A L
tem non in ſubſtātia ſed in qualitate. vt no.do. fran. in. l. ſi certos numos. ff. de verbo.obliga.Alioquin dicitur vel ſignificat ꝯditionaliter. coniunctiue ⁊ aduerſatiue. Conditionaliter. vt ꝓmitto fundum dare alioquin centum nomine pene. ff. de dam. infec. l. ſi finita. §. ex dāno. Cōiunctiue capitur in. l. dāni. §. penulti. ff. de dam. infec. Aduerſatiuein. l. fluminū. §. idē ſeruius. eo. ti. ſignificatergo tripliciter ẜm qd̓ ſubiecta materia declarat.Alumnus eſt qui alit aliquē vel qui alit̉ abeo. vel eſt filius ex cōcubina. vt in. l. alumnꝰ. C. que res pig. obli. poſſit. ⁊ ibi glo. Etſunt qͥnqꝫ noīa que ſignificāt indifferenteractionē ⁊ paſſionē. Un̄ Hoſpes. zelotipuscōuiua. vector. alūnus. Actu ſiue pati ſubeodē noīe ſignāt.Alienare eſt ꝓprie rē aliquā in dominiū alterius trāſferre. inde alienatio eſt oīs pactioꝑ quā trāſfert̉ dominiū. de re. ecc. nō alie. c.nulli. C. de fur. l. j. Itē alienatio ſumit̉ dupliciter. Uno mō ꝓ dictiōe ſignificāte trāſlationē rei vel iuris. vt in. l. alienatiōis. ff. d̓ꝟbo. ſig. Alio mō ſumit̉ alienatio ꝓ ip̄o facto quo rei vl̓ iuris fit trāſlatio. Tale enimfactu quo fit trāſlatio eſt alienatio. Et hocfactū alienatio ſignificat. Nā factis qn̄qꝫſicut verbis declarat̉ volūtas in. l. de quibus. ff. de legi. Diuerſimode ergo ſignificat ꝓut ex eiꝰ medio ⁊ circūſtātijs adiacentibꝰ infert̉. Verbi gr̄a. Teſtator legauit ſtichū quē ſi alienauit neceſſitate legatū nonextinguit̉. ſi alienauit volūtate legatū extinguit̉. l. fideicōmiſſa. §. ſi rem. ff. de le. iij. Ratio. qꝛ qn̄ teſtator ex neceſſitate alienauit.nō videt̉ ꝑ hoc volūtatē mutaſſe. Secꝰ qn̄ex volūtate alienauit legatū. tunc em̄ vellevidetur ꝙ alius qͣꝫ legatarius illud habeat. finaliter verbū alienatio vel alienare ſignificat qd̓ eius impoſitio vel aliud ꝓbabile mediū declarat ſignificare. Et factumalienatiōis reuocationē diſpoſitiōis ſignificat ſi volūtate alienantis eſt reuocabiliset ip̄m factū ex ſe vel ex quauis circūſtātiahoc probat.Alienare cauſa mutādi iudiciū dicit̉ qui credens ſe ab aliquo ꝯueniēdū reali actiōe vl̓ꝑſonali que in iure ſcripta ſunt alienat remdolo malo cauſa iudicij futuri mutandi, id
eſt vitādi. in qua actione alienator teneturactiōe in factū ex hoc edicto ꝯtra ip̄m ꝓpoſita. ⁊ intētiōe ꝓbata ad intereſſe cōdemnet̉ſaluis nihilominꝰ priſtinis actiōibꝰ aduerſus nouos poſſeſſores. qꝛ ſolā poſſeſſionēalienās tenet̉ hac actiōe. Quicūqꝫ ergo metuens ꝯtrouerſiā rem dolo in aliū tranſfertvt iudiciū mutet ⁊ euiter dicit̉ alienare cauſa iudicij mutandi. vt in ti. de alie. iudi. mutan. cau. fac. Et nota ꝙ noīe alienatiōis cōtinētur queſtiones ſeruitutū p̄dialiū ⁊ vſucapio. Uix eſt em̄ vt non videatur alienare qui patitur vſucapi. l. alienatōis verbo.ff. de ver. ſig.Alternatiua eſt ꝯiūctio alternatiue ſignificans. ſcꝫ qn̄ ſignificat alterū de ꝯiūctis eſſeſeu orationē factā ꝑ hāc ꝯiūctionē in alteroverificari. Et qn̄qꝫ variat̉ ſignificatū vel exꝯiūctiōis natura. ſubiecta materia. ſeu quauis alia circūſtātia. Uerbi gr̄a. lego ſtichūvel pamphilū. ſignificat vtrūqꝫ eſſe in obligatiōe. ſed alteꝝ tm̄ in ſolutiōe. vt alteruꝫſoluēdo debitor liberet̉. ff. de verbo. obli. l.ſi duo. in fi. Et effectꝰ alternatiue eſt ꝙ vterqꝫ eſt in obligatōne. qꝛ vno mortuo alter qͥſuꝑeſt remanet in obligatiōe. Eſt aūt alternatiua quadruplex. Quedā reꝝ in qua electio ē debitorꝭ. l. plerūqꝫ. §. fi. ff. de iur. doti. ⁊. l. arbitraria. §. ſceuola. ff. d̓ eo qd̓ cer.lo. facit. c. ī alternatiua. d̓ reg. iur. li. vj. Secūda eſt locoꝝ reſpectu ſolutiōis fiende. qꝛet in illa iterū debitoris eſt electio ante lit.ꝯteſt. vt in. §. ſceuola. p̄alle. Tertia locoruꝫqͣꝫtum ad iudiciuꝫ inchoandū in quo locodebeat ꝯueniri in qua electio eſt actoris. §.p̄dicto. Quarta alternatiua eſt ꝑſonarū qn̄ſtipulatio eſt appoſita de ſoluendo. in illaiterū eſt electio debitoris. vt in. §. item iulianus. l. arbitraria. p̄al. Alij dicūt ꝙ alternatiua legis ſignificat vt eam lex ratio vl̓ ſubiecta materia ſignificare declarat. Sed alternatiua hoīs ſignificat vt ꝓferentem ſignificare verba velle vel ſubiecta materiavl̓ queuis alia ꝯiectura ꝓbabilis ꝯcludēsdeclarat. Et de iſtis alternatiuis ſeu. aut. vl̓Re. loco ſuo.A RDeAmita eſt ſoror patris.Amita magna eſt ſoror aui.Amitinꝰ eſt qui ex ea generat̉ .ſ. amite filius.