Abſolutio. iij.
III
tale factum. ⁊ reſtituo te ſacramentis eccleſie. Innomine patris ⁊cͣ.2 ¶ Utrū abſolutio teneat ſi nō ſeruet̉ p̄fata formavr̄ ꝙ nō. qꝛ forma reſcripti exacta diligētia ſeruanda ē ita vt nec ordo p̄poſteret̉. c. cū dilecta. d̓ reſcri.et alijs in gl. allegatis ibidē. Sꝫ ego dico diſtīguēdo. ꝙ ſi abſolutio ſit ab hoīe alicui cōmiſſa ſb̓ taliforma: nō valet niſi forma ſeruet̉ facit. c. fi. ⁊ qd̓ ibino. de pre. ⁊. c. prudentiaꝫ .j. ℟. de of. dele. Rō qꝛqn̄ omittit̉ forma data ab hoīe nulla cōpetit iuriſditio. ⁊ ꝓpterea nō vꝫ actꝰ deficiēte ptāte. Si veroabſolutio cōpetat alicui de iure vel ſimpl̓r ꝯmittatur tenet qͥdē: qͣꝫuis nō ſit ſeruata forma p̄fata dūmō vtat̉ aliqͦ verbo abſolutiōis vel relaxatōis: vtsͣ. dictū ē. Rō qꝛ in abſolutiōe ab excōicatiōe ſic̄ ⁊in excōicatiōe nulla ē forma ſb̓alis a iure vt no. inc. j. de ſen. ex. li. vj. et in. c. j. de iudi. facit. xj. q. iij. c. jIta tenet Goſ. vt no. Pa. in. c. fi. de re. ſpo. Et idētenet Inno. ī. d. c. cū dilecta. Et ſic pꝫ qn̄ abſolutioſolo verbo facta tenet. Et ſic intellige ẜm dictā diſtictionē Io. et Archi. in. c. cōꝑimꝰ. xxiiij. q. iij. Inno. et Ho. in. c. cū deſideres. de ſen. ex. qͥ tenet oabſolutio ab excōicatōe ſolo verbo facta tenet. Sꝫpeccat qͥ ea nō ſeruat q̄ predixi: niſi ex rōnabili ciomittat. Sil̓r abſolutio ab excōicatiōe ſiue iuſta ſiue iniuſta tenet qͦ ad eccleſiā militātē. c. oīs. de reiur. qꝛ iura ſunt ꝓmptiora ad abſoluendū qͣꝫ ad ligandū. c. ponderet. l. di. et no. in. d. c. cū deſideres.et. c. ex litteris. de ꝓba.3 ¶ Utrū papa ſalutāte: vel ad oſculū recipiēte excōicatū abſoluat ab excōicatiōe? ℟. ꝙ no. niſi ſicfaciendo intendat abſoluere. cle. ſi ſūmꝰ pontifex.de ſen. ex. et niſi exprimat nō dꝫ reputari abſolutꝰẜm Inno. in. c. cum olim eēmus. de p̓uile.4 ¶ An ep̄s vel alius inferior a papa poſſit abſoluere excōicatū recipiēdo eū ad oſculū vel ſalutādo?℟. Inno. ī. d. c. cū oliꝫ eēmꝰ ꝙ nō. ſꝫ oꝫ ꝙ vtat̉ aliquo verbo denotante abſolutiōꝫ. Concordat glo.in. d. c. cū deſideres. ī. §. fi. Et ē cōis opi. doc. in. d.c. cū deſideres. et in. d. cle. ſi ſūmꝰ. Et iō dicat. Egoabſoluo te a tali excōicatiōe et reſtituo te ſacramētis eccleſie. In nomine patris ⁊cͣ.5 ¶ Utrū abn̄s ꝑ lr̄as poſſit abſolui? ℟. Ri. in. iiijdi. xviij. ar. x. q. ij. ꝙ ſic. tex. ē ī. c. qͣnto. ij. q. v. ⁊ ibigl. et in. c. de manifeſta. ij. q. j. Sꝫ qn̄ erit abſolutꝰ?qn̄ recipit litteras niſi aliud cōſtet de mēte.6 ¶ Utrū abn̄s poſſit abſolui ꝑ ꝓcuratorē? ℟. Io.an. in. c. qͥ ad agendū. de ꝓcu. li. vj. et Archi. in. c.eos qͥ. de ſen. ex. li. vj. ⁊ Spe. ti. de ꝓcu. tenēt ꝙ ſicSed ego credo verū ẜm Inno. in. d. c. cuꝫ deſideres. qn̄ ſubeſt iuſta cā. al̓s nō. vt ſatis ptꝫ in. d. c. cūdeſideres. de ſen. ex.7 ¶ Utrū inuitꝰ poſſit abſolui ab excōicatiōe. Rn̄.ꝙ fuerūt̉ multe opi. tā theologoꝝ. ī. iiij. di. xviij. ⁊canoniſtaꝝ in. c. ab excōicato. de reſcrip. ⁊. c. ſignificaſti. d̓ eo qͥ duxit in vxo. quā pol. ꝑ adul. et in. c. j.de ſen. ex. li. vj. Sꝫ placꝫ mihi opi. q̇ dicit q pōt excā rōnabili q̄ ē qn̄ videt ꝙ excōicatio nō ꝓdeſt excōicato et nocet cōitati ꝓpt̓ ꝑticipationem. Et hocnotat Pa. in. c. apl̓ice. de excep. qͥ dicit ꝙ vbi īmi-net vtilitas eccleſiaſtica. ex abſolntōe: ſeu impedit̉
ordinatio eccleſie ſi nō abſoluit̉ tūc ē abſoluēdusetiā inuitꝰ. facit. c. veniēs. el. ij. de teſti. Si tn̄ abſo-uit ſine cā: etiā tenet abſolutio: qꝛ ſicut in ptāte p̄lati fuit excōicare: etiā inuitū ſic et reuocare. par em̄ius eſt ligandi et ſoluendi. d̓ pe. di. j. verbuꝫ.¶ Utrum excōicatus poſſit alium abſoluere. vi 8de Excōicatio vltimo. §. xix.¶ Utrū excōicatꝰ qͥ offert ſe ad iuſticiā debeat ab ꝯſolui. Rn̄. ꝙ ſic. ſi cōpetēs cautio de parendo iuripreſtet̉. nō obſtāte ꝯtradictiōe: vel appellatiōe aduerſarij: de ap. c. qͣ fronte. Fallit hoc in caſu qn̄ excōicatus dicit excōicatōis ſnīam eē nullā: tamē petit abſolui ad cautelā. qꝛ tūc ſi aduerſariꝰ dicat euꝫexcōicatū ꝓ manifeſta offenſa: et ꝓbat infra terminū. viij. dieꝝ: tūc nō pōt abſolui: niſi prius ſufficiētē preſtet emendā: vt in. c. ſolet. de ſen. ex. li. vj. fac̄c. odoardus. de ſolū. et qd̓ ibi notatur.¶ Utrū ligatꝰ pluribꝰ excōicatōnibꝰ teneat̉ om̄s 16cās exprimere. Rn̄. Pa. in. c. cū ꝓ cā. de ſen. excō.Aut q̄libet cā de ꝑ ſe ſufficiebat ad excōicationeꝫ.Exemplū de eo qͥ facit rapinā cū effractione eccleſie qui ē excōicatus ſtatuto ep̄i et canōis. Satutoꝓpter rapinā. A canone ꝑ effractionē. et ſic qͣlibetvidetur pͥncipaliter ꝯſiderata: ⁊ ſic nō tenet abſolutio oībus nō expreſſis: qꝛ ſuperior nō intēdebatabſoluere niſi ꝓ cauſa expreſſa. arg. optimuꝫ in. c.officij. eo. ti. et in. c. ex ꝑte. de off. ord. Aut vna cauſa de ꝑ ſe ſufficit. et tūc ſi expreſſit cām ſufficientemtenet abſolutio. ar. c. ſuꝑ his. de reſcrip. Aut om̄sde ꝑ ſe nō ſufficiūt: ſꝫ ſimul iuncte ſic et tūc non tenet abſolutio: niſi omnibus expreſſis.¶ Utrū ligatus a pluribꝰ iudicibꝰ d̓beat ab om 11nibus abſolui? Rn̄. ꝙ ſic. et ſemꝑ debet vitari donec ab oībus ſit abſolutus. Aut vni oēs cōmittātabſolutionē. Ita notāt doc. in. d. c. cuꝫ ꝓ cā. niſi ſitſuperior iudiciū ẜm Ri. in. iiij. di. xviij.¶ Utrū abſolutio obtenta ex falſa cā valeat. Rn̄. 12ẜm Inno. in. c. ex ꝑte. de off. or. ꝙ non. xj. q. iij. c. ij.Rō qꝛ talis non intēdit abſoluere. facit gl. in. c. qd̓ſuꝑ his. de fi. inſtru. et. d. c. cū ꝓ cā.¶ Utrū dubitās de excōicatiōe debeat petere ab 1Iſolutionē. Rn̄. ſi hꝫ cōmoditatē abſoluētis et nullum ſibi īminet preiudiciuꝫ dꝫ: qꝛ in dubijs tutiorꝑs eſt eligēda. c. iuuenis. de ſpō. Si vero nō hꝫ cōmoditate talem. tunc aut hec dubitatio prouenitex ꝓbabili cā. et ſic petere tenet̉. Aut ꝓuenit ex leui. et ſic debet deponere dubiū: nec tenetur petere.ar. in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. ꝙ ſi nō poteſt deponere dubium. tunc debet petere abſolutionem ratione iam dicta.¶ Utrum mortuus qͥ ſigna contritionis on̄dit ſit 14abſoluendꝰ. Rn̄. ꝙ ſic. c. a nobis. el. ij. de ſen. ex. etnon niſi ab eo qͥ de iure poterat. vel de eiꝰ mandato: vt ī. d. c. ſꝫ nunqͥd exhumabit̉ corpꝰ. Rn̄. ꝙ n̄.ſi eſt ſepultū in eccleſia. alias ſic et ſepeliet̉ in eccleſia. Et de iſta materia vide in. d. c. a nobis. el. ſecūdo. per doc.¶ Qn̄ teneant̉ heredes. vide. jͣ. heres. §. v.15¶ Quō abſoluet̉ ille qͥ legitimo tenet̉ impedimen 16to ne poſſit adire eū qͥ de iure poterat eum. abſoluere. vt papā ep̄ꝫ et hmōi. Rn̄. ꝙ dꝫ ei iniungi ꝙ 3
a 3