Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

offenſam dei ſꝫ ꝓpt̓ penas inferni Hijſūt qͦs habuimꝰ aliqn̄ in deriſū) ſupple in pn̄ti vitā (a ī ſil̓itudinē īpropovij Ly. qꝛ īproꝑantes aliqͥbꝰ ponēbāt xp̄ianos ī exēplū dicētes Ita miſer fies ſic̄ tal̓ xp̄ianꝰ vl̓ iuſtꝰ (Nosinſēfati) Ly. ꝑ ignorātiā futuroꝝ bonoꝝ (vitā eoꝝ eſtimabamꝰ īſaniāeo ꝙ ꝯtēnebāt tꝑalē felicitatē (⁊ finēilloꝝ fine honorē qꝛ moriebāt̉ in contemptu pn̄tis vite (Ecce quō cōputati ſunt inter filios dei) id eſt inter angelos (a inter ſanctos ſors illorū ēad quoꝝ cōſortiū tūc erūt aſſumpticum corꝑe ⁊ anima. Euangelium.N illo tꝑe. Dixit Iheſus. d. ſ. Nō turbet̉ cor vr̄m. Creditꝭ in deū ⁊ in me crodite In domo pr̄is mei māſiōes mulde ſūt. Si qͦ minꝰ dixiſſē vob̓. qꝛ vadoꝑare vob̓ locū Et ſi abiero ⁊ p̄parauero vob̓ locū iteꝝ veīo ⁊ accipia vos admeip̄m. ut vbi ego ſū. et vos ſitis. Etqͦ ego vadoſcitis ⁊ viaꝫ ſcitis. Dicit eiThomas. Dn̄e neſcimus qͦ vadis Etquō poſſumꝰ viā ſcie̓ Dic̄ ei Ih̓s Egoſū via. v̓itas. ⁊ vita. Nemo venit adpr̄em n̓ ꝑ meSi cōgͦuiſſetꝭme. et pr̄eꝫmeū vtiqꝫ cogͦuiſſetis Et amo cognoſcētis eū. ⁊ vidiſtis eū. Dic̄ ei philippus. Dn̄e on̄de nobis pr̄em ⁊ ſufficitnobis. Dicit ei Ih̓s Tāto tꝑe vobiſcūſū. ⁊ nō cognouiſtis me Philippe qͥvidꝫ me videt ⁊ pr̄eꝫ meū Qūo tu dicꝭon̄dē nobis pr̄em. Nō credis qꝛ egoin pr̄e ⁊ pr̄ ī me e. v̓ba q̄ ego loqͦr vobis: a ineipō non loqͦr. Pat̓ autē inme manēs ipē facit oꝑa. Nō creditisqꝛ ego in pr̄e. ⁊ pr̄ in me ē Alioqͥn ꝓpter oꝑa ipſa credite Ame amē dico vobis. qͥ credᵗ in me oꝑa q̄ ego facio ⁊ ipſe faciet ⁊ maiora horuꝫ faciet qꝛ egoad pr̄em vado Et qd̓cunqꝫ petieritispr̄eꝫ ī noīe meo hͦ faciā. Poſtilla.On turbet̉ cor. ⁊cͣ. Ioh̓is. xiiij.Miſtoriā huiꝰ euāgelij dixᵗ ih̓sarmio eius. xxxiij. ix. kal̓. april̓. feriav. luna. iiij. Indictōe. vj. An̄ initiūilliꝰ euāgolij ſcribᵗ ſcūs Ioh̓es.adtrꝰ dixit ad ih̓m poſt cenā factā. dn̄aqūuo vadis Rn̄dit Ih̓s qͦ ego vādo nōpotes me mō ſeqͥ. ſeq̄ris aūt poſteaDicit ei petrꝰ qͣre nō poſſum te ſequimōº. aīam meā ꝓ te ponam. Rn̄dit eiIheſus Animā tuā ꝓ me pones Amēamen dico tibi Nō cantabit gallusdonec me ter neges Et ait diſcipulisſuis (Non turbet̉ cor veſtrū) Lyra.Xp̄s predixerat diſcipulis iude ꝓditioriē ⁊ Petri negatōem ⁊ ſui abſentiā ⁊ mortē. que om̄ia erāt eis turbatōnis māteria. ideo dicit (Nō turbet̉cor veſtrum) qͣſi puſillanimes effectiꝓpter illa iaꝫ p̄dicta (Treditis in deū⁊ in me credite) Lyra. in qͦ exprimitſuā deitatē (In domo patris mei māſiones multe funt) Tho. domꝰ patrishic vocat̉ gloriā celeſtis. in qͣ ſūt ml̓ti gradus ⁊ diuerſa premia meritorū qꝛ alia eſt clai̓tas ſolis alia lunealia ſtellarū. qꝛ vnuſqͥſqꝫ ꝙͣtum plꝰdeum hic diligit tanto clariꝰ ibi deuꝫvidet (Si qͦ minꝰ dixiſſem vob̓) Lira.q. d. ſi in celeſti btītidine eſſet aliqͥdminꝰ ⁊ defectuoſū dicerē vobis (qꝛ vado pae̓ vobis locū) nā in paſſiōe ſuaaperuit nobis ianuā regni celeſtis.(et ſi abiero ⁊ p̄parauero vobis locuꝫiteꝝ venio) Tho. hoc fit ī morte cuiuſlibet electi ⁊ vltimo ad iudiciū extremū (a accipiā vos ad meipſū. Thointroducā in locū ꝑatū ⁊ in māſiones celeſtes (ut vbi ego ſū) Tho. qͥ ſūcaput veſtꝝ (⁊ vos fitꝭ) qͥ eſtis membra mea .i. vnā mecū gloriā habeatꝭ(Et qͦ ego vado ſcitꝭ) .ſ. ad patreꝫ (etviā ſcitis) Ly. via per quā iuit xp̄sfuᵗ mors ipſiꝰ (Dicit ei Thomas Dn̄eneſcimꝰ qͦ vadis. Et quo poſſumusviā ſcipe? Dicit ei Ih̓s. Ego ſum viaLy. inqͣtū homo. qꝛ om̄īa q̄ geſſit inhūaītate ſūt viā ꝑducēs nos ad gloriā (⁊ veritas ⁊ vita) inꝙͣtū deꝰ qꝛ veritas illuīat ītellectū ⁊ vita qͥetat ⁊ ſaciat defideriū. vel ſic ẜm tho. (Ego ſūvia) ducēs (veritas) lucēs (vita) paſces. vel ſic (ego ſū via) nō errās (veritas) nō fallēs (vita) nō mortificās