Alienatio
IX
Sponit caſum vbi argentū ceptū fabricari habet̉ ꝓfacto. ⁊ non ꝓ infecto fauore minoris. Scd̓s caſuseſt qn̄ pecunia eſſet in magna qͣntitate. facit. c. lꝫ hely. de ſymoni. vbi accuſat̉ p̄latus ꝙ male expenditnō modicā peccuniā. gͦ nō pōt ea vti ſic̄ fructibusSecus ſi eſſet modica qͣntitas. Et ſic limito dictuꝫPa. ⁊ ita intelligas in. d. c. nulli.¶ Quid ē illud ꝙ ẜuando ẜuari pōt? ℟º. ẜm Ange. m. §. qꝛ paꝝ. in aut̓. de nupt̓. ꝙ dr̄ omē illud qd̓non conſumit̉ triennio ⁊ eſt glo. ſingu. in. l. vnicaC. ſi aduer. vſū. Hoc limito qn̄ tale ꝙ ẜuat̉ poteſproducere fructū ſic ẜuatū. alias n̄. arg. l. j. §. fuit q̄ſitū. ff. ad trebelli. ⁊ ita ītellige glo. in. d. §. fuit queſitū. ⁊ facit tex. in. l. ariſto. §. fi. cum. l. ſe. ff. d̓ iur. deli. Et ſic que vſu conſumunt̉ non ſunt de illis queẜuando ẜuari poſſunt. Fallit in pecunia. vt dictū ēqꝛ ē caſus ſpālis.¶ Utrū iura actiones ⁊ noīa debitoꝝ cenſcantuꝫmobilia vel īmobilia? ℟º. Pa. in d. c. nulli. ꝙ nonꝓprie. qꝛ mobile ⁊ immobile claudit̉ aliquo termino. vt. l. mouentiū. ff. de ver. ſigni. Et iō cuꝫ ſint qͥdincorproale ſunt in tercia ſpecie. vt patꝫ in. l. a diuopio. §. in ordinatione. ff. de re iudi. Ideo conſuluitOldr. ꝙ ſi princeps relinquit bona mobilia diſtribuenda n̄ veniūt pene nōdū exacte. Unū tn̄ notabis ꝙ ſi quis volens cōprehendere totū pr̄imōimſuū facit ſolā mētionē de mobilibus ⁊ īmobillbustunc iura. actiones ⁊ noīa debitoꝝ ſunt īmobiliaſi adherent īmobilibus. Si vero adherent mobilbus ſunt mobilia. Et idem de annuis redditibusEt ſic limita cle. exiui. §. cum annui redditus. d̓ v̓ſig. facit glo. in. c. ij. de re. ec. n̄ ali. lib. vj. Alienari tn̄non pn̄t ſine debita ſolennitate ⁊ cā. qꝛ ẜuando ſeuari pn̄t. ꝙͣuis Dy. vt not. Albri. in. d. auten. hocius conſuluerit poſſe alienari qd̓ poſſet teneri poſtfactū. vl̓ etiā ante ex magna cā.¶ Utrū mobilia p̄cioſa eccīe cenſcant̉ immobilia℟º. ꝙ ſic. vt colligit̉ ex. l. lex qͣ tutores. C. de ad mitu. ⁊ ex glo. in. c. ep̄s qui mācipiū. xij. q. ij. ſimul iūctis. Idem tenet Pa. in. d. c. tua. d̓ his q̄ fi. a p̄o ¶ Utrū p̄fata forma requirat̉ in omni alienatiōereꝝ immobiliū eccīaꝝ? ℟º. Pau. vt refert Ge. in. c.j. de re. ec. n̄ ali. li. vj. quaſi in fi. ꝙ tractatus n̄ requirit̉ niſi in eccleſijs cathedralibꝰ. n̄ ī eccleſiis inferioribus. ſꝫ ſufficit cōſenſus ſuꝑioris. Sed ego credoverū dictū Pau. qn̄ eccīe inferiores n̄ habent capitulū. alias non. ar. cle. j. de re. ec. n̄ ali. Cauſa autemlegittima .ſ. vt neceſſitas vel vtilitas ſemꝑ requirit̉vt in d. cle. j. Et licet nō dicat niſi de neceſſitate velvtilitate. etiā pōt fieri ꝓ pietate. Ratio. qꝛ vbicūqꝫcōſtitutio loquit̉ in materia iuris ⁊ aliqͦs caſus excipit. non ꝑ hoc firmat regulā in non enumeratiscontra ius cōmune antiquū. qͥnimmo in caſibꝰ n̄exceptis ſupplet̉ a iure cōi. facit. c. ad audientiā. cuꝫibi notatis. de cle. nō reſi. facit glo. ⁊ Bar. in. l. ſerui.ff. de vſuca. vbi notabiliter volūt ꝙ ſi vnū ius ponit regulā. ⁊ excipit aliquos caſus conditōe taxatiua: ꝙ nihilominus excipiūt̉ alij caſus qui reꝑiunt̉a iure excepti in alia ꝑte iuris. facit. c. qm̄ frequenteiuncta glo. j. reſponſo. vt li. n̄ cōteſt. facit glo. in. l. j.C. de condi. inde. que videtur velle ꝙ excepto vno
caſu a regula vident̉ excipi oēs ſimiles. Satis ē eīvnū poſitū exempli gr̄a. arg. l. nō pn̄t. de legi. c. trāſlato decōſti. Et qd̓ d̓r ꝙ exceptio firmat in n̄ exceptis. vt ī. c. dn̄s. xxxij. q. vij. ⁊ ī. c. qm̄. d̓ cōdi. lepro.vbi dicit dn̄s. non licet dimittere vxorē excepta cāfornicationis. debet intelligi ꝙ firmat regulā in caſibꝰ non ſimilibus. ⁊ non ſpeciuocē exceptis. facit. l.j. ff. qd̓ vi aut clam. c. cum delicta. de confir. vti. Diſtingue tn̄ ꝙ ſi caſus conſimiles non excipiunt̉ ſpeciuoce alibi. tunc in materia fauorabili extendituret pia ꝑ idēptitatē rationis. vt ſentit glo. in. l. illud..C. de ſa. ſan. ec. Secus in materia reſtringibili: vtno. ī. l. j. C. de pa. qui fi. di. vide qd̓ notat̉ in. c. interalia. de īmu. ec. ⁊. d. c. cū delicta. ⁊. d. c. qm̄. Qd̓ no.quia facit ad multa.¶ Quid ſi ep̄us n̄ habꝫ capitulū. qꝛ eccīa ē deſtru 11cta ꝓpter guerras ⁊ hmōi? ℟º. Pa. in. c. j. d̓ his q̄fi. a p̄. dicunt doc. ꝙ loco canonicoꝝ ad uocꝫ aliqͦsclericos hpn eſtos. arg. lxv. di. ſi forte. ⁊. l. vbi abſūt.ff. de tu. ⁊ cu. da. bonus. tex. xvij. q. iiij. nullus res.Et hoc eſt vtile ẜuare etiā in alienatione eccleſie inferioris.¶ Utrum neceſſitate occurrēte que n̄ patit̉ vt ha 12beat̉ recurſus ad ſuperiorē: licite poſſit fieri alienatio ſine eiuſdē ſuꝑioris licentia. vide. jͣ. Iuramētuꝫ.iiij. §. j.¶ Quis dicat̉ ſuꝑior: vt ꝓ licētia ad ip̄m recurrat̉ 13in cā alienatōis re i eccīaſtice? ℟º. ꝙ in n̄ exēptis eſtep̄us ꝓprius. In exēptis eſt p̄latus ipſoꝝ ſub quibus ſunt: vt abbates in eccleſijs ſibi ſubiectis ⁊ miniſtri minoꝝ quo ad monaſteria ſancte Clare. ⁊ ꝓuinciales p̄dicatoꝝ quo ad ſua monaſteria. Ita elicit̉ ex no. in d. c. cle. j. ⁊ ꝑ Car. in. c. ſtatuimus d̓ trāſactio.¶ Utrum recipiens rē eccīe ſine obẜuatione ſolē 14nitatis teneat̉ eam reſtituere. ℟º. ꝙ ſic ẜm Mo. ti.de alie. etiā cū fructibus: nec pōt repetere p̄ciuꝫ abeccīa. xij. q. ij. nō liceat. x. q. ij. hoc ius in autenticode n̄ alie. §. j. Limita hoc verum ꝙ nō repetit p̄ciūab eccīa niſi conuerſum fuiſſet in vtilitatē eccīe. ar..c. j. de depoſito. Do ⁊ aliam limitationem ẜm. d.An. ꝙ qn̄ cauſa legittima fuit alienationis. licet nōſit ẜuata forma non tenet̉ in conſcientia. quia ſolennitates adinuente ſunt ad euitandū deceptionesEt ideo qn̄ deceptio non ſubeſt ⁊ fuit cauſa legittitima alienandi non tenet̉ reſtituere in conſciencia.quod bene nota. recitat. Pa. in ca. qꝛ pleriqꝫ. de immū. ec. ⁊ eſt equiſſimū.¶ Utrum p̄latus eccīe poſſet renunciare exceptioni cōpetenti eccīe: aut tranſigere euidenter in dānuꝫ eccīe? ℟º. Pa. in. c. j. de depo. ꝙ nō. ẜm Inno.ibidem niſi ex ſpeciali cōceſſione pape facit. l. p̄ſes.C. de tranſac. ⁊ lege contra iuris ciuilis regl̓as. ff.de pac. Ex quo infert̉ ꝙ n̄ pōt cedere liti ⁊ cāe auttranſigere. niſi ſit cā euidens ⁊ debita ſolennitas ſiactio ſit ad rē immobilē iuxͣ no. in. c. nulli liceat dere. ec. n̄ alie. Si v̓o ſit ad rē mobilem. ſic pōt. vt. no.glo. in. d. aut. hoc ius ⁊ hoc ē verius ꝑ. l. cū hi. §. ſicuꝫ lis. ff. de tranſac. ⁊. l. n̄ ſolū. C. de pre. mi. qͣꝫuisaliqui teneant indiſtincte ꝙ trāſigere poteſt. vt notat Albriaus in diata autentica hoc ius.
b 2
8