AN

vt. xxxv. q. v. c. vltimo.Ambages eſt dubia locutio vl̓ effugatio ſermonis extra ꝓpoſitū.Ambiguū eſt vbi opiniōes ſūt ⁊ iura variavident̉. de ſen. excō. inter alia. de iudi. c. j. li.vj. Et ius ambiguū eſt ꝑ ſummū pontificēdeclarandū. c. ꝑ venerabilē. §. ratiōibꝰ. qͥ fi.ſunt legi. ⁊ de reſcpͥt. ſuꝑ lr̄is. de offi. dele.ſuꝑ. d̓ cauſa poſſ. paſtoralis. de p̄ben. quiaſepe. lib. vj. ẜm archi. Et de triplici ambiguitate .ſ. iurꝭ. facti. ⁊ ꝑſone. nota. xxxiij. diſ.ca. fi. ẜm. Io. an. in ꝓhemio cle. ſuꝑ verboambiguitatis.Ambaſiator eſt legatꝰ pͥncipis ī arduis negocijs. ⁊ ambaſiata eſt hmōi legatio ꝯciliorū vl̓ pͥncipū in cauſis ſuis.Amminiſtrator ſiue admīſtrator reꝝ publicaꝝ eſt qͥ tēporalia gerit. ſed magiſtratꝰ quiiuriſdictionē exercet ẜm Azo. C. de admi.rei pub. li. xj. in rubro.IA 5Anathema vno mō eſt ſubſtantiuū. ⁊ eſt dānatio eterne mortis. ⁊ nō niſi ꝓ mortali crimine debet imponi. Et in illis qͥ aliter nonpatiunt̉ corrigi. xj. q. iij. Nemo ep̄oꝝ. in fi.Uel eſt excōicatio ſeu ſuprema maledictioEt dicit̉ ab ana .i. ſurſuꝫ ⁊ thema figura. qꝛolim imprimebat̉ figura frontibꝰ damnatorum. De hoc noͣ. Io. an. de iudi. cū non abhomine. vbi poſt excōicationē incorrigibilis anathematis mucrone ferit̉. id eſt punitur. id eſt ſolenni excōicatione. cū. xij. epiſcopis candelas in terra proijcientibus ⁊ conͣculcantibus. vt in. c. debet. xj. q. iij. Et anathema tale vel maledictio ſolebat fieri ꝑ p̄latos. Uel dicitur ab ana qd̓ eſt rectum etthamos diuiſio quaſi recta diuiſio damnatorū a deo ⁊ a plebe. Alio mō anathema ēadiectiuū oīs generis indeclinabile. ⁊ dicitur excōicatus. maledictus. ſeꝑatus vel dānatus. vnde. Qui frangit rapit ac vrit feriteſt anathema. Frangit .ſ. eccleſias. rapit resalienas. vrit etiā eccleſias. ferit perſonas eccleſiaſticas. Inde etiaꝫ anathematizare. ideſt damnare vel excōicare. maledicere velſeꝑare. vt ſupra.Anathematizatꝰ d̓r qͥ tanqͣꝫ impius a deo ſeparatꝰ eſt. ⁊ ponit̉ ꝓ excōicato. vt. xxiiij. q.iij. certum eſt.Annalis actio eſt que certo tꝑe finienda eſt

puta anno. vt iniuriaꝝ vel minoꝝ.Annona ẜm Azo. d̓r ſalariū qd̓ cuiqꝫ ꝓ capite ſuo remūeratiōis cā dat̉. vn̄ eſt titulꝰ. C.d̓ anno. ⁊ capi. admini. l. capite. ẜm Azo. i.captiōe. Sic̄ em̄ ẜm eū captio d̓r tributuꝫqd̓ dat̉ ꝓ capite. id̓o h̓ captio vl̓ capite ponit̉ ꝓ eo qd̓ dat̉ magiſtratibꝰ cā ſalarij ꝓ remunerādo labore. Et d̓r captio de capite.qꝛ eſt p̄ciū debitū capiti .i. dignitati. Et erāthec p̄cia q̄ in ſinguloꝝ magiſtratuū deſcriptionibꝰ cartis ligabant̉.Annone militares dicunt̉ qͣs milites ſingulis diebꝰ ꝯſeq̄bant̉. vt. C. d̓ anno. mili. l. vl.vbi d̓r ꝙ ip̄i annonas ⁊ capitia ſingul̓ ꝯſequebant̉ diebꝰ.Annone ciuiles ſunt q̄ publice dabant̉ iudicantibꝰ ciuitatibꝰ. vl̓ oībꝰ tꝑe neceſſitatis ꝑſingulos dies. vt. C. de anno. ⁊ tribu. l. ij. li.x. Etiā annona eſt ſeges vl̓ frumentū vniꝰanni.Annotatio ſacra eſt ꝯſcriptio bonoꝝ vl̓ eorū ꝯnotatio ſeu ꝯſignatio veluti cū aliquiſcuiuſcūqꝫ crimīs reꝰ ſi abſentat ſe vocatꝰ adiudiciū patiet̉ bonoꝝ annotationē vt ſi infra annū venerit ⁊ ſe purgauerit bona ſuarecuꝑet. Si aūt nō venerit tūc fiſco applicent̉. Et qͣliter fiat annotatio ponit Spe. īti. de acti. §. fi. ver. ſed qͣliter. dicens ꝙ p̄ſesſiue iudex veniet cū tabellione ad domumaccuſati. ⁊ inqͥret qͦt domus. quot p̄dia ruſtica. quot iugera terre habeat in bonis eiꝰ.Et omnia bona illiꝰ qui nō venit citatꝰ ponit in banno fiſci. niſi venerit infra annumff. de requi. reis. l. j. §. j. Ab hac tn̄ ſententiaconditionali poterit appellari. de appel. preterea. Et deſcribunt̉ bona que tamē fiſcusde facto nō occupat niſi poſt annū. Poſt hͦiterū ꝑ edicta requiret̉ accuſatꝰ. ⁊ citās mittit lr̄as ſuas iudici vl̓ rectori loci ī quo deget accuſatus vt ꝑ illū citato īnoteſcat ſe accuſatū vel citatuꝫ ⁊ bona eiꝰ eſſe annotata.Inde venit verbū annotare. vl̓ ecōtra ab hͦverbo ipſum nomē.Annotatio ſacra dicit̉ reſcriptum illd̓ quodimperator proprio motu mentis indulgetalicui conſtituens ẜm preces eius ſeu illius aliquid fieri vel nō fieri. C. de diuer. reſcrip. l. fi. et ibi in glo. Et notat cardinalisſabor. in. c. ſuper litteris. de reſcrip. differentiam inter annotationē ⁊ pragmaticā ſanctionem.

b 4