Fecūdus.Capitulū..xij.liber.
Due voluptates ſunt guſtus etfactus hominibus cōmunes ⁊ beſtijs et idcirco in pecudum numero habendi ſunt qui hijs ferinis voluptatibus innitunturbeſtialiter. Non iocunda res eſtaqua ⁊ polēta ac fragmen ordēacei panis. ſed ſumma voluptaseſt poſſe caꝑe ex hijs etiam voluptateꝫ ⁊ ad id ſe deduxiſſe qd̓nulla fortune inquitas poſſit.Maīor ſū ⁊ ad maiora genitꝰ ꝙvt mancipiū mei corporis ſimqd̓ eqͥdē nō aliter aſpitio ꝙͣ vinculū aliqd̓ libertati circūdatū.ꝯtemptꝰ aūt corꝑis ſui certa libertas ē. ¶ Vidi hoīem īter modernos excellētiſſime gr̄e ī predicacōe ⁊ exhortacōe fideliū magiſtꝝ iohānē ꝯgnomēto ranchūcanōicū regularē ſcī iohānis invineis ſueſſiōis watimianēſem⁊ poſtea bleſenſem abbatē. hicqͥdē in abſtinentia ſedulus ⁊ ōivirtute choruſcus a ſe multo vſu⁊ violētia parcitatis extorſea̓tut ei equali modo rudiſſimi etdelicatiſſimi cibi ſaperent oreſumpti. Nec hoc credimꝰ naturali potentia cōtigiſſe ſed virture illiꝰ et gratia q̄ hoc olim egerat ī iudeis vt ẜm illud celeſtiscibꝰ ī ore oīm ſapiebat.¶ De ſilētio ⁊ eiꝰ v̓tute. Capitulū duodecimū
Imul ſilēt. Adueſperaſcēte enī die ī alueo ſtrepūtminꝰ ac minꝰ denec vnacircūuolet vocis bucina qͥetē impans ⁊ hoc caſtrorū more. hocidē faciūt ī matutīo. Ad lrāꝫ egoip̄e iſta ī apibꝫ ſū exꝑtꝰ et iſtatꝑe eſtatis poteris exꝑiri. Filēciū ab yſaya p̄cipue cōmendatvbi dicit. Cultꝰ iuſticie ſilēciū.Et bn̄ dicit cultū iuſticie qͥa teſte iacobo ſi qͥs ſe putat eſſe religioſū nō refrenās līguā ſuā hꝰvana ē religio. Opulētiſſīa terraꝝ egiptꝰ ranis loqͣcibꝫ legiturflagellata. Vn̄ cōpulſi ſūt oraremoyſen vt dn̄s auferrꝫ ab eis ranas. ita ⁊ vere religioſi magis ꝙſeculares temptāt̉ ranis. ſemꝑenī nitimur īyetitū. Iheremiasqͦꝫ ī ꝑſona religioſorū dicit. Ingrediamur cītatem munitā religionē ītellige ⁊ ſileamꝰ ibi qͥadn̄s deus nr̄ facit nos ſilere.Cauſaꝫ aūt reddēs qͣre ī ſequētibꝫ dicit. Bonū ē p̄ſtolari cū ſilētio ſalutare dn̄i Exiſtīo aūt eſſe ſalutare dn̄i gͣciā cōſolacōis ⁊pacis ī ꝯtēplacōne diuina. Vn̄poſtea dcūs ꝓpheta ſb̓iūgit. Sedebit ſolitarius ⁊ tacebit qͥa leuabit ſe ſuꝑ ſe. ⁊ hoc vbi. ?ī cōtēplacōe. De hoc ꝯtēplator glorioſꝰ Augꝰ. ī li. ꝯfeſ. ait. Intrauiī ītima mea duce te ⁊ potui qm̄