Druckschrift 
Vocabularius utriusque iuris
Einzelbild herunterladen
 

E9A

iudi. §. ꝯſiderātes. in. hypoteca. coll̓. ix.et. l. ij. ad fi. §. mādati. Et dic Ludo. de ro. īſingularibꝰ ſuis didicit ea a Bal.Guardia feuda ſunt ꝯſtituunt̉ aliqͥbꝰ ꝓpt̓acuſtodiā rei dn̄i ꝯſtituētis.Guardio d̓r ille cui tal̓ cuſtodia ē cōmiſſa. vl̓d̓r gͣuardianꝰ etiā eſt ſuꝑior int̓ frēs minores cuſtodiēs ꝯuentū.DeAbere ſi gnat diuerſimode ꝓut ſuū ꝓpriū ſignatuꝫvl̓ ſignatū aliud qͦduis mediū ſigͣre declarat. v̓bi gr̄a. Res tua ē penes meꝓmittis mihi ſtipulare eandē hre licere ſigͣt dn̄ium iſtiꝰ rei trāſfert̉ in me. l. ſtipulatio iſta. §. hr̄e. ff. de. ob. et ſic rei poſſeſſioſine traditiōe pꝰ dn̄ium q̄rit̉ poſſidēti. §. interdū. īſti. de re. di. Itē ibi. res tua ē penes me ꝓmittꝭ hr̄e licere ẜcat dn̄iū trāſfers traditionē. l. traditionibꝰ. C. de pac.Itē ibi. ꝓmittis alienā hr̄e licere re ꝑſeuerāte aliena nll̓a ē ſtipulatio. l. ſtipulatio. §.q̄ſitū. ff. e. ti. qꝛ ī re aliena ꝓmiſſor p̄tſtituere ius dn̄ij. ſi aūt efficiat̉ ꝓmiſſoris valet ſtipulatio vt ibidē. qꝛ tūc p̄t facere vl̓ſtituere ius dn̄ij. Itē ibi. vēdo tibi alienāet ꝓmitto tibi hr̄e licere ſigͣt hr̄e iure poſſeſſionis. l. hre. ff. de. ſig. ex natura ꝯͣctusemptōis. cuiꝰ natura ē ſuffic̄ tradereqn̄ res aliēa ē vēdita. l. exēpto. ff. ac. emp.Hr̄e actionē ē minꝰ qͣꝫ hr̄e. Et eſt qd̓ d̓r.Melius ē pignori incūbere qͣꝫ ī ꝑſonā agere. ff. de re iudi. l. minus.Hr̄e tenere poſſidere qn̄ hec tria v̓ba ponūt̉ī aliqͦ inſtro ſic dn̄t exponi .ſ. recipiēs habeat iure: teneat naturalit̓. de facto poſſideat ciuilit̓ iure. qꝛ ciuil̓ poſſeſſio ēq̄rēdi dn̄iū. lꝫ aliqn̄ poſſeſſio ſit tm̄ natural̓ ciuil̓. vt illa quā hꝫ vaſallꝰ.Hītatio ē ſeruitꝰ ꝑſonal̓ ī hītādo ꝯſiſtēs. etꝯſtituit̉ ī domo aliena. vt no. ff. vſu. habi. ī rubri. l. j. §. pe. ff. de his dare aut feu. pactiōibꝰ ſtipula. vt. ff. de vſufru. iūctal. j. ff. vſu. habi. vl̓ in vltīa volūtate. differt tn̄ ab vſu vſufructu. qꝛ illa amittunt̉ vtēdo vl̓ capitꝭ diminutiōe. vt. ff. ſi vſufructꝰ. l. pe. §. ſic̄. hītatio āt niſi morte finiat̉. vt. l. ſi hītare. ff. vſu. ha. Itē pōt inhabitator alijs vēdere vl̓ locare ius qd̓ hꝫ.

vt. l. qd̓ antiqͥtꝰ. C. de vſufr. ſic̄ fructuariꝰet vſuariꝰ. vt. ff. vſu. ha. l. ſꝫ neqꝫ. videſuꝑ Azo. ī ſum. C. de vſu. habi.Hac qn̄qꝫ denotat excluſionē ſꝫ incluſio. vt ī. c. ego em̄ ep̄s. de iureiur̄. et ſic ſumit̉in luramētis dicēdo. Ab hac hora. ẜcatpn̄s tꝑs futuro. de Io. an. in. c. j. deor. ab ep̄i. reſig. ep̄i.Haſtarij dicūt̉ ꝓponūt venalē haſta ſuꝑpoſita. dicūt̉ a noīe haſta qd̓ idē eſt qd̓ditio. vt no. C. de fi. īſtru. de iure haſte fiſcalis. ī rubro. li. vj.Haſtari ē ꝓponi venalē haſta ſuppoſta itaolim fuit ꝯſuetudo.Hauſtꝰ ē ius hauriēdi aquā de puteo vicinicui eo īuito iure ſeruitutis aſcribit̉.DeP.Hereditas ē ſucceſſio ī vniuerſuꝫ ius qd̓ defunctꝰ habuit. vt. ff. de. ſig. l. nihil aliud ēhereditas.. l. bonoꝝ. eo. ti.Hereditas addita ē illa de heres ſe ītromiſit auctoritate p̄toris. īmo auctoritas p̄toris eſt neceſſaria: ſꝫ ſola volūtas ſufficitvt īſti. her̄.. dif. §. itē extraneꝰ. ſecꝰ ī petitiōe bonoꝝ poſſeſſionis. vt ibi no. Et deaditiōe repudiatiōe hereditatꝭ no. ī. l. ſepr̄is. C. vn̄ liberi. Ubi dn̄s Catho ſaccꝰ ſicꝯcludit. Aut debēs ſuccedere ꝓtulit v̓baſentꝭ tꝑis īdicatiui mōi aut futuri tꝑis. Sipn̄tꝭ tꝑis: aut ſine īfinitiuo. aut īfinitiuoSi ſine: aut affirmatiue. vt adeo. inducitaditionē hereditatꝭ. repudio īducit repudiationē. Aut negatiue .ſ. adeo. ſumheres. Et ẜm gl̓. Sali. īducit̉ repudiatio niſi interrogatio p̄ceſſerit vl̓ terminꝰfixꝰ ſit: tūc em̄ inducit̉. Si īfinitiuo: autaffirmatiue .ſ. volo adire. volo heres. etinducit̉ aditio. Aut negatiue. et tūc aut volūtas p̄ponit̉ negatiōi. vt volo hereset īducit̉ repudiatio. Sil̓r ſi dic̄. Nolo amplius. nolo vnqͣꝫ adire. p̄ponēdo negatiōꝫvolūtati. adiūctꝭ talibꝰ aduerbijs tꝑis: īducit̉ repudiatio. Secꝰ ſi dicat. nolo nūc adire hereditatē. ſic īducit̉. qꝛ intelligit̉ẜm naturā aduerbij. De his in glo. ī. l. ij. §.obẜuari. C. de iura. calū. l. plurimū. ff. ac. here. l. hereditate. §. j. e. ti. et. l. j. glo. in. l.ſi. C. accu. poſ. Aut nullū aduerbiūeſt .ſ. nolo adire. tunc ſi terminꝰ ē p̄fixus inducitur repudiatio. l. oēs. ff. ad trebel̓. Si