DO
cōditione ſubcōtraria ꝯditiōe datū eē intelligit̉. vt. l. aliqn̄. in fi. ff. de cōdi. et demon.vbi tex. nō dic̄. Datū eſt ſed datū intelligit̉.facit qd̓ no. glo. in. l. apud antiqͦs. ſuꝑ ꝟ̓bo.ꝯiecturā. C. de fur. Itē ibi. dando dote mulieri ſtipulor mihi reddi ſi ꝑ diuortiuꝫ matrimoniū fuerit ſolutū hͦ caſu in caſu ꝯtrario. ſcꝫ ſi fuerit ſolutū non ꝑ diuortiū: ſed ꝑmortē nihil videor diſponere. l. ſi cū dotē.ff. ſolu. matri. Itē ſibi cōuenticula in illicitam fieri ꝓhibemus extra eccleſiā. l. cōuenticulā. C. de ep̄i. et cleri. Nō iō ſequit̉ ꝙ ineccleſia ꝑmittat̉ fieri. qꝛ ꝯtra rationē naturalē ⁊ ciuilē: et ſic hec ꝟba extra eccleſiā ibinihil operant̉ ſed ibi ponunt̉. qꝛ de facto n̄fiebat in eccleſijs ſed extra in pͥuatis domibus. Et ſic lex ꝓhibet morbum vrgente: qꝛqd̓ medicamēta morbis: hoc exhibētꝭ iuranegocijs. In auten. hec ꝯſtitutio. in no. cōſti. in pͥn. col̓. viij. facit. c. vt cōſtitueret̉. l. di.Item in tertio mēbro reſpōdet̉ ꝙ in diſpoſito in fauorē ſignificat̉ etiā diſpoſitū in leſionem. vt ſi cōtrahendo tecū ſocietatē dico paciſcendo ꝙ habeo duas ꝑtes lucri ettu tertiā qua ſignificat̉ alia diſpoſitio ꝙ etiam habeo duas ꝑtes dāni ⁊ tu tertiā. inſti.pro ſocio. §. illud. et ſignificat̉ diſpoſitio retruſiua diſpoſiti in leſionē diſponentis ſeupaciſcentis ſui fauore. Ex hoc deſcindit̉ q̄ſtio talis. ꝙ qui impetrauit gratiā ad prebendas integras nō habet gratiā ad ſemiprebendas. qꝛ in ſemiprebendis nihil ē diſpoſitū. Itē iudei nō pn̄t cōueniri die ſabbati. et nō poſſunt ꝯuenire. C. de iudeis. l.die ſabbato. vtrūqꝫ ſcꝫ nō poſſe conuenirenec poſſe ꝯueniri diſponit̉ exp̄ſſe. et ſignificatur ex verbis diſpoſitis. Nec hoc diſpoſitū ꝙ nō poſſunt ꝯueniri retorquet̉ in eoꝝleſionem. ſed ꝙ nō poſſint cōuenire: qꝛ diſpoſitio vtrūqꝫ cōtinet. ergo nihil ſignificatur aliunde. Idē dicendū in diſpoſito ī odium: ſcꝫ ꝙ etiam ſignificet fauorē. vt aliqͥseſt infamis: ecce odium. Et ſequit̉ fauor ꝙnō cōpellitur eſſe teſtis. Idem in relegatoqui etiā nō teſtificatur ad quartū membrū.Re ſpondet̉ affirmatiue ꝙ diſpoſitū ī vnoſimpliciter etiā ſignificat extenſionē in aliovt qui cōcedit alteri in fundo ſuo aq̄ hauſtum: etiā intelligitur ꝯcedere ſeruitutē itineris ad aq̄ hauſtu. l. item. §. j. ff. de ſerui. ruſtico. p̄dio.
Diſtributiuū dicit̉ qd̓ diſtributionē ſignificat. et hoc diuerſimode ꝓut diuerſitas ſubiecte materie vl̓ aliud mediū ꝓbabile hꝫ diuerſificare. Verbi gr̄a. ſic dicēdo. Quilibꝫfert lapidē: ſenſus ē ꝙ vnuſqͥſqꝫ ꝑ ſe ⁊ in ſolidum fert lapidē. Iō ſi teſtator dicit qͥlibetheredū meoꝝ det titio decē tūc quot ſūt heredes totiens titius habebit decē. l. ſi pluribus. et ibi noͣ. glo. ff. de le. ij. Itē ibi. ſi teſtator oſtendēs duos vel tres cū digito dicatqͥlibet veſtrū mihi heres eſto. ſenſus eſt ꝙqͥlibet ſit heres ī ꝑte nō inſolidū. l. hoc articulo. in fi. ff. de here. inſti. nā materia ſubiecta nō patit̉ de pluribꝰ quēlibet in ſolidumheredē eſſe. cū impoſſibile ſit cuilibꝫ eandēhereditatē inſolidū attribui. Itē ibi. qͥſqͥsmihi heres erit det titio centū: ſiue vnꝰ ſolꝰheres ſit ſiue pl̓es titio debent̉ centū ſolū. l.ab oībꝰ. in pͥn. ff. de le. j. et. l. ſi qͥs ī fundi vocabulo. ī fi. e. ti. Et ſi ī eodē caſu teſtator poſtea ꝓhibet vnū heredē dare titio. vl̓ eximitcū a dādo adhuc centū debēt̉ titio ab alijsl. ab oībꝰ. in pͥn. p̄all̓. Itē ibi. qͥcūqꝫ pͥmo ingreſſus fuerit caſtrū habebit centū. duo ſil̓ingrediūt̉: qͥlibꝫ admittet̉. qꝛ hec diſtributiua verificat̉ in vno ſolo etiā in pluribꝰ veloībꝰ cōcurrētibꝰ. qꝛ pͥmꝰ eſt qͥ aliū an̄ ſe nōhꝫ ⁊ actꝰ pͥmi ꝟbi diſtribuit̉ cuilibꝫ īſolidūideo etiā actꝰ ſecundi verbi. gͦ qͥlibet qͥ pͥmoingredit̉ habebit centū. l. qͥ filiū. §. j. ff. d̓ le.j. Sed ſi dicat̉. qͥcūqꝫ īgreſſus fuerit pͥmohabebit illū equū l̓ hūc fundū. tūc pl̓ibꝰ ſitingrediētibꝰ nullꝰ dꝫ hr̄e ex ꝓprio ſignificato ꝟbi. qꝛ vnū tm̄ reqͥrit. Itē ibi. qͥcūqꝫ ceperit vexillū bohemoꝝ hēat cētū: duo ſil̓ capiunt: hi duo cētū tm̄ habebūt. Rō Bar. qꝛactꝰ pͥmi ꝟbi .ſ. capiendi vexillū nō cōpetitcuilibꝫ īſolidū. iō nec actꝰ ſcd̓i ꝟbi .ſ. habēdi cētū. Et eſt ſil̓e. ſic̄ duo ſil̓ portāt trahē etnullꝰ eoꝝ ꝑ ſe. l. ita vl̓ neratꝰ. §. j. ff. ad. l. aqͥl̓.Diſcuſſor. Reqͥre infra inſpector.Diſertus vel diſertor eſt idē qd̓ facundus. ⁊inde d̓r diſertatio. et eſt ciuilis ſapīa. vt. C.de or. cog. l. qualis. inde venit ſuꝑlatiuusdiſertiſſimus. vt. C. de aduo. diuer. iu. l. petitionē in iudicio.Diſiūgere vl̓ diſtinguere ē ꝯferre data vl̓ accepta. vt i. l. cognoſcere. §. j. de ꝟ. ſig.Diſpendiū d̓r dānū vl̓ detrimētū. Aliter d̓rlongū ⁊ inutile. cōpendiū ꝟo breue ⁊ vtile.de accu qͣliter et qn̄. ij. ad fi. et. c. diſpendia.