ꝯtēptū ſciēdi. ⁊ hec ē in his qͥ nō hn̄t vſumrōis. alia ē craſſa. vt cū qͥs negligit ſcire qd̓tenet̉ ſcire. nec tn̄ vult ſe ſcire. Alia ē affectata. vt cuꝫ qͥs negligit illud qd̓ tenet̉ ſcire: ⁊placet ei neſcire. ibi pͥma excuſat a tāto: ſednō a toto. ſcd̓a adhuc excuſat ſꝫ minꝰ qͣꝫ prima. tertia ꝟo n̄ excuſat: ſꝫ accuſat. Itē ignorātia alia ē vincibil̓: alia īuincibilis. inuīcibiliſ aūt ē introducta p̄ter oēm culpā: aut ꝑculpā p̄ambulā. Si pͥmo mō aūt ſimpl̓r pͥuat cognitiōꝫ: vt ī his qͥ carēt oī vſu rōnis.⁊ hec excuſat a toto. aut nō tollit oīno rōisvſum: et tūc nō excuſat a toto. vt ī his qͥ nōſūt plene furioſi: ſed hn̄t aliqͣ lucida interualla. ⁊ ī puerꝭ qͥ ſunt capaces aliqͦ mō p̄cepti: licꝫ n̄ plene. Si ꝑ ꝓpriā culpā: vt ī ebrioet furioſo. qͦrū vterqꝫ p̄cipitauit ſe in hͦ ꝑ ſuam culpā nō excuſat̉. qꝛ ẜm Areſto. ī ethic̄.ebrio debet̉ duplex pena. licꝫ furioſus excuſet̉ ſaltē a tāto. Si aūt ſit vincibil̓: tūc diſtinguit̉ vt sͣ. in craſſam ⁊ ſupinaꝫ ⁊ affectatā.Sꝫ ꝙ duplex ſit ignorātia tex. eſt optimꝰ.j. q. iiij. §. his ita rn̄det̉. Itē vt ait Ambro.Turbat̉ nauicula petri ibi ī ꝟbo ignorantia. glo. optima oīno vidēda. Alia gͦ ē ignorantia iurꝭ. vt ſi neſcio me illi poſſe ſuccedere qͥ mihi cognatꝰ eſt ⁊ deceſſit. vt. ff. de iuet fac̄. ig. l. j. et hec nō excuſat. regula ignorantia in reg. iur̄. li. vj. Eſt etiā q̄dā ignorātia ꝓbabilis. vt ſi qͥs errat ī facto alieno. etignorātia nō ꝓbabilis. vt ſi qͥs errat ī factoꝓprio vl̓ rebꝰ ſuis. vt. ff. ꝓ ſolu. l. vl. vel ſi ignorat aliqͥd qd̓ oēs de ciuitate ſciūt. vl̓ maior ꝑs ciuiū ſcit. l. regula. §. ſꝫ facti. ff. d̓ iur̄.et fac̄. ig. Turpe em̄ eſt patricio ⁊ nobili viro ⁊ cās ꝑoranti ius in qͦ verſat̉ ignorare. l.ij. §. ab his. ff. de ori. iur̄. Et differentiā int̓ignorantiū: errorē: titubationē: ⁊ neſcientiāno. Archi. xxxiij. q. iij. Itē ignorātia d̓r eſſetriplex. Prima negatiōis. q .ſ. ſcīa negaturnec debitū ſciēdi ponit̉. et ſimpl̓r hec excuſat. Scd̓a eſt ignorātia priuatiōis qͣ etiamſcīa negat̉. ſꝫ aptitudo ſiue debitū ſciēdi ponit̉. Et hͦ ī eis q̄ ꝑtinēt ad ſalutē excuſat atāto ſꝫ nō a toto. Tertia ē ignorātia diſpoſitiōis q̄ ponit errorē ſiue ꝯceptiōꝫ ꝯͣriā recte ſcīe. Et hec ī his q̄ ꝑtinēt ad ſalutē accuſat: nō excuſat. Et ſic ptꝫ ꝙ ignorātiaꝝ q̄dāexcuſat. q̄dā nō. q̄dā magꝭ. ⁊ q̄dā minꝰ. ⁊ q̄dā oīno nil excuſat: ſed incuſat vel accuſat.Nā ignorātia iurꝭ ſi aliqͥd excuſat: minꝰ tn̄

qͣꝫ ignorātia facti. Et ignorātia iurꝭ alia eſtiuris natural̓. alia iuris diuini. alia iurꝭ canonici. alia iurꝭ ciuil̓. Ignorātia iurꝭ natural̓ nullū hn̄tē vſum rōis excuſat. qꝛ hͦ iuseſt ī corde hoīs ſcpͥtū. j. q. iiij. §. his ita denotandū. Igͦrātia ꝟo iurꝭ diuini qͣꝫtū ad aliqͣ ſimpl̓r excuſat laicos. et qͣꝫtū ad aliqͣ excuſat eos a tāto nō a toto. Legere em̄ ꝓphetias ⁊ euāgeliū ⁊ doctrinā apl̓ice ſcīe tenēt̉ep̄i ⁊ p̄lati maiores: qͥ dn̄t dn̄o oīpotēti ẜuire ⁊ reddere rōem de ea q̄ in eis ē fide ⁊ ſpe.vn̄ ab eis reqͥrit̉ ſcīa veterꝭ ⁊ noui teſtamētiSꝫ laici ad hͦ nō tenent̉ niſi ad noticiā decalogi ⁊ articuloꝝ fidei. ꝓut ī apl̓oꝝ ſym-bolo ꝯtinent̉. grātia aut iurꝭ canonici aliqͦs excuſat ⁊ aliqͦs nō. Cōtinet em̄ ius canonicū ꝯſtitutiōes ꝑ qͣs diſcernunt̉ pctā. ⁊has tenent̉ ſcire p̄ſbyteri curā aīaꝝ hn̄tes .ſ.cōfeſſores. Nō aūt ita tenent̉ alij. et multominꝰ laici. Sꝫ ip̄i p̄ſbyteri ⁊ alij clerici ẜmꝙ ſūt ī maiori gͣdu ꝯſtituti. ẜm hͦ etiā pluraſcire tenent̉. Igͦrātia ꝟo eoꝝ q̄ publice ꝓml̓gant̉ ad laicos ꝑtinētiū n̄ excuſat eoꝝ peccatū qd̓ ꝑ igͦrātiā ꝑpetrāt. xvj. di. qd̓ dicitꝭ.Ignorātia ꝟo iurꝭ ciuil̓ aliqͥbꝰ ꝓdeſſe p̄t vtmilitibꝰ. ruſticꝭ. mulieribꝰ ⁊ minoribꝰ anniset maxīe in dāno euitādo: nō aūt in maleficijs. vn̄. Leges ciuiles ſi neſcit femina miles. Clericꝰ ⁊ cultor ꝑcet ſibi iudex et vltor.Nā ruſticitati ſuccurrit̉ ī ignorātia iurꝭ. vt.ī. l. qͥcūqꝫ. C. qͥ admit. ad bo. poſ. po. glo. j.q̄ allegat ad hͦ iura. Sꝫ ibi Latho d̓ ſaxisꝯcludit ꝯͣ ſali. quē dic̄ ruſtice loqͥ ꝙ ruſticoius igͦrāti nō dꝫ ſuccurri. qꝛ dꝫ ꝯſulere peritiores. Si em̄ nō ꝑcit̉ mulieribꝰ ⁊ nobilibꝰad īdulgētias eūtibꝰ cū oꝑteat cōſulere ꝑitos. nec ruſtici eūti ad ſiluas ꝑci dꝫ. ſꝫ tn̄ ruſticitati parcēdū ē vt. C. de teſta. ⁊ quēad. teſta. or. l. fi. Itē igͦrātia d̓r craſſa ⁊ ſupīa ꝑ methaphorā hoīs craſſi ⁊ ſupini. qͥ nō videtetiā ea q̄ ad pedes eiꝰ ſunt.Ignominia ē ꝟbal̓ leſio ꝯͣ honorē vl̓ etiā turpitudo. ⁊ ſic d̓r ꝙ ignominioſū ē ep̄o ſi q̄rat ab alijs doceri cū ip̄e alius docere debeat. vt in aut̓. de ſanc. ep̄i. §. damus. col̓. ix. etxxxvj. di. §. ecce. j. q. j. viliſſimꝰ. viij. q. j. licet.et ar. ī. l. argētariꝰ. §. ꝓhibet. ff. de eden. Itēd̓r ignominia ⁊ ꝯfuſio ē xp̄m crucifixū pauperē ⁊ eſurientē farſis p̄dicare corꝑibꝰ et ieiunioꝝ doctrinā rubētes buccas tumētiaqꝫora ꝓferre. xxxv. di. eccl̓ie pͥnceps.