N O

Notabilis .i. notatꝰ vl̓ infamis. c. ex ꝑte ade.de teſti.Nō admitti ad ꝑtē capit̉ ꝓ ip̄o qd̓ eſt nō admitti facta diſtributōe ad ꝑtes. qn̄ ꝑs cui facta eſt nō admittit̉. Uel iō. qꝛ in reꝝ naturanō ē. vl̓ qꝛ al̓s admitti nō pōt. vbi gr̄a. Legatū relictū ē mihi ⁊ poſthumo. Poſthumus exiſtēs ī vtero lꝫ nō admittat̉ ad ꝑtemẜcat̉ tn̄ me tm̄ admittēdū ad ꝑtē. l. ſi duobꝰ.in pͥn. ff. de leg. j. Rō. qꝛ mihi ꝑs tm̄ relictaeſt. Et ſi dicat̉ deficit ꝯiūctus. qꝛ nō admittit̉. gͦ ꝑs eiꝰ mihi accreſcit ex diſpoſitōne legātis. vt ptꝫ ī materia ꝯiūctionum. ⁊ ſic admittar ego ad totū. Rn̄det̉ ꝙ nō deficit cōiūctꝰ ī caſu p̄miſſo. qꝛ eſt ſpes eū naſci ⁊ admitti. Itē ibi. Teſtator mihi ⁊ ei qͥ caꝑe nōpōt legat. x. ego ad. v. tm̄ admittar. l. ſi titio.ff. de leg. ij. ⁊ intelligit Bar. ꝙ caꝑe nō pōt.qꝛ aufert̉ ei res a teſtam̄to tāqͣꝫ indigno. ⁊ ſinō admittit̉. loco eiꝰ admittit̉ fiſcꝰ. ⁊ ſic ꝑseiꝰ nō deficit. nec mihi accreſcit. Itē ibi teſtator legat mihi ⁊ ſeruo ſuo ꝓprio. ego admittor tm̄ ad ꝑtē. l. pl̓es. §. ſi ꝯiūctum. ff. deleg. j. qꝛ ex ꝑte tm̄ mihi relictū eſt. ⁊ ꝑs ꝯiūcta nō oīno deficit. qꝛ natural̓r ſeu de eqͥtate ſibi debet̉. Sꝫ ibi legat̉ mihi ⁊ illi qͥ nō ēin reꝝ natura nec eſſe ſperat̉. admittor egoad totū. l. ſi duobꝰ. p̄alle. §. fi. ff. de leg. j. Rōqꝛ ꝑs ꝯiūcta oīno deficit Idē gͦ ī oī caſu inquo ꝑs total̓r deficit. vl̓ qꝛ ꝯiūctꝰ morit̉ an̄teſtatorē. vl̓ relictū ē poſthumo qͥ naſcit̉ abortiuꝰ. vl̓ ſi ꝯiūctꝰ repudiat. qꝛ tūc ꝑs ꝯiuncti oīno deficit. ⁊ iō ꝓpter ꝯiūctionem alteriꝑti accreſcit. lꝫ de ꝯſuetudine qͣrundā ꝑtiū.vt frācie ꝯiūctio nō ẜcat ius accreſcēdi. Iōqͣꝫtūcūqꝫ deficit ꝑs vniꝰ. alter tm̄ ad ꝑtē admittit̉ .ſ. ſibi relictā. Significat gͦ nō admitti ad ꝑtem ip̄m ꝯiūctū ad ꝑtem tm̄ vl̓ ad totū admittendū ꝓut hͦ qd̓libet mediū ꝓbabile declarat.Nolle ⁊ nō velle differūt. qꝛ nolo īportat p̄ciſe reſiſtētiā. ꝯtēptū. ⁊ oīmodā ꝯͣdictioneꝫvel repudiationē. ⁊ nō ſolū abſentiā voluntatis. Sꝫ nō volo tm̄ aliqualē ⁊ nō oīmodā īportat ꝯͣdictionē. vt nō. Io. an. de offi.dele. c. prudentiā. §. ſexta. ſuꝑ. ꝟ. n̄ velit. Etqn̄qꝫ capit̉ nolo vt etiā nō īportat p̄ciſe reſiſtentiā ꝓ nō volo. vt in. c. finē litibꝰ. de do. ⁊ꝯtu. ibi nolit aut neq̄at ẜm Io. an. ⁊ ſequit̉Uin. Sil̓r dormiēs nō vult legere tunc. ⁊tamē exp̄ſſe ſe legere nō negat. vt no. d̓ ſpō.

c. ij. Et dictio nolle cōponit̉ d̓ nō velle Alijtn̄ talē ponūt differentiā dicētes. ꝙ nō velle ẜcat priuatiue .i. nō eſſe volūtatē ſeu motū volūtatis. Sed nolle ẜcat poſitiue .i. eēmotū nō fieri. vel nō obtinere illud de quoquerit̉. Et ꝑ hͦ dicūt doc. ꝙ ſi heres deliberādo de adeūdo dicit ſe nō velle adire. hecverba nō ẜcant repudiationē. qꝛ non velleadire eſt nō habere motū animi ad adeūdūnō aūt ꝑ hͦ ſequit̉ ꝙ repudiet. ſecꝰ ſi dicat nolo adire. qꝛ ſenſꝰ eſt ꝙ hꝫ motū animi ad nōhabēdā hereditatē. ⁊ iō ẜcat repudiationeꝫfacit. l. filij. §. j. ff. ad tercul̓. ꝓpter hͦ dixit. l. ꝙinter velle ⁊ nolle eſt mediū .ſ. nō velle ⁊ nōnolle. l. j. §. ſcīam. ff. de tribu. ac. ⁊ hͦ d̓ ꝓprioẜcato ꝟbi. Sed ex circūſtantijs pn̄t recipialia ſignificata.Nota idē eſt qd̓ infamia. l. j. ff. de his qͥ notan. infa.Notare qn̄qꝫ eſt rep̄hēdere. c. fi. d̓ ſortil̓. qn̄qꝫ īfamare. c. accedēs. d̓ pur. cano. qn̄qꝫ cōſiderare. c. cū olim. ij. de offi. dele.Notariꝰ ē publica ꝑſona. qꝛ eiꝰ officiū ad publicā vtilitatē īuētū eſt. ⁊ d̓r a notādo qd̓ ēnegocia hoīs publice ⁊ auctētice ī publicāet auctēticā formā redigere. Et idē d̓r ſcribaa ſcribēdo. ⁊ tabellio ſeu tabellariꝰ a tabulaReqͥ. sͣ. locis ſuis.Nochꝰ d̓r illegitimꝰ ⁊ ꝓprie d̓ adulterio natꝰ.ſic̄ d̓r nocha febrꝭ q̄ affligit vt qͣrtana nō tn̄eſt vera qͣrtana. vt no. glo. ī. §. ꝑſone ꝟo. infi. ca. niſi cū pͥdē. de renuc. Etiā d̓r a nota. .i.infamia. qꝛ talis infamiā incurrit.Notoriū eſt triplex. Qd̓dā eſt notoriū p̄ſumptiōis .ſ. qd̓ eſt de euidētia iurꝭ vehemētis Op̄ſumptū. vt paternitas. filiatio. vbi nō reqͥrit̉ alia ꝓbatio. c. qm̄. de fi. p̄ſby. Nā d̓ hͦ ꝙquis ſit alicuiꝰ filiꝰ nō pōt vere ꝓbari. l. lucius. ff. de cōdi. ⁊ demō. vn̄ filius eſt quē nnptie demonſtrāt. ff. de in ius vo. l. qꝛ ſemꝑ īfi. Nā ⁊ vir ⁊ vxor aliquē infantē nutriūt etdicūt eū filiū eoꝝ eſſe. tūc p̄ſumit̉ eoꝝ filiusEſt ergo notoriū p̄ſumptiōis euidētia reieuidēter a iure p̄ſumpta. Aliud eſt notoriūiuris. et eſt clara iudicialis ꝯfeſſio. incōuincibilis ꝓbatio. ⁊ irretractabilis diffinitō. d̓quo .ſ. notorio quis dānatꝰ eſt. vl̓ in iure cōfeſſus. Et ſic illud eſt duplex. videlꝫ ꝑ ꝯfeſſionē factā in iure. ⁊ ꝑ ſnīam iudicis. vt ī. c.veſtra. de coha. cle. ⁊ mulie. Tertiū eſt notoriū facti .ſ. qd̓ cōmiſſum vel factū nō du-