Druckschrift 
Vocabularius utriusque iuris
Einzelbild herunterladen
 

Ig4vA

hūilis. l. di. eos. xxiiij. q. j. ſi qͥs dederit. hr̄in regula. ſel̓ de eo etiā. de re. iur̄. li. vj.Hūilitas ſeu hūiliatio. no. Archi. xxij. q. ij. hūilitatꝭ. vn̄ hūilitas ē ꝟiꝰ veriſſima cognitiōe ſibi vileſcit. gl̓. optīa ī.hūilitatꝭ. ē glo. fi. ī cle. j. de reli. do. ml̓taꝑpulcra pōit de hūilitate. vn̄ melior ē ī malis factis hūilis ꝯfeſſio: qͣꝫ in bonis ſuꝑbagloriatio. xj. q. iij. c. iniuſtū. in fi. Itē huilitas hūilibꝰ ꝓdeſſet ſi ꝯtumacibꝰ noceret. de poſtu. pla. c. j. in. fi.Hūiliati ſūt qͥdā religioſi fuerūt ꝯdēnatiab eccl̓ia Luciū papā. qꝛ noluer̄t iurare.et poſtea Clemē. recepti ſūt ab eccl̓ia: qꝛſe correxer̄t iurāt qn̄ expedit. no. ī. c. olimcauſam. de reſti. ſpo.A4SActus. requireinfra Rodia de iactu.Iactura eſt dānū vl̓ ꝑiculū qd̓ qͥspatit̉ qn̄ imminēte tēpeſtate ꝓijciunt̉ bonain mare ad exonerandū naues. et ita capit̉ꝓprie. Sꝫ large pōt capi qͦcūqꝫ dāno alicui violētiā illato vncūqꝫ ꝓueniat. Ueld̓r leſio facta lapide vel ligno. Reqͥre etiam infra lex rodia.107I Ibrida ē de ſcorto natꝰ. alia noīa illegitīoꝝRe. īfra manſer. ſpuriꝰ. anſer. nochus.DDe1CIconomꝰ d̓r ille cui eccl̓iaſtica res gubernāda mādat̉. vt. C. ſa. ſan. ec. l. iubemꝰ. circapͥn. lxxxix. di. qm̄ ī qͥbuſdā. glo. iij. c. īꝑato. iur̄. calū. vbi no. dr̄ia doctores ītericonomū ſyndicum ꝓcuratorē actorē.ibi ẜm glo. ī lata ẜcatiōe idē ẜcāt. De dueglo. notabiles. vna ī. c. ſi qͥs erga. ij. q. vij.alia in. ca. qͣm̄. xvj. q. vij. et habet̉. x. q. ij. ſiiconomus.IdDe Id eſt. eſt dictio expoſitiua. ff. ad. l. aqͥl̓. l. itēmela. §. legis. de ſpon. c. j.Ideota eſt grecū. et eſt idē qd̓ īꝑitus ẜm Iſidorū. li. x.Idonei ꝓprie dicūt̉ pn̄t volūt ī eccleſijsdeſeruire. de p̄bē. ſuꝑ īordinata. Et dicunt̉

idonei ſūt moribꝰ honeſtate lr̄aꝝ ſcīa decorati. de inſti. c. in eccl̓ia. in glo. iiij. etiā ſūtprouidi et circūſpecti.rdeDeIerociniū ē locꝰ vbi alunt̉ pauꝑes ẜꝫ qd̓ accipit̉. C. de ſa. ſan. ec. l. illud.CDegIgnarꝰ ē igͦrat vl̓ igͦrat̉ ẜm Iſi. li. x. Un̄igrās igͦrabit̉. xxxviij. di. ea. vbi d̓r. Quiea dei ſūt neſciūt a deo neſciunt̉/Ignauus eſt idē qd̓ ignarus vie .i. rōnis etvite ẜm Iſi. ibidē.Ignorātia ē de facto vl̓ de iure nihil ſcionec mihi aliqͥd ſuſpicor. et ẜm Azo. ī ſum.C. de iur̄. et fac. igno.Ignorare ꝓprie eſt neſcire qd̓ aliqͥs dꝫ ſcire.Neſcire aūt ē cōmuniꝰ qͣꝫ ignorare. vn̄ ꝓprieoīs igͦrat neſcit: econtra. vt no. ff. deiur̄. fac. igno. ſuꝑ rubri. Et ignorātia diuidit̉ ex ꝑte materie circa quā eſt. qꝛ alia ē igͦrantia iurꝭ. alia facti. et harū vna ꝓbabilisalia. Ignorātia facti ē vt ſi neſciā illū deceſſiſſe mihi cognatꝰ eſt. vl̓ aliqd̓ ſil̓e. Etignorātia facti alia ē facti differētis ad ſalu vel ad officiū. et hec excuſat. vt .j. Coꝝ. x.Om̄e qd̓ in macello vēdit̉ māducate nihilinterrogātes ip̄aꝫ ꝯſcīam. Alia ē facti neceſſarij ad officiū. vt ī p̄ſbytero ſit fcā manuū īpoſitio: et hec excuſat. Alia eſt neceſſarij facti ad ſalutē. vt xp̄s paſſus eſt?hec etiā excuſat ī habētibꝰ vſum rōnis.Itē ignorātia facti alia ē ꝓprij facti alia alieni. Si ꝓprij. aut ergo qͥs dat operā rei illicite: et tūc excuſat. aut rei licite. et tunc authabuit indebitā diligentiā: et ſic excuſata toto ſꝫ a tāto. Si ꝟo debitā habuit: excuſat a toto. Si ꝟo ſit facti alieni. aut ē ignorātia ꝓbabil̓ .ſ. ad quā reqͥrit̉ ſit nimiſdiligēs aut curioſus inqͥrendo. vel etiaꝫſit nimis negligens: et hec excuſat. Aut eſtcraſſa ſupina. vt qͥs ignorat ea ſuntpublice facta corā ppl̓o: tūc excuſat. vtno. Ber̄. ī. c. reqͥſiuit. ordi. ab ep̄i. reſig.epi. ec. c. j. de poſtul̓. de cle. excō. mīſ. apl̓ice.et de ꝯſti. vt aīaꝝ. li. vj. Itē ignorātia alia ēſimplex. vt qͥs tenet̉ ſcire qd̓ neſcit fac̄ad ſciat: ſꝫ quicqͥd pōt. Uel ẜm aliquos poteſt dici ſimplex ignorātia priuat ſcientiā. nec ponit debitum ſciendi. nec