SeneficiumOxI

Xtenet Ho. in d. c. dudum. quem ſequitur Io. an.Dicit etiam Tho. in. ix. quolibet. q. v. ꝙ hre plures p̄bendas abſolute ꝯſiderando eſt qͥd de ſe inordinatum. vtpote. quia qͥs nō poteſt in diureſiseccl̓ijs deẜuire quibꝰ qͣſi ꝓ ſtipendio p̄bende ſuntordinate vt miniſtrātibꝰ in eis dent̉. Eſt etiam diminutio diuini cultus. vnde vnus loco pluriumꝯſtituit̉. Eſt etiam inequalitas. vnde vnus habetmulta beneficia. ⁊ alius nō pōt hr̄e vnum. Continet ⁊ aliqn̄ defraudatōem voluntatum teſtatoꝝ.qͥ vt certus numerus ẜuientiū deputaretur taliaꝯtulerunt. ⁊ multa alia. ⁊ niſi aliqua circūſtantiaſuperuentat que r̄moueat totaliter inordinatiōmeius nunꝙͣ erit ſine peccato. ſicut nec homicidiuꝫpoteſt fieri etiam cum diſpenſatōe. niſi habeat circūſtantiaꝫ que remoueat eius inordinatōm. Aduerte tn̄ ẜm Gofre. ꝙ eſt triplex circūſtantia quepōt remouere talem inordinatōem. ita ꝙ diſpēſatio ſit legitīa ⁊ tutus diſpenſatus. Prima neceſſitas puta. qꝛ plures nō inueniūt̉ idonei. Scd̓a vtilitas eccleſiaꝝ ⁊ eoꝝ qͥbꝰ p̄ſunt. Tertia p̄rogatiuameritoꝝ. Nec valet ꝯſuetudo ẜm Pa. in. d. c. dudum. Et iura ſiue glo. que dicunt valere intelligeꝓ neceſſitate vel vtilitate beneficioꝝ. vel p̄rogatiua meritoꝝ. puta qꝛ plus valet abn̄s qͣꝫ alius pn̄svel ꝓ potentia retinēdi plura bn̄ficia ſimplicia. ſꝫnō vt fructus lucri faciat ſibi ad vtiliatē priuatamvel ad augēdū patrimoniū. vel vt lautiꝰ viuat. vl̓vt faciliꝰ ad ep̄atum vel maioreꝫ dignitatem poſſit aſcendere. qꝛ cum tali intentōe etiaꝫ vnum bn̄ficium hr̄e de ſe eſt inordinatū. qꝛ eſt ꝯͣ oēm rōemvt in. c. rō nulla. cū ibi notatis. de p̄ben. et ꝯͣ officiuꝫ pietatis. xvj. q. j. c. fi. vide etiam de hoc. jͣ. clericus. ij. ⁊. iij.6 ¶ Utrum hn̄s bn̄ficium cū cura. ſi recipiat ſcd̓mcum cura. ipſo iure ſit pͥuatꝰ pͥmo. Rn̄. ꝙ ſic ſtatīadepta pacifica poſſeſſione. c. d̓ multa. de p̄bē. velqn̄ ꝑ eum ſtetit quo minꝰ hr̄e. c. licet. de p̄bē. li. vjEt niſi pͥmū reſignet in manu ordinarij. velcui cōpetit ipſo iure eſt pͥuatꝰ etiā ſcd̓o. et inhabilis adqd̓cūqꝫ bn̄ficium ⁊ etiam ordines ſacros ⁊ ad papam ꝑtinet diſpenſatio. ꝑ exͣua. Io. xxij. q̄ incipitExecrabilis. Et iō nō poterit abſoluere ſub ditosrōe pͥmi bn̄ficij. Fallit hoc in ſeptem caſibꝰ. Primꝰqn̄ ſcd̓m annectetur pͥmo. c. ſuper eo. de p̄bē. li. vjSecūdus caſus qn̄ expedit de bonis ꝓprijs vtilitatem pͥmi bn̄ficij. ⁊ ip̄m r̄tinet donec ſit ſibi ſatiſfactuꝫ ẜm An. de bu. ꝑ. c. qͥcūqꝫ. xxij. q. iiij. Et ſufficit ꝙ talis expenſa ſit vtilit̓ cepta. lꝫ poſtea a caſuſit totum ꝑditum. ẜm Io. an. in. c. ex ꝑte. de ꝯſtituputa. quia domum factam ignis poſtea cōbuſſit.Terciꝰ caſus qn̄ acceptat calore iracūdie ẜm Iode li. ⁊. d. Anto. et facit glo. in. c. ex lr̄is. de diuor.vult ꝙ ꝯfeſſio ex iracūdiā facta n̄ p̄iudicet. Quartus caſus qn̄ acceptat ad tp̄us. puta donec alit̓ fuerit bn̄ficio ꝓuiſum ẜm Pe. de Ancha. in. c. i. de cōſue. li. vi. Quintꝰ caſus qn̄ ꝯmutauit vnum bn̄ficum in aliud hn̄s alia bn̄ficia curata. dummodopoſſeſſionē nō fuerit nactus tex. eſt in cle. ſi pluresde p̄ben. Sextus caſus qn̄ habet ꝑ diſpenſatōemvt in d. c. dudum. Septimus caſus in epiſcopatu

qui non vacat per ſecūdum. ẜm glo. in dicto. c. demulta. ⁊ Imol. in cle. gratie. de reſcri. Idem dic dequocūqꝫ alio beneficio eccleſiaſtico ꝙ quis nō pōtcū alio tenēniſi diſpēſet̉ cum eo. Et qͣs poſſit diſpēſare. jͣ. dicā. §. xxxviij.¶ Utrū habēs bn̄ficiū in cōmēda teneat̉ ſeruareeccleſiaꝫ in ſtatu ſuo? Rn̄. Pa. in. c. de monachiſ.de p̄ben. ꝙ ſic. nec pōt aliqͥd de ſtatū eccl̓ie minuere ſꝫ de ſuꝑfluo pōt ſibi ꝓuidere. al̓s non¶ Quis pōt diſpēſare vt qͥs habeat pl̓a beneficialegitima cā interueniēte? Rn̄. ꝙ in pluribꝰ ſimplicibus. vel in vno curato. et alio ſimplici pōt ep̄usdiſpēſare vt in diuerſis eccleſijs habeat. ſed ī vnaeccl̓ia pōt ſi ſunt ſimplicia. ẜm glo. in. c. lr̄as vr̄asde ꝯceſ. p̄. Io. an. dicit verū ſi ſunt difformia. vnd̓dicit ꝙ pōt diſpēſare vt qͥs habeat dignitatē ⁊ canonicatū in eadē eccleſia. facit. c. i cū glo. de cōſue.li. vi. Fede. ꝯſilio. cxv. tenet ꝙ pōt diſpēſare ep̄usvt qͥs habeat canonicatū ⁊ altare ſeu bn̄ficiū alicuius capelle in eadem eccleſia. Et hoc ſequit̉ Pa. indicto. c. lr̄as. In duobꝰ aūt ꝯformibꝰ nō pōt putavt qͥs habeat duos canoīcatꝰ in eadē eccleſia. Etdicit Pa. vbi. sͣ. ꝙ hoc ſequūtur cōiter docto. Etideo duo altaria in eadē eccleſia nō poſſunt ī titulū haberi ex diſpēſatiōe ep̄i ẜm Guil. d̓ mōte lau.Et videt̉ ſequi Ge. vbi. sͣ. et placet qͥa altaria quedant̉ in titulū ꝑpetuum dicunt̉ bn̄ficia ẜm glo. incle. ii. de deci. Et ſequit̉ Ge. in. c. i. de ꝯſuetu. li. vi.Altaria v̓o q̄ nō dantur in tituluꝫ bn̄ poſſūt hr̄i exdiſpēſatōne ep̄i. In ꝑſonatibus v̓o vel dignitatibus vel adminiſtrationibꝰ. aut officijs perpetuisquocūqꝫ nomīe cenſeant̉ non pōt niſi ſolus papadiſpēſare: vt in dicto. c. i .ſ. in eadē eccleſia vel in diuerſis: vt in. c. de multa. de p̄bē. licꝫ tex. videat̉ ſolū de eadē eccleſia ꝓhibere. Sed doct. in dictis. c.dicūt etiā locū hr̄e ī diuerſis .ſ. eccleſiis. ꝑ. c. qꝛ nonnulli. de cle. nō re. Qd̓ no. lꝫ Inno. dicat ꝯtrariumin dicto. c. de multa .ſ. ꝙ ep̄us pōt diſpēſare in pluribus eccleſijs. dūmō curā aīaꝝ nō habeāt.¶ Quid fiendū de fructibus bn̄ficioꝝ. vide. jͣ. cle 39ricus. iij. ⁊. xiij. per totum.¶ Utrum fructus bn̄ficij vacantis ſint ſeruandi 40ſucceſſori? Rn̄. ꝙ ſic. vel in vtilitatē eccleſie expendendi. al̓s ꝯtrafaciētes ſi ſunt capitula. ꝯuē̓tꝰ. collegia: vel ſingule perſone ī cathedralibꝰ eccleſijs ⁊regularibus: vel collegatis ſunt ſuſpenſi ipſo facto ab officio ⁊ beneficio: donec plene reſtituerintqͥcqͥd ꝑceperūt nō obſtātibꝰ pͥuilegijs: vel ꝯſuetudinibꝰ: vel ſtatutis: etiā iuramēto vel ſedis apl̓iceauctoritate firmatis. c. qꝛ ſepe de elec. li. vi.¶ Quid de p̄latis qͥ bona eccleſiarū: dignitatum 41pͥoratuū ⁊ ꝑſonatuū vacantiū ſibi ſubiectaꝝ vel q̄ꝑtinent ad eoꝝ cuſtodiā occupāt? Rn̄. ꝙ niſi ſpeciali p̄uilegio: vel ꝯſuetudine p̄ſcripta: vel alia rationabili cā hoc faciāt ep̄i ⁊ ſuꝑiores ſunt ſuſpenſiab īgreſſu eccleſie. ⁊ alij ab officijs ⁊ bn̄ficijs. donec ſatiſfecerint. Idem dic de alijs ꝑſonis eccleſiaſticis ad quoꝝ collationē pn̄tatione ſeu cuſtodiaꝫꝑtinent dignitates ꝑſonatus p̓oratus: vel eccleſievacantes: vt in. c. pn̄ti. de offi. or. lib. vi. Et hec ꝓhibitio loquit̉ de alijs bonis ab his de quibus sͣ.

d 2

36

22