Aduocatus

Duocatus qicio apud eū q̄dicit̉ ille qͥ in iua iuriſditioni p̄eſt deſideriū ſuū vel amici exponit vel alterius deſiderio ꝯtratdicit. l. ſciendū. §. j. et ibi ꝑ doc. et. l. paulus. la. pricma. et ibi Bar. ff. d̓legatio. Et iō cōſulēs ī camera(nō ꝓprie dr̄ aduocatus. Ita ꝙ ꝓhibitus aduocare non cenſet̉ ꝓhibitus in camera cōſulere vl̓ alienatōes in ſcriptis facere ẜm Pa. in rubrica de po1ſtu. Et tenet Bart. in. l. j. ff. de va. et extraor. cog.Et debet eē iuriſperitus et ſtuduiſſe ꝑ quinq̄nnium ſaltem et iuramēto doctoꝝ ꝓbatus. l. nemini.1C. de ad di. iudiciorū. et no. Bar. in. d. l. j.¶ Sed qui ſunt qͥ repellunt̉ ab aduocādo? Rn̄.ꝙ multi de quibus. iij. q. vij. infames. ⁊ ē verſus.Nō cuiqꝫ dat̉ qd̓ poſtulet: īmo negat̉. Additꝰ pene ſeruꝰ: puer: actor arene. Luminibꝰ carens: mulier muliebria paſſus. Et multi alij repelli pn̄t qͦsomitto: ſolūmo dicam de his qͥ ſine peccato aduocare nō pn̄t. qui ſunt in triplici dr̄ia .ſ. heretici et ceteri excōicati. Secūdi clerici. Tercij religioſi. de qͥ-bus latius ꝓſequemur.2 ¶ Heretici et infideles et excōicati ꝓpter ſuſpitionē hereſis nullo mō pn̄t aduocare. l. nemo. C. depoſtu. ⁊. l. nemo. la. ij. C. d̓ ep̄i. au. d̓ pe. di. j. nemovel in fo. de here. excōicamus. el. j.3 ¶ Excōicati etiā repellunt̉. ij. q. iij. excōicatos. deexcep. c. exceptōeꝫ. et oēs ſupradictos et quēlibꝫ ipſorū admittēs iudex grauiter peccat. vt ptꝫ in. d. c.nemo. vel in fo. de here. excōicamus. el. j.2 ¶ Utruꝫ epiſcopi et alij ſuꝑiores poſſint aduocare ꝓ alijs. Rn̄. ꝙ nō corā eccl̓iaſtico vel ciuili iudice vt. ij. q. j. te qͥdē. lxxxviij. di. ꝑlatū. et. c. ep̄s. xiiij.q. v. deniqꝫ. xxj. q. iij. ꝑ totum.5 ¶ Utrū ſacerdotes poſſint aduocare. Rn̄. ꝙ nōpn̄t neqꝫ coraꝫ eccleſiaſtico vel ciuili iudice niſi inqͣtuor caſibus. vt in. c. fi. de poſtu. extra. ne cle. velmo. ſacerdotibꝰ. xv. q. ij. c. vnico. xiiij. q. v. deniqꝫ.Primus caſus ē ꝓ ſe. Scd̓s ꝓ eccleſia ſua. Terciꝰꝓ ꝑſonis ſibi coniunctis. Et hoc intellige qn̄ nonpoſſunt habere aliū. vel nō ita bonū. Perſone autem cōiuncte ſunt in iſto caſu vſqꝫ ad quartū gradum. C. de ep̄i. et cle. auten. licentiā. et. C. d̓ aduo.di. in. l. petitionē. Quartus caſus ē ꝓ miſerabilibꝰꝑſonis. Intellige miſerabiles ꝑſonas omēs illasque per ſe ꝓprias cauſas non poſſunt miniſtrarevel eccleſiaſtico auxilio indigētes. lxxxvj. di. c. fi. infi. et. lxxxvij. di. defenſionis. C. qn̄ imꝑa. inter. pu.et vidū. ꝑ totū. In criminali vero corā ſeculari iudice nullo mō pn̄t. vt. jͣ. dicam. §. vij.6 ¶ Utruꝫ dyaconi vel ſubdiaconi bn̄ficiati vl̓ nōbn̄ficiati poſſint aduocare? ℟. ꝙ corā ſeculari iudice nō pn̄t. c. j. de poſtu. niſi ꝓ cā ſua vel eccleſieſue vel miſerabiliū ꝑ ſonaꝝ. ẜm Spec̄. ti. d̓ aduo.allegat. d. c. j. ī quo glo. dicit etiā ꝙ ꝓ miſerabilibꝰꝑſonis licet allegat. d. c. fi. Et ſic patꝫ in omni caſupn̄t in quo et ſacerdotes in foro ſeculari. Corā aūteccl̓iaſtico pn̄t ẜm Inno ī. d. c. j. bn̄ficiati tn̄ nihilquerent ꝓ ſalario. ſed oblata ſponte recipere pn̄t.xv. q. ij. c. vnico.7 ¶ Utrū in minoribꝰ ordinibꝰ ꝯſtituti poſſint ad-

uocare? ℟. ꝙ ſi ſunt bn̄ficiati: nō pn̄t: niſi coraꝫ eccleſiaſtico iudice. c. j. d̓ poſtu. Limita hoc ẜm Pa⁊ Ho. qn̄ habent ſufficiēs beneficiū ad eorū ſuſtētationē. qꝛ ſi nō habent poſſunt ꝑ aduocationē acquirere ſibi: etiā ſi ſunt diaconi vel ſubdiaconi. Sꝫaūt nō ſunt beneficiati pn̄t taꝫ corā eccleſiaſtico ꝙͣetiā ſeculari in cā ciuili. In cauſa aūt crimīali nullo mō poſſunt corā ſeculari iudice ne cle. vel mo. c.ſententiā. xxiij. q. viij. his a quibus. li. di. aliquantos. Quidam tamē dicunt eos poſſe pro reis poſtulare et appellare. et appellationē ꝓſequi. ar. xxiij. q. v. c. j. et. c. eos. Sed tutius eſt in totum abſtinere. dicto. c. ſententiam. no. glo. in dicto. c. aliquantos.¶ Utrum religioſus poſſit poſtulare? ℟. ꝙ non 8niſi cum vtilitas mōaſterij expoſceret abbate īperante. c. ex ꝑte de poſtu. Et extendit̉ etiā ad canonicos regulares ibidem ptꝫ. Et ibi dicit Pa. oportet ꝙ predicta duo ſimul cōcurrāt: alias nullo mōetiā corā eccleſiaſtico iudice eē aduocatus vel procurator pōt. Si vero p̄dicta duo ꝯcurrant poteſtetiā corā iudice ſeculari. arg. in. c. j. ⁊. c. fi. eo. ti. Intellige in cauſa ciuili tm̄.¶ Utrū ꝓpt̓ lucrū applicādū monaſterio abba­ ꝯte imꝑante poſſit monachus eē aduocatꝰ vel procurator? Rn̄. Inno. in. c. cū. I. et. A. d̓ ſen. et re iudi. ꝙ etiā ꝓ laico pōt eē aduocatus ⁊ procuratormonachus ꝓpter vtilitatem monaſterij. Et ita dr̄ꝙ. d. Lapus ſeruauit. Sꝫ cōtrariū ꝙ nō poſſit tenet Io. an̄. Ego aūt dico cū Pa. in. d. c. ex ꝑte. foremagis honeſtū et equū vt abſtineat. ar. c. non magno. ne cle. vel mo. et. xvj. q. j. alia ē cauſa. Aduerte tn̄ ꝙ clerici et mōachi ſolū ꝓhibent̉ vt dixi poſtulare qn̄ indifferenter exercere volūt talia officiaẜm Inno. in. c. vnico. de ob. ad rō. Secus ſi volūt ſolū aſſumere in vna cā. Et hoc ſequit̉ Archi.in. c. ꝑuenit. lxxxvj. di. Et pluriū et videtur equuꝫlicet Colle. in. c. dilecti. de arbi. teneat ꝙ nec etiamin vna cauſa: et forte verius.¶ Utrum aduocatus teneatur gratis ꝓ impotēte aduocare? ℟. Pa. in. c. j. d̓ offi. iudi. Ho. diſtinguit ſic: aut eſt potēs ad ſoluenduꝫ. Et ſic vera eſtopi. Goff. qui dicit ꝙ non tenet̉: ſed iudex dꝫ ſibicōſtituere ſalariū ẜm facundiā et ꝓ mō litis et cōſuetudinis patrie. vt in. l. j. §. in honorarijs. ff. deva. et extraor. co. Aut eſt īpotēs. et tunc tenet̉ gͣtisaduocare lege diuina hoc p̄cipiēte Mat. xxij. Diliges ꝓximū tuuꝫ ſicut teip̄m. Et credo ꝙ peccatmortaliter qn̄ ſcit talē impotētem incurrere notabile damnū ex defectu aduocati: ſi requiſitus eumnon adiuuat gratis. Secus ſi leue damnū: qꝛ tūceēt veniale. Et ſimilit̓ iudex peccat mortaliter velvenialiter ſicut aduocatus: ſi ſciēs talē impotenteꝫnon ꝓuidet ſibi de aduocato: precipiendo alicuiipſorum ꝙ gratis aduocet ꝓ tali impotēte. Et ſi exnolunt obedire pōt et debet eis interdicere officiūaduocationis. l. prouidendum. C. de poſtu. ar. l.moris eſt. ff. de penis. et in. l. j. ff. de offi. pre. vr. ⁊ inld. c. j. Et etiā cauere ne potētior offendat aliaꝫ partem. vt notat Bar. in. l. illicitas. §. ne potētiores.ff. de offi. pre.

i

15