Druckschrift 
Vocabularius utriusque iuris
Einzelbild herunterladen
 

P

de reſcrip. li. vj. ī glo. ij. et cle. diſpēdioſam.de iudi. fa. re. ob gratiam. de re. iur̄. li. vj.inde diſpēdioſus .i. dānoſus. cle. p̄all̓. de iudi. vbi ꝯcor. in glo. Qn̄qꝫ diſpendiū d̓r idēqd̓ tedioſum abſqꝫ tn̄ vtilitate. vt ī iu. p̄all̓.diſpēdia. et qͣliter.Diſpēſare eſt idē qd̓ diſponere. vn̄ diſpēſatores dicunt̉ eo domū alicuiꝰ vl̓ res diſponūt. et ita accipit̉ in. l. diſpēſatores. ff. de ſolu. et d̓r diſpēſare qͣſi diuerſa pēſare. vicꝫ rigorē iurꝭ relaxare facere p̄t. ſi alit̓fit eſt diſpēſare ſed diſſipare.Diſpenſatio eſt iuris cōis ꝓuida relaxatio.vtilitate ſeu neceſſitate penſata ẜm Guil. īſpe. ti. de diſpen. Uel ſic. eſt rigoris iuris ad quē ſpectat canonice facta relaxatio.j. q. vij. niſi rigor.. c. ſe. Qn̄qꝫ tn̄ diſpēſatioſumit̉ improprie ſcꝫ iurꝭ declaratiōe. vt īc. qͥntauallis. de iureiur̄. ꝓut ponit̉ in ſpec̄.ti. de lega. rubri. de diſpēſa. §. j. Itē ẜm Io.an̄. quē ſeqͥt̉ dn̄s Anto. de butri. diſpēſatioeſt q̄dā cōis menſuratio ad ſingula. et ē deiure ꝯceſſa ꝓpter impoſſibilitatē ꝓuidendide oībꝰ ꝑticularibꝰ. ſic̄ nauigātes q̄dā ꝓijciunt vt alia ſalua ſint.. q. vij. diſpēſatiōes.Et traxit originē a deo ex ſola miſcd̓ia etdiſpenſatiōe vniuerſa creauit ea ſubiecithomini. inſti. de re. diui. §. in pecude. Et diſpēſatio ē qͣdruplex. ſcꝫ ſemiplena ad minoSexylē.res ordines. vt. j. q.. ſi qͥs heretice. Plenaad ſacerdotiū.. q. vij. ꝯuenientibꝰ. Pleniorad ep̄m. xij. di. nos ꝯſuetudinē. Et pleniſſiykma ad pͥmatū oēs ordīes dignitates. xxiijq. iiij. ip̄a pietas. vt no. Io. an. in glo. c. p̄al̓.nos ꝯſuetudīes. Itē nota diſpenſans dꝫhr̄e intuitū boni vniuerſi: oīs lex bo publico ſit inuēta. iiij. di. Erit aūt lex etintuitū rōnis. cauſe. hinc ē ſi diſpēſatiofiat abſqꝫ ītuitu rōnis diſſipatio d̓r. vt no.in. c. qꝛ intantū. de p̄ben. in glo. vlt̓. etiātutus eſt ad deū ſine diſpenſat̉. vtno. Ber. in. c. eſt. de vo. et vo. redem. fa.xj. q. iij. is p̄eſt. et. xxiiij. q. j. manet. Et debent tria mouere diſpēſantē. neceſſitas. vtiFv0 gclitas. et euidēs p̄rogatiua meritoꝝ.. q. vij.tali ꝯiugio.. c. exigūt. Itē diſpēſatiocedit̉ cuiqͣꝫ niſi habēti legē ꝯcedere tollere. et ſic pͥncipē papā vl̓ eoꝝ auctorita-4te fieri pōt. Et d̓r notāter diſpēſans dꝫ reſpicere cōmodū vniuerſi. qꝛ al̓s videreturdiſpēſatio impoſſibil̓: ius cōe ītroductū

ſit bono publico. iiij. diſt. c. ſupͣ all̓. Etdiſpēſatio ius pͥuatū dicat̉. iij. di. pͥuilegia.et ius publicū p̄ferēdū ſit pͥuato. c. bone. j.de poſtula. p̄la. ſic em̄ diſpenſatio fit etiābono cōi. Itē d̓r acceptio ꝑſonarūhibet̉. c. nouit. de iudi. et de re. iur̄. ī iudicijsli. vj. Qn̄ circa eqͣles eqͣlia: et ineqͣles ſeruātur inequalia bonos ſolū metu pena. verū etiā p̄mioꝝ exhortatiōe afficere debeamꝰ. ff. de iudi. et iur̄. l. j. bene cōcedit̉vni qd̓ alij denegat̉. Itē licet ꝯͣ ius naturale admittat̉. c. diſpēſatio. xiij. diſ. in pͥn.Et ius cōe fundet̉ ſuꝑ naturali rōe. di..ſuetudo. Tn̄ diſpēſans mouet̉ rōe ꝑticulari ꝯͣ ius cōe. qd̓ p̄t oībꝰ ꝑticularibꝰ ꝓuidere. diſpēſat̉ ẜm naturalē eqͥtatē rōnabiliter. alijs laborat p̄miat̉. et pluraſentiet cōmoda habuit onera. vt in reg.ſentit onꝰ ⁊c̄. de re. iur̄. li. vj.Diſputare eſt allegare. vt vicꝫ intentionē ſuā ꝓbatiōes ī iudiciū deductas oſtēdere et viribꝰ aſſeuerare roborare. vt. ix. q. iij.alioꝝ. et. xxiij. q. viij. ꝯuenior. et de fi. īſtru.int̓ dilectos. de re. iu. abbate ſane. li. vj.ſil̓ibꝰ. aūt hmōi allegatiōes diſputationes fieri debeāt ſuꝑ teſtibꝰ alijs actibꝰptꝫ in. c. de cauſis. de teſti. ī aut̓. e. ti. §. qꝛ. ſimilibꝰ. De hac materia vide ſpec̄. ti. dediſpū. §. allegare.Diſtrahere ē vēdere. vt. ff. de ꝯtrahē. emp. et. l. ſi ita diſtrahit̉. et. l. alienā. et. l. qͦtiēs.eo. ti. multis ſimilibꝰ.Diuertere ē diſcedere diuortio .i. ꝯtractū matrimonij ſeꝑare. Un̄ d̓r. mulier diuertit ſea viro ſuo. vt. l. iij. ff. de diuor.. l. ſi ita filia.ff. eo. ti.Diuinatio accipit̉ tripliciter. Primo ſcīatheologie a theologi dicunt̉ diuini. Secūdo ſcīa infuſa a deo. ſic accipit̉ ꝓuer.xvj. c. Diuinatio ī labijs regis: ī iudicio errauit os eius ⁊c̄. Tertio ſcīa magica vl̓ fallaci ꝓphanatiōe vl̓ ꝓphetiſatiōe. qꝛfalſi ꝓphete et magi fingūt ſe p̄uidere vl̓ſcire futura. vt capit̉ in. l. nemo. C. de male.et mathe. ⁊c̄. et ſic d̓r diuinatio a diuīo as.are .i. vaticinari vel futura p̄dicere. Genusaūt diuinatiōis a ꝑſis fert̉ eſſe allatū. diuini dicti ſūt qͣſi deo pleni Sūt aūt duo genera diuinatiōis. cuius quidā qͣttuor dixerūt eſſe genera. Et habent̉ hec oīa. xxvj. q.iij. c. j. in pͥn.