Ex
opponit̉ ꝓprie ad impediēdū iudiciū an̄ lit̓.ꝯteſt. et ꝓbat̉ tāqͣꝫ p̄iudicialis ⁊ expediēdavenit an̄ lit̓. ꝯteſt. Et idē dicendū eſt de replicatiōe eiuſdē. Quedā eſt declinatoria fori. vt ibidē notat̉. Itē colligit̉ hec diuiſio exl. iij. ī fi. ff. e. ti. vide de hͦ ſpe. e. ti. Et nota ꝙdeclinatorie iudicij ſūt in initio ꝓponende.Et ſunt iſte q̄ ꝯͣ iuriſdictionē iudicis opponunt̉. Rō ne ſi eis ſciēter obmiſſis ad aliaꝓcedat̉ videat̉ qͥs in iudicē ꝯſentire. C. deexcep. l. vlt̓. no. Goff. de dila. §. ſūt ⁊ alie. infi. Sūt etiā iſte ꝓbande in initio: vt priusſciat̉ de iuriſdictiōe iudicꝭ an̄qͣꝫ ꝓcedat̉ advlteriora. hn̄t tn̄ etiā locuꝫ poſt ſnīam ſi exignorātia obmittant̉. de ſen. et re iudi. ad ꝓbandū. C. ſi nō a cōpe. iudi. l. vlti. Etiā dilatorie ꝓponēde ⁊ ꝓbande ſūt an̄ lit̓. ꝯteſt. c.inter mona. p̄alle. et. c. paſtoral̓. d̓ excep. C.de ꝓba. l. penl̓. Dilatorie ſolutiōis ſunt ꝓponēde ſil̓r ī initio cāe .i. an̄ litē ꝯteſtata etꝓbande poſtqͣꝫ actor ſuā intentionē fundauerit. ſꝫ ꝑemptoriaſ ꝓbabit reꝰ poſtqͣꝫ actorſuā intentionē ꝓbauerit. De hͦ vide Goff.de ꝓbat̉. §. reſtat.Exceptio ꝑemptoria ẜm Spe. vocat̉ ſic. qꝛactionē vl̓ intentionē agētis ꝑimit ẜm Io.an. c. j. de lit̓. ꝯteſt. li. vj. ſeu ius ledit. vt iſti.de ꝑpe. et temp. actio. §. ꝑpetue. vt pactumde nō petēdo ī ꝑpetuū. et iuſiurandū de nōagēdo vl̓ accuſando. vicꝫ. petebā a te centūet tu excepiſti ꝙ pepigi tecū de nō petēdoin ꝑpetuū. vel iuraui nō agere vel accuſareq̄ ip̄o iure tollūt naturalē obligationē. vtff. de iureiur̄. l. fi. circa pͥn. qd̓ doctores ītelligūt eſſe verū de volūtaria ⁊ ꝯuentionali.ſecus aūt de neceſſaria. Ciuilē aūt ip̄o iurenō tollūt ſed ope exceptiōis elidūt. Et ẜmAzo. ſꝑ obſtāt he agēti etiā ſi ceſſauerit agere ꝑ mille annosExceptio ꝑpetua eſt q̄ ꝑpetuū hꝫ effectū vtcū petꝭ a me d̓bitū excipio ꝙ tu remiſiſti mihi. hec exceptio ꝑpetua dici pōt: et ꝑpetuocōpetit qn̄cūqꝫ actor agit. qꝛ exceptio noncōpetit niſi qͥs agat. ff. de excep. l. exceptio.Exceptio tꝑalis ē q̄ ad tꝑs vtilis eſt. vt cumpetis debitū excipio ꝙ feciſti pactū mecūde n̄ petēdo. hec exceptio vſqꝫ ad annū vtilis ē: poſtea ꝟo nō. de qͣ de reſcpͥ. c. plerūqꝫ.et de offi. or. c. paſtoral̓. ī fi. et. ff. eo. ti. l. exceptiōe. §. tꝑales. Et hec etiā dilatoria d̓r. qꝛdiffert ⁊ ꝓlōgat cām: nō aūt aufert. Aliud
exemplū. cōuenio te corā iudice nō tuo. ettu excipis te nō eſſe de foro eiꝰ. vide glo. inꝟbo. excuſari. c. ſi aūt. de reſcpͥ.Exceptio anormala eſt q̄ nō ſequit̉ normaꝫaliarū. qꝛ p̄t opponi an̄ lit̓. ꝯteſt. ⁊ poſt. ⁊ inlit̓. ꝯteſt. vt exceptio excōicatiōis: et alie .ſ.de qͥbꝰ dubitat̉ an ſint ꝑpetue an tꝑales. vtexceptio mr̄imonij. et exceptio nō nūeratepecunie. ⁊ nō nūerate dotꝭ. vt no. īſti. de excep. §. appellāt̉. et pl̓es alie ẜm Hoſti. ⁊ ſpe.eo. ti. vt exceptio q̄ cōpetit fideiuſſoribꝰ exepl̓a diui adriani ꝯͣ creditores. vt no. inſti.de fideiuſ. §. ſi plures.Exceptio rei iudicate nō pōt opponi quādofit ſuꝑ eadē re. et qn̄ eſt ex eadem cauſa ⁊ eadem ꝑſona.Exceptio doli ē quadruplex. vt no. Accur.in glo. qui ſe debere. ff. de cōdi. ob cau. da.cau. nō ſe.Exemptio ꝓprie ē vbi aliqͣ ꝯuētualis eccl̓iacanonicoꝝ ſeculariū vel regulariū: monachoꝝ vl̓ monialiū immediate ſubeſt pape.Harū exemptionū alia vniuerſal̓. alia ꝑticularꝭ. Uniuerſal̓ ē q̄ cū vniuerſitate iurisſpectat ad papā. ita ꝙ metropolitano autdioceſano nihil iurꝭ manet ī eadē. Particularis ē qͥ ꝓ ꝑte ī certꝭ caſibꝰ ab eoꝝ iuriſdictiōe eximit̉. et al̓s ꝑtinet ad eoſdē. Uerbigr̄a. Si forte aliqͣ eccl̓ia qͣꝫtū ad hͦ ē exempta vt nullꝰ archiep̄s vl̓ ep̄s poſſit ī ea diuina ſuſpēdere ſic̄ in ſua dioceſi. et al̓s ei exhibeat reuerētiā ⁊ honorē. Itē exemptiōismonaſterioꝝ due ſūt ſpēs. q̄dā nō recognoſcūt ſuꝑiorē niſi papā. alia ſūt ordinū exemptoꝝ. vt monaſteria ciſtercien̄. ⁊c̄. q̄ nō corrigit ordinariꝰ loci: ſꝫ abbas vl̓ pͥor eorum.glo. eſt ī cle. attendētes. de ſta. mona. Itē exemptionū alia ꝑſonal̓ alia local̓. ꝑſonalis ēvbi archiep̄s vel ep̄s eximit̉ vt a nullo necetiā a legato ſedis apl̓ice. nec etiaꝫ a iudicedelegato excōicari vel interdici valeat autſuſpēdi. ſꝫ localis ē q̄ loco: hͦ ē eccl̓ie dat̉.Exemplaris d̓r illa ſubſtitutio q̄ fit filio furioſo ſeu mēte capto ī euētu mortꝭ in furoreſeu nō ſana mēte. Et d̓r exēplaris: qꝛ admittit̉ fieri p̄dictis ſicut pupillarꝭ pupillis fitqͥ ꝓpter etatē ſibi ꝑ teſtamentū ꝓuidere nequiuerint. ſic em̄ p̄dicti ꝓpter furorē. demētiam: ſeu defectū mētis. vt inſti. de pupilla.ſubſti. §. jͣ. in pͥn. In multis tn̄ differt a pupillari. vt infra dicet̉ de ſubſti. Significat