſolutio. j. §. ij. Secūdus de blaſphemante publice deum. vel ſanctos.Hoc verum ſil̓r qn̄ denunciat̉ ep̄o et pōt cōuinci.qꝛ allegat. c. ij. de male. qd̓ quidē loquit̉ de foro contentioſo. vt ptꝫ intuēti. ergo videt̉ ꝙ ſi nō denūciat̉

II

9

12

10