Ex
eulogia dicunt̉ munera q̄ deferunt ſubditiſuis prelatis.Euidēs eſt qd̓ ſꝑ palā eſt. ⁊ euidēter apparetj. q. j. vt euidēter. de accu.Euidētia. ff. de ꝯtrahē. emp. l. ea q̄. et qd̓ ē ineuidēti nulla pōt tergiuerſatōe celari. de coha. cle. et mulie. c. vl. de offi. ordi. ſi canonici. §. ceterū. li. vj.Eunuchi ẜm Azo. in ſum. C. e. ti. dicūt̉ ſpadones tm̄ ⁊ nō caſtrati. hoīes aūt barbariextra ſolū romani īperij pn̄t eunuchi fieri.aut penā capitis ſubeant.Euincere eſt aliqͥd ab aliqͦ extorq̄re vel eripere vel ꝑ ſnīam iudicis acqͥrere. Res etiāeuicta d̓r cū eſt amiſſa.Euictio ẜm Azo. in ſum. C. de euic. ẜm qͦſdāita diffinit̉. Euictio eſt rei empte. vl̓ ex aliaiuſta cā accepta ꝑ ſnīam iudicis abductiovel vt petat alio euincente omiſſio. nec em̄ſꝑ eſt neceſſariū rē abduci vt videt̉ euicta.vt. ff. e. ti. l. euicta. §. j. Et euictōis cautio ſolet̉ p̄ſtari a vēditore ip̄i emptori ad hoc vtſi aliqͥs ab emptore rē emptā tāqͣꝫ ſuā petatdicēs eā ſibi eſſe obligatā aut aliqd̓ ius inea hre emptor recurſum ⁊ regreſſum habeat ad venditorē cui denūciare hͦ tenet̉. ⁊ vēditor dꝫ aſſiſtere ⁊ defendere emptorē in cāeuictiōis. Et d̓r euictio alicuiꝰ rei in cauſaꝫalterius abducte ꝑ iudicē acqͥſitio. vide ſupra Cautio de euic.DeExExactio .i. petitio. nā exigere ē rē ab alio pet̓eExauctoriſare eſt militē cingulo vel clericūordinibꝰ ſpoliare. vt ī. l. qͥ cū vno. § nō oēsff. de re mili. Uel eſt ſtatū alicuiꝰ vl̓ auctoritatē ei auferre. et qn̄qꝫ hꝫ fieri exp̄ſſe. qn̄qꝫtacite. vt ſi pͥnceps vl̓ dux belli militi ī exercitu delinquēti calcaria abſciderit. talis d̓rtacite auctoriſatꝰ dato ꝙ nil expͥmat̉. ⁊ expreſſe: vt ſi dux exercitꝰ militē fugitiuū exauctoriſauerit. Itē p̄t hr̄e locū ī clerico. qꝛ exauctoriſare etiā idē ſonat qd̓ degradare.Excādeſcere ē ſubito iraſci habēdo ſimilitudinē int̓ furorē ⁊ eſtuantis ferri candorē.Exceptio eſt rei defenſio ꝑ quā ſe defendit ⁊tuet̉ ab actore ẜm Azo. ī ſum. C. e. ti. Qn̄qꝫponit̉ large ⁊ improprie ꝓ oī defenſiōe ꝓutreo cōpetit: etiā ſi nulla actori ꝯpetit actioEt tūc qͥdam vocāt eā exceptionē facti. vtqn̄ ſine exceptiōe qͥs calūnioſe ponit. Sꝫ
Azo vocat eā exceptionē intentiōis. et deexceptiōibꝰ intentiōis q̄ ſint no. ff. eo. ti. l. j.in pͥn. et. l. ij. §. illud. C. de trāſac. ⁊ tal̓ nō p̄tde iure exꝑiri. qꝛ nemo p̄t exꝑiri ſine actiōe.vt cū tūc nll̓a ſit actio: nulla p̄t dici actiōisexcluſio. ſed d̓r ꝯͣ intentionē actoris defenſio. vt qn̄ qͥs ſe in aliqͦ inſtr̄o obligat ad aliqͥd ſine exceptione iuris vl̓ facti: ſenſus eſtꝙ ꝯͣ hͦ nullā faciet defenſionē d̓ iure vl̓ de facto. Differūt tn̄ exceptio ⁊ defenſio. Namdefenſio ꝓprie d̓r q̄ ip̄o iure actionē tollit vtſolutio: q̄ eſt eiꝰ qd̓ debet̉ redditio. et acceptilatiōe oīs obligatio tollit̉. inſti. qͥ. mo.obli. tol. in pͥn. et. §. Item ꝑ acceptilationē.Itē renūciatio d̓r defenſio. c. ſuꝑ hͦ. d̓ renū.cōcordat glo. ī. c. j. de lit̓. ꝯteſt. li. vj. vbi no.ex glo. penul. ꝙ oīs exceptio ꝑemptoria q̄ꝑimit lr̄as ⁊ gr̄am opponit̉ an̄ ⁊ poſt lit̓. cōteſta. C. de excep. l. vl. Et no. Hoſti. ⁊ In.in. c. cōſtitutꝰ. de reſcpͥ. Itē large d̓r etiā exceptio eſſe replicatio q̄ dat̉ actori. oīs eī replicatio eſt exceptio. vt. ff. eo. ti. l. ij. §. replicatiōis. Et ſic̄ ſe hꝫ exceptio ad actionē: ſicreplicatio ad exceptione ẜm Goff. de ꝓba.in ſum. Stricte ꝟo ⁊ ꝓprie exceptio ponit̉ ꝓilla defenſione q̄ cōpetit reo ꝯtra actionemcōpetentē in eū. et ſic d̓r actiōis excluſio. ethec ē exceptio iurꝭ. vt ſi petis a me debituꝫet ego excipio qd̓ remiſiſti mihi. vl̓ ſi feciſtimecū pactū de nō petēdo. vel ꝙ nō vēit dies p̄fixus: vt ſumit̉ vtraqꝫ exceptio. ff. e. ti.l. ij. pͥmo rn̄ſo. et. §. replicatiōis. et ꝙ exceptio ſit excluſio. hr̄ de elec. dudū. ſuꝑ ꝟ̓. irritari. in glo. Exceptio diuidit̉ in plura genera. Quia alie ſunt tꝑales et dilatorie. Alieꝑpetue ⁊ ꝑemptorie. vt. ff. e. ti. l. j. §. exceptiones. Alie ſūt odioſe. vt macedoniane. Aliefauorabiles. vt velleiane. hec diuiſio colligit̉ ex. l. qͥ exceptionē. ff. de ꝯdi. inde. Itemalie ſunt in rē. alie in p̨̄ſonā. vt. ff. eo. ci. l. j. §.exceptiōes. p̄al. Itē ẜm Hoſt. ⁊ Spe. Alieſunt anormale. Alie mixte. et multas aliasdiuiſiōes dicti doctores ꝓſequūt̉. vide easExceptio dilatoria ē q̄ cām differt. vt inſtit̉.eo. §. appellant̉. Et iſtarū eſt multiplex diuiſio. de qͣ aliquātulū no. in. l. exceptionē. C.de ꝓba. Eſt em̄ q̄dā dilatoria ſolutionis q̄ſapit iſtā naturā ꝙ reſpicit actionē nimistempeſtiue intentatā. et dꝫ opponi an̄ litiscōteſta. ſꝫ ꝓbatio eiꝰ fit poſt lit̓. ꝯteſt. c. int̓mona. de re iudi. q̄dā ē dilatoria iudicij q̄