PA
dn̄o ſuo vel principi. Sed extraordinariaonera ſūt q̄ extra curſum ⁊ morē ex inopinato euētū vel caſu ſeu neceſſitate emergētinducunt̉. vt ſi dn̄s velit maritare filiā ſuaꝫvel guerre īmineāt. ⁊ ideo a ſuis ſubditꝭ exigatur aliquid.Oriūdꝰ d̓ ciuitate vl̓ loco ⁊c̄. d̓r is qͥ vl̓ ibi vl̓in vico ciuitatꝭ illiꝰ ortꝰ eſt. ff. ad munici. l. qͥex vico. Uel ſi pr̄ eiꝰ inde duxit originē. C.eo. ti. l. aſſumptio. §. filiꝰ. ⁊. C. de munici. etorig. l. j. ⁊ filios. li. x. Et noͣ. in. c. vſurarū. d̓vſu. in ꝟ. alienigenas. li. vj.DeO Actum vel pactio d̓r a verbo paciſcor. ⁊ ſic deſcribit̉. eſt ꝯſenſus duoꝝ vel pluriū in idē placitū .ſ. ad dandū vel facienduꝫaliqͥd alteri ab altero eo ꝝ. n. dē pac. l. j. §. jͣ.3 EEt d̓r qͣſi de pace factū vl̓ pacꝭ actu. ⁊ ponitur ibi in idē placitū. Nā nō fit in eodē vero vel falſo. qꝛ ſi duo vel plures ꝯſentiāt inhͦ vero. Titiꝰ eſt hō. vel in hͦ falſo. titiꝰ eſt aſiCIIͣnus. nō erit pactū. qꝛ nō eſſet obligatoriuꝫ.talis em̄ ꝯſenſus neutrū obligat alteri. Itēẜm qͦſdā. pactū eſt ꝯͣctꝰ. qꝛ paciſcēdo diuer2º ſas in idē ꝯͣhimꝰ volūtates. Et capit̉ qn̄qꝫ2ª late ꝓ eo qd̓ nō trāſit in ꝯͣctū noīatū vt venditio ⁊c̄. Et ſic om̄e pactū pōt dici ꝯͣctꝰ innoīatꝰ. vt trāſactō do vt des ⁊c̄. qn̄qꝫ ſtricteꝓſimplici pacto gratis facto. vt ꝓmitto tibi decē ⁊c̄. Et ſic a trāſactiōe ⁊ pollicitatiōediffert. qꝛ pollicitatio eſt ſoliꝰ offerentis. Etaſſignat̉ differētia inter pactū ⁊ trāſactionēqꝛ pactū eſt de re certa ⁊ nō litigioſa ⁊ gratuita. Trāſactio ꝟo de re incerta ⁊ litigioſa⁊ nō gratuita Et qͥd ſit pactū habes etiā d̓ꝟ. ſig. c. pactū. vbi d̓r. pactū eſt inter ꝑtes expace ꝯueniēs ſcpͥtura. legibꝰ ac moribꝰ cōprobata. Naꝫ ſepe ad ꝓbationē pacti interponit̉ ẜm glo. ibidem.Pactoꝝ diuerſa ſūt genera. Nā pactū ꝯuentū d̓r qd̓ ſub certꝭ v̓bis ⁊ forma factū exp̄ſſum vel redactū eſt. v̓bi gr̄a Nam clarū eſtpactū in v̓bis. qꝛ ſi v̓ba ſūt obligatoria pactū eſt obligatoriū. ſi ſūt lib̓atoria ē liberatoriū. ſi exceptiōis inductiua tūc eſt exceptionis inductiuū. vt ſi creditor tradit inſtridebitori ex hͦ ſignificat̉ pactū lib̓atoriū factū a creditore d̓bitori. vt. l. labeo. ff. d̓ pac.
Rō. qꝛ vt redditio inſtrumēti aliqͥd oꝑet̉ .ſ.volūtatē creditorꝭ liberare volentꝭ debitorē. Sꝫ ibi creditor pignꝰ reddit d̓bitori. nōẜcat̉ liberatio. vt. l. ſe. ff. e. ti. qꝛ hec redditiopoteſt aliqͥd oꝑari .ſ. ꝯferre vtilitatē debitori in vſu pignoris. Secus in caſu p̄cedentiin qͦ nō oꝑat̉ aliud niſi vt dictū eſt. ex qͦ ptꝫꝙ redditio pignoris nō ẜcat remiſſionē eorum Itē ſi inſtrumētū debiti reperit̉ penesdebitorē ex hͦ ſignificat̉ redditio creditorisniſi ꝯtrariū ꝓbet̉. l. ſi cyrographū. ff. d̓ pig.qꝛ inſtrumentū p̄ſumit̉ ꝑueniſſe ad debitorem ꝑ redditionē ⁊ voluntatē creditoris. ethoc ſi debitor eſt extraneꝰ. Si vero familiaris in domo creditoris ꝯuerſans. tūc ſecꝰqꝛ p̄ſumit̉ ꝙ facilit̓ potuit haberi inſcio creditore. l. vnica. §. ille. C. d̓ lati. liber. tol. Itēſi aliqͣ bona ꝯductoris ſūt ꝑ eū inuecta illata vel reducta ⁊c̄. Ex hͦ ꝯcludit̉ pactū qͦ pignus ꝯſtituit̉ locatori. vt. l. certi iuris. C. d̓lo. ⁊ ꝯduc. ⁊ hͦ ex cōi mō agendi quo īuectaatqꝫ illata ſūt locatori tacite obligata. qꝛ cōtrahētes vident̉ ſe referre ad cōem modumſeu morē. Etiā hͦ veꝝ ſimpl̓r nō ſolū in predio vrbano ſed in ruſtico. ſed tūc demū ſūtobligata. cū dn̄s ſcit inuecta ⁊ illata eſſe bona ꝯductoris.Pactū tacitū d̓r qd̓ ī ꝟitate nō ē exp̄ſſe factūſꝫ ex aliqͣ lege ſpāli. ac ſi fieret ſtatutū ex caſu hr̄e iubet̉. vbi gr̄a. Cōduxi domū a Seio ⁊ res meas ītuli. ī hͦ caſu res mee illate ꝓmercede domꝰ debent̉ ſeio iure hͦ ſtatuentevl̓ iubēte lege pignori ita eſſe obligate acſiſpāl̓r ⁊ exp̄ſſe inter nos ꝯcordatū eſſet ⁊ cōuētū. dato tn̄ ꝙ nō ꝯueniemꝰ ⁊ ſuꝑ hͦ dixerimus. vl̓ ſic. Pactū tacitū d̓r qd̓ nō eſt factūexp̄ſſe. vt cū ꝯduxi domū nō pāgēdo de p̄cio dādo iā ẜm leges adhuc veīt p̄ciū dandū acſi paciſcēdo ita fuiſſet exp̄ſſum.Pactū adiectōis ī diē talē ē. vt vēdo tibi domū. ⁊ ſi potero hr̄e maiꝰ p̄ciū ad vſqꝫ menſēego repetā ip̄am domū.Pactū legꝭ cōmiſſorie ē. vt vēdo tibi domū⁊ ſi nō ſoluerꝭ infra mēſem volo ꝙ ſit īempta. vt. C. de pac. inter emp. ⁊ ven. Itē ibi.Creditor paciſcit̉ cū debitore ꝙ a debitorenō petat. tali caſu intelligit̉ ꝙ etiā nō petatab herede. qꝛ pactū qͦ qͥs ſibi ꝓuideat ſoletextendi ad heredē. qꝛ ꝑ hoc videt̉ etiā heredi ſuo ꝓuidere. et per hoc cōtractus ꝯditionalis tranſit ad heredē. inſti. de verbo. ob.