Ig4vA
hūilis. l. di. eos. xxiiij. q. j. ſi qͥs dederit. ⁊ hr̄in regula. ſel̓ de eo etiā. de re. iur̄. li. vj.Hūilitas ſeu hūiliatio. no. Archi. xxij. q. ij.cū hūilitatꝭ. vn̄ hūilitas ē ꝟiꝰ qͣ hō veriſſima cognitiōe ſibi vileſcit. d̓ qͦ gl̓. optīa ī ꝟ.hūilitatꝭ. ⁊ ē glo. fi. ī cle. j. de reli. do. q̄ ml̓taꝑpulcra pōit de hūilitate. vn̄ melior ē ī malis factis hūilis ꝯfeſſio: qͣꝫ in bonis ſuꝑbagloriatio. xj. q. iij. c. iniuſtū. in fi. Itē huilitas hūilibꝰ nō ꝓdeſſet ſi ꝯtumacibꝰ nō noceret. de poſtu. pla. c. j. in. fi.Hūiliati ſūt qͥdā religioſi qͥ fuerūt ꝯdēnatiab eccl̓ia ꝑ Luciū papā. qꝛ noluer̄t iurare.et poſtea ꝑ Clemē. recepti ſūt ab eccl̓ia: qꝛſe correxer̄t ⁊ iurāt qn̄ expedit. no. ī. c. olimcauſam. de reſti. ſpo.A4SActus. requireinfra Rodia de iactu.Iactura eſt dānū vl̓ ꝑiculū qd̓ qͥspatit̉ qn̄ imminēte tēpeſtate ꝓijciunt̉ bonain mare ad exonerandū naues. et ita capit̉ꝓprie. Sꝫ large pōt capi ꝓ qͦcūqꝫ dāno alicui ꝑ violētiā illato vncūqꝫ ꝓueniat. Ueld̓r leſio facta cū lapide vel ligno. Reqͥre etiam infra lex rodia.107I¶ Ibrida ē de ſcorto natꝰ. alia noīa illegitīoꝝRe. īfra manſer. ſpuriꝰ. anſer. nochus.DDe1CIconomꝰ d̓r ille cui eccl̓iaſtica res gubernāda mādat̉. vt. C. d̓ ſa. ſan. ec. l. iubemꝰ. circapͥn. lxxxix. di. qm̄ ī qͥbuſdā. ⁊ glo. iij. c. īꝑatorū. d̓ iur̄. calū. vbi no. dr̄ia ꝑ doctores ītericonomū ſyndicum ⁊ ꝓcuratorē ⁊ actorē. q̄ibi ẜm glo. ī lata ẜcatiōe idē ẜcāt. De qͦ dueglo. notabiles. vna ī. c. ſi qͥs erga. ij. q. vij.alia in. ca. qͣm̄. xvj. q. vij. et habet̉. x. q. ij. ſiiconomus.IdDe¶ Id eſt. eſt dictio expoſitiua. ff. ad. l. aqͥl̓. l. itēmela. §. legis. ⁊ de ſpon. c. j.Ideota eſt grecū. et eſt idē qd̓ īꝑitus ẜm Iſidorū. li. x.Idonei ꝓprie dicūt̉ qͥ pn̄t ⁊ volūt ī eccleſijsdeſeruire. de p̄bē. ſuꝑ īordinata. Et dicunt̉
idonei qͥ ſūt moribꝰ honeſtate ⁊ lr̄aꝝ ſcīa decorati. de inſti. c. in eccl̓ia. in glo. iiij. etiā ſūtprouidi et circūſpecti.rdeDeIerociniū ē locꝰ vbi alunt̉ pauꝑes ẜꝫ qd̓ accipit̉. C. de ſa. ſan. ec. l. illud.CDegIgnarꝰ ē qͥ igͦrat vl̓ qͥ igͦrat̉ ẜm Iſi. li. x. Un̄igrās igͦrabit̉. xxxviij. di. qͥ ea. vbi d̓r. Quiea q̄ dei ſūt neſciūt a deo neſciunt̉/Ignauus eſt idē qd̓ ignarus vie .i. rōnis etvite ẜm Iſi. ibidē.Ignorātia ē cū de facto vl̓ de iure nihil ſcionec mihi aliqͥd ſuſpicor. et ẜm Azo. ī ſum.C. de iur̄. et fac. igno.Ignorare ꝓprie eſt neſcire qd̓ aliqͥs dꝫ ſcire.Neſcire aūt ē cōmuniꝰ qͣꝫ ignorare. vn̄ ꝓprieoīs qͥ igͦrat neſcit: ⁊ nō econtra. vt no. ff. deiur̄. ⁊ fac. igno. ſuꝑ rubri. Et ignorātia diuidit̉ ex ꝑte materie circa quā eſt. qꝛ alia ē igͦrantia iurꝭ. alia facti. et harū vna ꝓbabilisalia nō. Ignorātia facti ē vt ſi neſciā illū deceſſiſſe qͥ mihi cognatꝰ eſt. vl̓ aliqd̓ ſil̓e. Etignorātia facti alia ē facti differētis ad ſalutē vel ad officiū. et hec excuſat. vt .j. Coꝝ. x.Om̄e qd̓ in macello vēdit̉ māducate nihilinterrogātes ip̄aꝫ ꝯſcīam. Alia ē facti neceſſarij ad officiū. vt ī p̄ſbytero ꝙ ſit fcā manuū īpoſitio: et hec nō excuſat. Alia eſt neceſſarij facti ad ſalutē. vt ꝙ xp̄s paſſus eſt?hec etiā nō excuſat ī habētibꝰ vſum rōnis.Itē ignorātia facti alia ē ꝓprij facti alia alieni. Si ꝓprij. aut ergo qͥs dat operā rei illicite: et tūc nō excuſat. aut rei licite. et tunc authabuit indebitā diligentiā: et ſic nō excuſata toto ſꝫ a tāto. Si ꝟo debitā habuit: excuſat a toto. Si ꝟo ſit facti alieni. aut ē ignorātia ꝓbabil̓ .ſ. ad quā nō reqͥrit̉ ꝙ ſit nimiſdiligēs aut curioſus inqͥrendo. vel etiaꝫ ꝙſit nimis negligens: et hec excuſat. Aut eſtcraſſa ⁊ ſupina. vt cū qͥs ignorat ea q̄ ſuntpublice facta corā ppl̓o: ⁊ tūc nō excuſat. vtno. Ber̄. ī. c. reqͥſiuit. d̓ ordi. ab ep̄i. qͥ reſig.epi. ec. c. j. de poſtul̓. de cle. excō. mīſ. apl̓ice.et de ꝯſti. vt aīaꝝ. li. vj. Itē ignorātia alia ēſimplex. vt cū qͥs tenet̉ ſcire qd̓ neſcit ⁊ fac̄ad hͦ ꝙ ſciat: ſꝫ nō quicqͥd pōt. Uel ẜm aliquos poteſt dici ſimplex ignorātia q̄ priuat ſcientiā. nec ponit debitum ſciendi. nec