Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

citatis: ⁊ interpellabit maiores naturdicetqꝫ. Nō vult frat̓ viri mei fuſcitae̓ ſeme frīs ſui ī iſrl̓. nec me in cōiugiū ſume̓. Statīqꝫ accerſiri eū facient: ⁊ int̓rogabūt. Si rn̄dei̓t. nolo eavxorē acciꝑe: accedꝫ mulier ad eū cōrā ſenioribꝫ ⁊ tollet calciam̄tū de pede eiꝰ. ſpūetqꝫ ī faciē illiꝰ ⁊ dicet. Sicfiet hoī qͥ nō edificat domū frīs ſui: etvbit̉ nomē illiꝰ in iſrl̓ domꝰ diſcalciati. Rn̄dēs at ih̓s ait ill̓ Erratis neſciētes ſcpͥturas neqꝫ virtutē dei. Inreſurrectōe eī neqꝫ nubēt Lynviri n̄accipient vxores: neqꝫ nubētur .⁊. mulieres nō accipiētur a viris ſed eruntfid angeli dei .ſ. incorruptibiles ⁊ immortales. Gor. in hoc ſcl̓o morimurgͦ naſcimur: ſed in futura vita nullꝰmorit̉ gͦ nullꝰ naſcit̉. Iō pꝰ reſurrectione gn̓alem hoīes nō nubēt neqꝫnubētur. Et audiētes turbe mirabatur ī doctrina eiꝰ .ſ. ꝙ ita prudēter rn̄deret Tūc ſtatim ſeqͥtur euāgeliū hodiernū. (Phariſei autē audiētesoih̓s filentiū īpoſuiſſet ſaduceis) Ly.licet em̄ phariſei ꝯtrarij eent ſaduceis ī opīone de aīe īmorlitate ⁊ de mortuoꝝ reſurrectōe: tn̄ cōueniebāt cumeis in xp̄i ꝑſecutōe. ⁊ iō audiētes ꝙfilētiū īpoſuiſſet eis (ꝯuener̄t ī vnūLy. ad inuadēdū xp̄ꝫ alioᵈ ⁊ ad ipſūvenerūt in magͣ multitudīe ad magis eū terrēdū (⁊ int̓rogauit eū vnꝰex eis legꝭ doctor) Ly. ut ſi ꝯfuſus eſſꝫſolꝰ vide̓t̉ ꝯfundi. ſi āt vince̓t oēs viderēt̉ eū viciſſe ẜm ꝙ dicit Criẜ. Tēꝫtās euꝫ) ſupple caꝑe in ſermōe (Magiſter. qd̓ eſt mandatum magnū inlegẻ) vn̄ Criẜ. Magiſtꝝ vocat cuiꝰnō vult eē diſcipulus (Ait illi iheſusSiliges dn̄m deuꝫ tuū ex toto cordetuo) Iſid̓. ex toto corde ut oēs cogitationes in deū deflectas (⁊ in tota aīatula) ut omnes affectiones in deū conuertas (a in tota mēte tua) ut om̄esqͥnqꝫ ſenſus xp̄o vacet. vn̄Ber. totocorde. id eſt ſapiēter. tota anima ideſt dulciter. tota mēte: id ē fortiter.Hoc eſt maxinū ⁊ primū mandatū) .ſ. in dignitate. qꝛ caritas maioreſt ⁊ dignior omnibꝫ virtutibꝫ (Secūdū āt eſt ſimile huic Diliges ꝓximūtuuꝫ ſicut teipſū) Li. id eſt ad eadembt̄itudine ad quā diligꝭ̓ te. In hijsduobꝫ mādatis vniuerſa lex pendet⁊ ꝓphete) Ly. qꝛ omīa precepta ordinatur ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi quiatria precepta pͥme tabule pertinentad dilectōnem dei⁊ precepta ſecundētabule ꝑtinent ad dilectōem ꝓximiVn̄ Criẜ. Nō poteſt hominē odire q̓deū amat. nec poteſt deū amare qͦ hominē odit. Magiſter ī. ij. diſ. xxviijQui deū diligit nō poteſt eū contēnere queꝫ deꝰ precepᵗ diligi. ⁊ qͥ diligitꝓxiᵐ: quid ī eo diligᵗ niſi deū Igiturvera ⁊cͣ (Cōg̓gatꝭ āt phariſeis) gor.ſ. qui ad tēptādū venerāt (int̓rogauit eos ih̓s dicēs. Quid vob̓ videt̉ dexp̄o) .i. meſſia ī lege ꝓmiſſo (cꝰ filiꝰ ēDicūt ei. Dauid) ſic̄ d̓r in psͣ. cxxxj.De fructu vētrꝭ tui ponā ſuꝑ ſedē tuaꝫ(Ait illis. Quō gͦ d̓d in ſpū) .i. ſpūſcō inſpiratꝰ (vocat eū dn̄m dicēs) inpsͣ. cix. (dixit dn̄s dn̄o meo) id ē filioſuo (ſede a dextrꝭ meis) .i. in eqͣlitatemea ẜm ꝙ drꝰ vl̓ in potioribꝫ bonis p̄oībꝰ creaturꝭ Donec ponā inimicostuos ſcabelluꝫ pedum tuoꝝ) Ly. īſtd̓ꝯplebit̉ in iudicō qn̄ oīa ꝑfecte ſb̓ijcient̓ homī xpō (Si gͦ d̓d vocat eū dn̄mquō filiꝰ eiꝰ eſt?) Gor. eſt em̄ xp̄s filiꝰ daiuad ⁊ etiaꝫ dn̄s dauid. filiꝰ dd̓ fuit ẜm carnē. ⁊ dn̄s dauid ẜm deitateꝫ⁊ ſic reſtat ꝙ xpriſtus eſt deus ⁊ homo (Et nemo pobra̓t ei rn̄dere v̓buꝫ)Nō īmerito cū ſeruo xp̄i ſciliꝫ ſanctoſtephano diſputanti iudei ⁊ phariſeinō poterāt veſiſtere nec ꝯtrͣdicere ſpiritui qͥ in eo loq̄bat̉. multo minꝰ xͤqui eſt fons ſapiētie ⁊ grē (neqꝫ auſus fuᵗ quiſꝙͣ ex illa die euꝫ ampliusinterrogae̓) ꝓpter timore ſimilis cōfutationis. vn̄ Ihero. Cōfutati ẜmonibꝰ vltra nō interrogāt Ex hijs on̄dit̉ ꝙ n̄ ex deſiderio diſcēdi ſed ex malicia tēptādi eū interrogabāt Cirͣpn̄s euangeliū vbi d̓r. Diliges ꝓxiᵐ