liber.Capitulū.Iecūdus.
xi.
ſeorſū vacabant epulis riſibꝫ etcantibus exultabant et innocētibꝫ et ſimplicibꝫ detrahebant.Cūqꝫ de eorū inſolencijs cōuentus cōtidie nō mediocriter turbaretur nec eſſet qui corrigeretdelinquētes vidit dominꝰ. ⁊ adiracūdiam cōcitatus eſt. Vix enīſinit turbacōnē piorū clauſtralium inultam. Accidit qͦꝫ veſpereut ẜm ꝯſuetudinē ſuam eſtulento ore ad voraginem īhyarent.Vix ori cibis appoſſitis quartuꝫaūt quītū mortellū manꝰ obtulerat tū ecce vnus predictorumſenū ſubita ingluuie ſtrāgulatꝰeuerẜ ſtatim oculis exſpirauit.Territi igit̉ ōnes qui ꝯſederātſurrexerunt. Nec diu poſt ſuꝑſtes vetulus ſocij aīaduerſionenō fractꝰ licꝫ ad momētū horrerent. ſicut occiſo a carnifice porcō reſumpta audacia reſedit admenſaꝫ. et cum enorim crapulaſit repletus vt amēs penitꝰ portaret̉ ad lectū ⁊ qͣſi brutum animal exſpirauit. Horrore ergoomnes exemploꝝ taliū ꝑturbati vitā ſuam ⁊ mores in meliuscorrexerūt cōmunemqꝫ vitā ⁊ cibum ſtrictiſſime ſeruauerunt.Diſcant ergo apes fideliū clauſtrales cibis ꝑcere nec ingurgitari ſuꝑfluis et ẜm auguſtinūad mēſam tamꝙͣ ad medicamē
ta nō ad delectamēta ſūpturi cibos accedant. Apoſtolus habūdare ſciuit et penuriam pati ethoc quia ōnia potuit in eo quieum in ōnibus ꝯfortabat. Multos morbos vt dicit ſenecā multa fercula fecerūt. Numea̓ cōqͦs⁊ nō numerab̓ morbos. Bn̄ morigea̓tꝰ venter ⁊ ꝯtumeliā paciens eſtimari non poteſt. Vbi ſeaīꝰ preparauit ⁊ indixit ſapienciam vel paciēciā nō eque apparet quantū habeat firmitatis.ſi qͥd dari deberet ipſe nō ꝯſiderādo ſuppleuit et cogitauit aliꝙͣcōſuetudini ſue ſibi nildeeſſe.Multa ꝙ ſuꝑuacua eſſent nonintelleximꝰ niſi qn̄ de eſſe ceperūt. Vtebamur vero illis nō qͥadebebamꝰ ſed quia habebamꝰ.Sapiens aſſueſſit futuris malis et que alij leuia faciunt diupaciēdo hic leuia facit diu cogitādo. Nulla res adiuuat eqͥ curſum vite ꝙ tꝑancie moderamē.Corpꝰ multis eget rebus vt valeat: aīmꝰ. ex ſe creſcit. ſeipſumexercet et alit. Virtꝰ nichil vacare patitur iocis totum aīm tenet deſideriū omniū tollit. ſolacibi ſatis eſt ⁊ōnia oꝑa eiꝰ cuꝫipſa ꝯcordant et ꝯgruūt. Quēadmodū deſidea̓re delicatas resluxurie ē. ita vilitatas ⁊ nō mag̓no ꝓbabiles fugere demencie ē.