SellumXVIII

Ze1ſtituūtur. l. ij. ff. de captiuis. ſꝫ ẜm conſcientiā ſuntetiā reſtituenda.1 ¶ An autem hec locum habeant in bello indictoab his qui de facto ſuꝑiorem non recognoſcunt.vt eſt rex frācie. hiſpanie. ⁊ hmōi. Rn̄. ẜm Innoin. c. olim. el. j. de reſti. ſpo. ⁊ Bar. in dicta. l. hoſtesff. de captiuis ⁊ poſtliminiū reuerſis. ꝙ ſic. qꝛ habent iura principis.¶ Bellū aūt improprie ē illud qd̓ nō eſt indictūZ principē. ſꝫ ꝑ inferiores qͥ recognoſcūt ſuꝑiorē. Etde hoc Pa. de iureiurā. c. ſicut. el. iij.¶ Utrū bellū in dubio ſit p̄ſumenduꝫ iuſtū? ℟.5 Pa. in dicto. c. ſicut quod in bello indicto a principe ſummo. indubio p̄ſumitur iuſtum: ⁊ legittimācauſam eſſe in principe. iuxta notata ꝑ legiſtas. inl. p̄ſcriptione. et. l. fi. C. ſi contra ius vel vti. pu. ⁊canoniſtas. in. c. que in eccleſiarum. d̓ conſti. Sedin bello indicto a recognoſcēte ſuperiorē: indubiop̄ſumit̉ iniuſtū. Et ſic intellige Ho. ⁊ tex. d. c. ſicutfacit. l. vnica. C. de gla. ⁊. c. j. de pur. ca. cū ſuis concordantijs.¶ Quid requiritur vt ſit iuſtū? Rn̄. Pa. vbi sͣ.q quod in bello ꝓprie oportet ꝙ ſubſit legitima ⁊ natural̓ cauſa. puta qꝛ ꝯtumaces ⁊ rebelles ſunt imperio vel eccleſie. Adde. ij. vt nō fiat animo vindicandi: ſed puniendi delinquētes. In bello aūt ſecūdo modo dicto quinqꝫ requirunt̉ ẜm glo. xxiij.q. ij. in ſumma .ſ. perſona vt non ſit eccleſiaſticuscui nō licet ſanguinē effundere. xxiij. q. viij. clerici.niſi neceſſitate ineuitabili. Poſſunt tn̄ ẜm Tho.ſecūda ſecūde. q. xl. inducere alios ad iuſtū bellum⁊ eis aſſiſtere: vt pugnantibꝰ ſubueniāt exhortationibus: abſolutionibꝰ ⁊ alijs ſpūalibus. Nō tn̄debent hortari vt interficiant vel mutilent ſed vtfidem eccleſiaſticam vel patriam liberent. Et licetaliqui interficiant̉: nō tamē eis imputabit̉: ⁊ multomagis prelati hoc poſſunt. īmo peccarent ſi nonfacerent. xxiij. q. v. de occidēdis. de homici. poſtilaſti. et. c. tua nos. xxiij. q. iij. maximianus. xxiij. q.j. in ſumma. et. c. militare. de cle. percu. c. iij. de reſti. ſpo. c. olim. el. prīo. Inno. tamen in. c. quod indubijs. de penis. limitat predictā exhortationemnon poſſe fieri quādo ſunt in percuſſionibus. ſedante ſic. et mihi placet: ⁊ eſt ſecurius. Secūdo cauſa legitima: vt ꝓ defenſiōe ſua vel ſuorum: aut paternarum leguꝫ. xxiij. q. viij. ſi nulla. Tercio ſi resſcꝫ pro repetitione rerū et huiuſmodi. dicto. c. olimQuarto animus: vt non ex odio: ſed vt habeat debitum ⁊ huiuſmodi. xxiij. q. j. quid culpatur. et. qmilitare. Quīto auctoritas ſuperioris. dicto. c. qͥdculpatur. et. l. vnica. C. vt. ar. vſus inſcio. prin. li.xj. Poteſt etiaꝫ fieri auctoritate epiſcopi: ẜm Hoin ſumma. precipue quādo pugnatur pro fide: velcontra eum qui pro peccato mortali excōmunicatus non vult parere.¶ Utrum ſi aliquod predictoꝝ defuerit teneaturad reſtitutionē tam damnorū datorum ꝙͣ etiā raptoꝝ bonoꝝ? Rn̄. Mo. eo. ti. ꝙ ſic. ſi d̓ficit. ſecūdūvel terciū. Si tamē res ſubſit ꝙ .ſ. ꝓ rebꝰ repetendis factū ſit nō tenet̉ qui mouit bellum reſtituereqd̓ ibi cepit: dūmodo nō excedat quod habere de

XVIIIEbebat. Et hoc verū in foro penitentiali: vbi habetlocū liqͥdi ad nō liquidū cōpenſatio. ſicut ſiqͥs confiteat̉ ꝑ furtum accepiſſe. x. non cogetur reſtituereſi debet habere alia. x. ab eodem. Si v̓o damnificauit plus aduerſariū. non credo excuſatū: niſi cōcurrat ſimul auctoritas: niſi in caſu qn̄ vim vi repellere licet: ſed tenetur cōpenſare damna data cūeo qd̓ debet hr̄e: ⁊ ſi plus habet reſtituat. c. qui habetis. ⁊ in. c. ſe. xiiij. q. v. ⁊ in. d. l. hoſtes. ff. d̓ capti.⁊ ẜm qd̓ dico in. §. ſequēti.¶ Utrū iſtis inferioribus a principe liceat facerebellum? Rn̄. Pa. ī dicto. c. ſicut. ꝙ aut is qui facitbellum habꝫ iuriſditionē ſuꝑ his quibꝰ guerrā facit. ⁊ illi ſunt cōtumaces ⁊ rebelles: ⁊ ſic poteſt ſtatuere ⁊ concedere ꝙ liceat vnicuiqꝫ res eorū inuadere ⁊ ſuas facere: ⁊ liberos homines rebelles capere et detine quouſqꝫ dn̄o rep̄ſentare potuerint.c. a nobis. de ſen. exco. Si autē nullam iuriſditionem ſuper eos habent non poſſunt ſine auctoritate principis niſi eſſent inuaſi. qꝛ tunc poſſunt ſe etſua defendere cum moderamine inculpate tutele⁊ hominē percutere ⁊ etiam occidere: vt latius dicam infra Defenſio. Non poteſt tamen aduerſarium capere ⁊ nec inuadendo res aduerſarij ſuasfacere. Quod intellige niſi in recompenſationē dānorum ſuorū ⁊ in ſatiſfactionē expenſarum: laborum et operū etiā ip̄m adiuuātiū. di. j. ius gentiū.xxiij. q. vij. ſi de rebus: vl̓ niſi in territorio ſuo eosdelinquētes inueniret. Item quādo talis ſuperiorē nō habet corā quo ſua repetere poſſit: res ſuasꝓpria auctoritate repetere poſſet ⁊ recuperare. l. iudei. ⁊. l. nullus. C. de iudeis.¶ Utrū ſubditi teneant̉ ire ad bellum iuſtum do 7mino mandante? Rn̄. Pa. ī dicto. c. ſicut. el. iij. ꝙſubditorū quidā ſunt vaſalli ꝓprie: vt ſunt qui tenent feudū ab eo. Quidā vaſalli improprie. vt ſūtſubditi ratiōe originis vel domicilij. nihil tamē abeo detinēt. ⁊ tales ꝓprie nō ſunt vaſalli. licet ibi habeant poſſeſſiōes. nec tenent̉ dn̄o p̄ſtare fidelitatē.Quidā ſunt milites veri. vt qui iurant que ponitglo. in. l. penl̓. ff. ex qui. ca. ma. que ſunt. jͣ. miles.Quidā non veri milites. ſed tm̄ reſpectu honorisqui iſta non ꝓmittunt. ſed viuūt vt alij ciues. vtpCy. in. l. j. C. de iur̄. ⁊ fac. igno. Iſtis p̄miſſis diſtinguo. aut dominꝰ vult alios ꝓ libito volūtatisinuadere nō fauore reipublice. ⁊ nō tenent̉ eum ſequi etiam vaſalli ꝓprie. ar. c. de forma. xxij. q. v. niſialiud habeat ꝯſuetudo vel pactuꝫ. Aut dominusinuaditur. ⁊ tunc ſi timor eſt ſubitaneus ⁊ improuiſus. omnes apti ad pugnā ſeu cuſtodiā. tenent̉fauore reipublice. Nam clerici hoc caſu tenenturad cuſtodiam. c. peruenit. et quod ibi notatur. deīmu. eccle. Facit. c. omni timore. xxiij. q. viij. Autnon eſt talis timor. ⁊ tunc vaſalli ꝓprie dicti tenentur ꝑ dictū. c. de forma. ⁊ milites veri. ꝑ. d. l. penul.Alij v̓o nō ſunt compellendi. dūmodo dominusſufficiat de per ſe ex redditibꝰ quos habeat a loco.Nam ꝓpter hoc honorant dominū in redditibꝰ.gabellis ⁊ huiuſmodi. vt neceſſitatis tēpore eosdefendat. ar. xxiij. q. v. principes. et. c. regum. Siv̓o nō ſufficit per ſe tunc omnes tenent̉ pro ſalute