liber.Fecūdus.Capitulū..xx.

verū etiam in pn̄ti. Ioq̄re illi diuiti ⁊ devinea tua que melior ēcū vinea illiꝰ cōcābiū fatiēs. Ipſe aūt libēter ānuet v̓bis tuis.Habita ergo illiꝰ vinea ī medioillius aceruū fodiens ī ꝓfūdū⁊ ſub eo reperies qd̓ ronis copiis eſt īuiſum. Ad hāc igitur vocem cum nō homo ꝓtinus obediret. ſecūdo quoqꝫ et tercio idemquod primo vox diuina p̄cepit.Tūc homo ad diuitem veniensobtulit cōcanibium vinearum.Cui diuēs. Libenter inqͥt ⁊ quomelior tua vinea mea tibi ſolua.Cui pauper nolo ait. ſed equovalore cōcanibium fiat. ⁊ factueſt ſic. Mox pauper cōicato ſecrede ꝯſilio filio quem habebat)et duabus pariter filiabus adaceruum cum eis ſupradictumaccedit in vineam ⁊ īcipiunt fodere cum ſpe magna. Cūqꝫ diufodiſſent nec adhuc effectꝰ ſuiſignum aliquod inueniſſent. ceperunt patri ſuo filius cū ſororibus inſultare. Quibꝰ pater.Nullo ait modo poſſum credere ꝙ fruſtrabor aceruo. Paterigitur cum filijs viriliterinſiſtētes tandem ī profundum interingences lapides vas marmoreum plenum aqua. et in ore ipſius vaſis ollam vitream plenambalſamō ⁊ ī orificio olleyas par

uum fictile ⁊ in eo tres lapidesprecioſos ſmaragdum ſaphiꝝ ⁊carbuncubum quantitatis nonmodite reppererunt. Nichil ergo aquam invaſe marmoreo reputantes eam effuderūt. que vtmox eſt effuſa inſtrumēta errain quibus laborauerant perfuſione contingens colorem eris inpulcherrimi auri ſpeciē cōmutauit. Erat enim aqua ex ſanguine ⁊ carnibus baſiliſci in modūaque roſacee per eleuacōem facta qua ſolꝫ ab alchamiſtis autum fieri ſophiſtitatum. ſed hacaqua deus noluit dicti viri īnocēciam maculari et ideo effuſadiſparuit. Galſamo vero cumdictus homo debilitatus viſuvſus fuiſſet neſcius qͣſi cōi oleoper dies aliquot recuperauit integerrime viſum ⁊ poſt cognitoper p̄ſbiteꝝ ſuū quod eſſet balſamū vendidit illud īeſtimabili precio ⁊ ꝓ lapidibꝰ qͦs inuenerat precioẜ pecunias cōpioſiſſiſiās ⁊ multas accepit. Factꝰqꝫdiues ⁊ īclitꝰ glorificauit deū ⁊poſt ſe filios et nepotes ſuos inmultis cōpijs dereliqͥt. Studeant ergo apes fideliū hoſpitalitatis gr̄a pauꝑes et ꝑeg̓nos etmaxime ꝓbatos vita ſecū reciꝑe⁊ neceſſaria mīſtrare.De auaritia cauēda. Ca. xxi.