9C
nō ē p̄fixus. tūc tm̄ cadit ꝯiectura deliberatiōis vl̓ p̄ſumptio ꝓpt̓ mētis ābiguitatē: etvſqꝫ ad annū poſſit deliberare. Si futuritꝑis. aut negatiua. vt n̄ adibo. ⁊ ē repudiatio. qꝛ ſub̓a aditōis negat̉ ex nūc ꝓut alias ⁊ſꝑ ī ſecl̓a ſcl̓oꝝ. Aut affirmatīa. vt adibo. etnō īducit̉ aditio de pn̄ti ẜm Catho. nō ob.qꝛ videt̉ ꝙ ſtatī adeat. eo qꝛ ꝯͣrioꝝ eadē eſtdiſciplīa. de ꝓcu. l. pōponius. §. ſi ſtipuler.nā adibo ⁊ nō adibo nō ſūt oppoſita vel ꝯͣria. qꝛ nō adibo negat totū tꝑs: ſꝫ adibo ſolum tꝑs futuꝝ dic̄. et excludit pn̄s. Et ſic ēplus ī negatiōe qͣꝫ in affirmatiōe. Et eſt dare mediū int̓ iſta. hec Catho. Idē ad ꝓbandū hereditatꝭ aditionē pꝰ longā diſtinctionē ꝯcluſit qͣndā no. doctrinā ī iſta ſingl̓ariq̄ſtione. Pone. ago ꝯͣ heredē debitoris meiip̄e negat ſe heredē coram iudice. Cōuincoeū hr̄e anulū ſignatoriū defuncti. ille vidēsſe dep̄henſum dic̄. Furatꝰ ſum anulū d̓ manibꝰ dn̄i dū eſſet ī agone. Querit̉ an ſit cōuictꝰ vt heres. vel an debeat puniri vt fur.Catho rn̄det. Si ille erit ſuꝰ heres .ſ. filiꝰ ⁊c̄tūc ꝯuictꝰ ē heres. Si erat extraneꝰ: tūc vtfur. l. ſi ẜuū. §. p̄tor. ⁊. l. ſi extraneū. ff. d̓ acqͥ.here. Rō. qꝛ ip̄o iure filiꝰ ē heres. ſꝫ extraneus nō an̄qͣꝫ adeat hereditatē.Hereditaria actio. Require ſupͣ. Actio hereditaria.Hereditas decurionū nauicularioꝝ coartaliū militū ⁊ fabricēſiū ẜm Azo. ī ſum. C. e.a. ī rubri. ⁊. l. vlt̓. d̓r in qͣ qͦddā ſpāle ius obſeruat̉. de qͦ no. ibidē.Heres ē ille qͥ ſuccedit in vniuerſum ius defuncti. l. cū heres. ff. d̓ diuer. et tē. p̄ſcpͥ. vel ēdn̄s hereditatꝭ qͥ fit aditiōe ī volūtarijs. §.fi. īſti. de here. q. ⁊ diff. Sꝫ ī neceſſarijs defert̉ ip̄o iure hereditas.Heredē inſtituere ē aliquē poſt mortē ſuā loco ſui in oībꝰ bonis dn̄m ꝯſtituere. Nā d̓rheres ab heros .i. dn̄s. ſibi em̄ ſuccedūt vniuerſa bona defuncti. ⁊ ad eū cōmoda et incōmoda hereditaria redeūt. Et pn̄t īſtituiheredes generalit̓ oēs ⁊ accipere qͥcqͥd a teſtatore eis relinqͥt̉ ſiue ſint filij ſiue extranei ſiue liberi ſiue ẜui teſtatoris vl̓ alieni ſiue preſfamilias ſiue impuberes ſiue ꝑſonapͥuata ſiue eccl̓ia ſiue vniuerſitas. his exceptis qͥ nō pn̄t īſtitui heredes .ſ. deportatusppt̓ delictū in inſulā ſiue bānitus ꝑpetuodānatꝰ in mētallū fodiendū. vt. C. de here.
inſti. l. j. collegiū illicitū nō approbatuꝫ. vtl. collegiū. ti. all̓. Inceſtuoſus natꝰ ex dānato coitu .i. ſpuriꝰ teſtatoris. ẜuus accuſatꝰd̓ adulterio cū dn̄a ſua ꝯmiſſo. ab illa dn̄ainſtitui nō p̄t. hereticꝰ apoſtata ml̓ier cōuolās ad ſcd̓as nuptias īfra tꝑs luctꝰ .i. infraannū pꝰ mortē pͥmi viri. vt. C. d̓ ſecū. nup.l. j. ⁊ hͦ de iure ciuili. Qui ſciēter ꝯͣxit cū aliqͣml̓iere igͦrante ſcd̓as nuptias eē illicitas n̄p̄t ab iſta īſtitui ⁊c̄. ⁊ ſūt diuerſi heredes. nāheredes alij ſui et neceſſarij. alij neceſſarijtm̄. alij volūtarij. alij legitimi. alij legatarijalij teſtamētarij. alij fideicōmiſſarij.Heres ab inteſtato eſt ille qͥ ſuccedit in iusdefuncti ſine oī teſtamēto. vt īſti. de here. q̄ab inteſta. deferunt̉.Heres fideicōmiſſariꝰ eſt cui ex fideicōmiſſorelicta ē hereditaſdāda illi cui teſtator diſpōſuit. dicēdo ſic. Fidei tue ꝯmitto vt hecdes illi. Et noͣ. ꝙ illa ſūt deſꝑata. ſꝫ forte ꝓtāto d̓r heres fideicōmiſſariꝰ qꝛ fideicōmiſſarius loco heredis hr̄. vt inſti. de fideicō.here. §. reſtituta. vt qͥ directe ⁊ īmediate exteſtamēto nil caꝑe pōt. qͣlis eſt ſpurius ſaltem capiat ex fideicōmiſſo. ſed ip̄e vere nōeſt heres cū ſit rogatꝰ a teſtatore hereditatē adire: et poſtea reſtituēdo. licꝫ reſtitutiōefacta pꝰ ſꝑ heres maneat. vt. d. §. reſtituta.Duo gͦ heredes īſolidū eē nō pn̄t. vt. ff. cōmo. l. fi. ⁊. l. ſi vt certo. §. ſi duobꝰ. licꝫ alij dicāt ꝯtrariū. vicꝫ ꝙ ille cui teſtator dari velreſtitui hereditatē diſpoſuit. vt māifeſte colligit̉ ex. §. ſꝫ etiā id. īſti. de fideicō. here. licetꝟba ibi poſita videant̉ innuere oppoſitumſi inſpiciantur.Heres legatariꝰ ē qͥ legatū accepit vl̓ cui legatū factū ē. vt. l. qͦtiēs. C. de here. inſti.Heres legitimꝰ ē qͥ ex lege. xij. tabulaꝝ aut exiuris ꝯſtitutiōe etiaꝫ ſine teſtō ſuccedit defuncto. vt ſūt agnati ꝓximi. īſti. de legi. ag.ſuc. in pͥn.Heres neceſſariꝰ ē ſeruꝰ heres īſtitutꝰ ī teſtōdn̄i ſui ab eo qͥ facultates ſuas hꝫ ſuſpectaſne poſſit ex ip̄is ſatiſfieri creditoribꝰ qͥbꝰ eſtobligatꝰ adeo ꝙ n̄ credit alienū hereditatēuā adire. ſi heredē eū īſtituerit qͥ ſeruus heres factꝰ. iō neceſſariꝰ d̓r heres. qꝛ ſiue velitſiue nolit cogit̉ ſuā hereditatē adire. vt ſatꝭfaciat creditoribꝰ. vt īſti. d̓ here. qͣ. ⁊ dif. §. j.Et hoc verū niſi illi ſeruo debeat̉ fideicōmiſſaria libertas. l. is qͥ ſoluendo. ff. de he-