Toliti

A1 ¶ Que dicant̉ actiones bonefidei hr̄ inſti. de act.in. §. actionū. et in glo. c. cū venerabilis. de excep.Et ſūt. xv. ex vēdito. ex empto. locatio et cōductō.negocioꝝ geſtio. mandati. depoſiti. ꝓ ſocio. tuteleꝯmodati. pigͦratitia. familie herciſcunde. cōi diuidūdo p̄ſcriptis verbis: q̄ de extimato ꝓponit̉: permutatio et hereditatis petitio. Nec dicunt̉ bonefidei: qꝛ ſolū in his ſit ſeruanda bonafides: ſꝫ qꝛ inhis magis eruberat iudicis officiū ꝙͣ in alijs2 ¶ Que dicunt̉ ſtricti iuris? ℟. text. inſti. vbi sͣ. ꝗſunt alie ab his. vt actio ex mutuo ⁊ arbitriū ⁊ hisſil̓ia. Et dicunt̉ ſtricti iuris: qꝛ nō venit in eis niſiqd̓ ſtricti exigit actiōis natura. Et de ip̄is vide gl.in. d. c. cum venerabilis.3 ¶ Que dicunt̉ actiōes ꝑſonales? Rn̄. Fran. v̓cel.vt refert Ge. in. c. diſpendia. de reſcrip. li. vj. ꝙ ſūtq̄ ꝑſonas tenēt obligatas ex contractu. vt mutuolocatione ⁊cͣ. vel qͣſi ꝯtractu vt negocioꝝ geſtio. tutela. ⁊ hmōi. Aut maleficio: vt furti. dāni īfecti ⁊cͣ.vel quaſi maleficio. vt in iudice male iudicante eximꝑitia ⁊ ꝓijciēte de cenaculo qd̓ nocuit: vt inſti.de obli. et in rubricis ſequentibꝰ.4 ¶ Que ſunt actiōes reales. Rn̄. Ge. vbi sͣ. ꝙ ſūtque ſequunt̉ rem ⁊ non ꝑſonam. nec ꝑ eas diciturperſona obligata vt rei vendicatio. publiciana etſimiles ẜm Io. de imola.5 ¶ Utrū in actiōibꝰ ꝑſonalibꝰ currat preſcriptiocōtra eccleſiā et alios. vide. jͣ. preſcriptio. §. xlij.6 ¶ Actio eſt inanis creditoris. quā excludit inopiadebitoris. c. olim nobis. de re. ſpo. ff. de dolo. l. naꝫis. et qui nihil hꝫ eius periculo: nihil ē. ff. de fur. l.itaqꝫ fullo. §. j. et extra de vſuris. cū tu.grece ceroferarij latine. xxj.Coli E di. c. cleros. in fi. vn̄ eius oſa ficiū ē p̄parare luminaria ⁊ ipſa portare corā miniſtris altaris. xxv. di. perlectis. xxxiij. di. §. deſeruientes.vide. jͣ. comoComodatio datum.reqͥrit tria regulariter: vt inv Ctus . magne. de voto. et ar. ij. q.jͣ. aliud. Primū qͥd liceat ẜm equitateꝫEquitas vero ē iuſticia dulcore mīe teperata ẜm Cipria. Scd̓m qͥd decet ẜmhoneſtatē. Et ē diuerſuꝫ a v̓bo licet. qꝛ multa licētq̄ nō decēt. Terciū qͥd expediat ẜm vtilitatē vn̄ filie ſine ꝯſenſu pr̄is cōtrahere matrimoniū lꝫ: vt inc. ſufficiat. xxvij. q. ij. ſꝫ nō decet. vt in. c. j. d̓ deſpōimpu. nec etiā expedit. cū mulieres ſepe laborēt cōtra ꝓpria comoda. l. pater. in fi. C. de ſpon.L ¶ Quō cognoſcet̉ ſi actus ē validus. Rn̄. Pa. inc. cū olim. de cle. ꝯiu. ꝙ recurrendū ē prīo ad conſuetudinē loci vbi qͥs oriundꝰ fuit vel vbi actus ēgeſtꝰ: et nō ad ꝯſuetudinē loci alteriꝰ. vel vbi actꝰē applicandus. Exemplū natꝰ de pr̄e ſacerdote eccleſie oriētalis qͥ cōtraxit ẜm eorū ritū. ē ltīmꝰ vbiqꝫ. et iō pōt eligi in eccleſia occidētali ꝓ prelato facit in ar. ad hoc. l. j. C. de decu. et no. ꝑ Bar. in. l.oēs populi. ff. de in. et iure. ⁊. l. cūctos ppl̓os. C. d̓ſum. tri. Et facit ad. q. vtrū teſtm̄ factum ſenis cuꝫtribus teſtibus ẜm eorū ſtatuta valeat qͦ ad bona

alibi exiſtentia.¶ Iteꝫ actus geſtus ab hn̄te duplicē ptātē. ſemꝑ 2in dubio p̄ſumit̉ geſtꝰ ẜm eā ptātē ẜm quā actꝰ tolerari poſſit vt valeat. vt no. Pa. in. c. niſi eēt. d̓ p̄ben. facit. c. qd̓ ſic̄. de elec. vbi preſumit̉ actꝰ factusreſpectu maioris ptātis ab eo qui duplicē ptātemhꝫ: facit. l. iij. ff. de mili. te.eſt aliquē in bello reūCCuſatio de crimine deferre advīdictā ẜm Azo. in ſum. in ℟ica. C. deaccu. Circa quā q̄rēda ſūt īfra ſcripta.¶ Utrū accuſatiōeꝫ dēat precedere monitio. Rn̄. 1ꝙ nō. de neceſſitate: ar. c. ij. et. c. qͣliter ⁊ qn̄. el. ij. deaccu. et in glo. ij. q. vlti. §. j. Rō qꝛ ſit ſolū ad penāimponendā: vt in glo. in. c. lꝫ. de ſymo.¶ Utrū aliquis teneat̉ accuſare. Rn̄. ẜm glo. ī. c. 2quapropt̉. ij. q. vij. ꝙ nemo. facit tex. ī. l. vnica. C.vt nemo inuitus. ⁊. c. ſi pͥmates. v. q. ij. et glo. in. c.lꝫ. in fi. de accu. Bar. in. l. in eū. ff. de accu. dicit verum niſi in homicidio quoniā heredes tenētur accuſare: ar. l. prętor. §. j. ff. de iniur. al̓s ꝑderēt hereditatē: vt. l. j. ff. de his qͥ. vt indig. Sꝫ cōtrariū videtur tenere glo. in. l. ſi qͥs homicidij. C. de accu. ⁊ibi. Cy. Bal. Sali. et Ang. et Rapha. in. d. l. ī euꝫſcꝫ ꝙ nō tenent̉ accuſare. Et iura q̄ vident̉ cōtraria non loquunt̉ de accuſatiōe ꝓprie: ſed de denūciatione de qua dicā in ti. ſuo. et in quo differt abaccuſatione. Immo videt̉ ꝙ accuſare ſit cōtra preceptū diuinum dum dicit. Dimitte nobis debitanoſtra. glo. ē in. l. furti. §. partus. ff. d̓ his qͥ no. infa. De quo dic. vt. jͣ. §. iiij.¶ Quis pōt accuſare. Rn̄. aut crimen eſt pͥuatuꝫ 3aut publicum. Si priuatū regl̓ariter nō admittit̉niſi cuiꝰ intereſt. vt videt̉ velle glo. in. l. fi. ff. de pͥ.delic. Quod limita niſi ſit tale delictuꝫ pͥuatū ex qͦpena pecuniaria applicāda fiſco debeat īponi qͥatūc quilibet de populo admittit̉ ad accuſandū ꝓilla pena. Ita vult glo. ſingularis Dy. ⁊ Bart. inrubrica. ff. de po. ac. licet Bal. teneat cōtra. in. l. aduerſus. C. de fur. Si vero ē crimen publicū quilibet admittit̉ qui nō ꝓhibet̉ ſpāliter lege vel ſtatuto: aut ꝯſuetudine. Et qui ꝓhibeant̉ hēs. ij. q. vij.et. iij. cauſa per totum. et de accu. in multis. c. et inl. qui accuſare. cū pluribꝰ legibꝰ ſequen. ff. de accu.ſicut ſunt infames: minores: pauꝑes et multi qͦsomitto: qꝛ nō pertinet ad nos. Et hoc verum niſiin duobꝰ caſibꝰ. Primus qn̄ ſuā vel ſuoꝝ iniuriāpſequūtur: vt no. in. l. fi. ff. de. priua. delic. et in. l.fi. ff. de iniur. facit glo. in. l. cum emancipati filij. §.emācipatꝰ. ff. de colla. bonorū. Secūdus qn̄ delictū non ē cōmiſſum ꝯtra perſonā: puta ſtatuto cauetur. vt qui blaſphemauerit vel iuerit de noctepuniatur in .x. tunc quilibet ad accuſandum taleꝫadmittitur: vt no. Bar. et Io. de imola. ī. l. j. ff. depu. iudi. ⁊ Bar. in. l. lex cornelia. §. ſi qͥs libellum.ff. de iniur. Requirunt tamē multas limitatiōeset diſtinctiōes quas dimitto: qꝛ ad nos non pertinent. vide. ij. q. j. ꝓhibentur: vbi de hoc. Clericustn̄ ad vindictā publicā accuſare non debet. etiamſi pena ſanguinis nō venit imponenda. facit. c. ſicut ſacerdotes. ij. q. vij. qꝛ hmōi odioſis nō debet