eijcit demoniū) mia̓culū illd̓ eāt publicū. ⁊ iō negare nō poterāt ſꝫ ꝑu̓terecōnabat̉ dicētes ꝙ v̓tute demonis factū eſſet. Odiū em̄⁊ īuidia peru̓tuntiudicia ⁊ facta interp̄tāt̉ ad deteriorē ꝑtē. ſcribe āt ⁊ phariſei valde oderūt xp̄ꝫ qꝛ acrit̉ arguebat eoꝝ viciaGt iō mia̓cula d̓ina virtute facta: dixerūt fieri arte magica .ſ. ī beelzebubpn̓cipe demoīoꝝ. vn̄ Beda Cultꝰ idolatrie a rege cītatis Niniue ortū habuit. qͥ de morte pr̄is ſui nōine Beelintātū doluit. ꝙ ob mēoriā ſui aureāſtatuā pr̄is ſui imiaginē ⁊ ſil̓itudinēhn̄tē fecit quā habuit in tāta reuerētia ut ſi aliqͥ fugitiui vl̓ facinoroſi adeā ꝯfugerēt eſſēt ſecuri devita ſua. iōceper̄t ⁊ honores diuinos ei .ſ. imagini exhibe̓ vidētes regi p̄lace̓ in hoc. qexēplo ceteri de locꝭadiacētibꝫ in honorē patꝝ ſuoꝝ ſtatuas aureas fecerūt ⁊ ſic creuit idolatria Beelzebub interp̄taʳ vir mūſcaꝝ ſiue hn̄s muſcasqꝛ inuſce ꝯgregabat̉ ad idolū ꝓpt̓ cruorē aīaliū q̄ ibi īmolabā̉ In p̄dictoāt ſil̓acro dicebāt iudei pn̓cipe demonioꝝ habitae̓. Tū qꝛ illd̓ fuit pͥᵐ idolū ſicut d̓r in hiſtorijs Tū qꝛ cultꝰ eiꝰapd̓ gētiles gn̓alior ea̓t atqꝫ celebrior. Et ꝑ ip̄ꝫ dicebāt xp̄ꝫ eijce̓ deōniahoc āt ex magͣ inuidia. vn̄ Criẜ. Inuidꝰ nō q̄rit qͥd dicat ſꝫ ſolū ut dicat(Et alij tētātes ſigᵐ de celo q̄rebantab eo) Glo. Fortaſſis q̄rebāt deſcenſū ignis de celo ſic̄ factū fuᵗ tꝑe helieiij. ℟. xviij. a̓ ꝑ deſcēſū māne ſic̄ tꝑemoyſi utꝫ Exo. xvj. vl̓ ſic̄ tꝑe Ioſueſol ſtetit ad ſpaciū vniꝰ diei Ioſue. xvl̓ tꝑe Ezechie ſol vetroceſſit. x. gr̄dibꝫ. ut hēt̄ yſaie. xxxviij. Ipſe at utvidit cogitatōes eoꝝ) Beda non addicta ſed ad cogitata reſpōdit ut velſic cōpellerēt̉ crede̓ potētie eius qͥ cordis videbat occulta. Hoc eniꝫ nō pōtdemon nec aliqua creatura. ſed ſolꝰdeꝰ uta ipſi in ſua ſcriptura habebātvnde. iij. Reg̓. viij. tu ſolus noſti corda filiorum hominum. Iteꝫ. j. Reg̓.xvj. Homo videt ea que patent deusaūt ītuet̉ cor (dixit eis. Omne regnūin ſeipſum diuiſū deſolabitur) i. peribit ⁊ deſtruetur. Na ut ait IheroniParue res ꝯcordia creſcūt: diſcordiamaxime dilabunt̉. Vn̄ Areſto. Oīseī virtꝰ vnita fortior eſt ſeipſa diſpſa (⁊ domus ſupra domū cadet) GloDomꝰ ſupra domū cadit: cū habitatores vniꝰ domus a familia alteriusdomꝰ opprimūtur (Si at ⁊ ſathanasin ſeipſū diuiſus ē) ſcilꝫ ita ut vnusexpellet aliū (quo ſtabit regnū eiꝰ.i. poteſtas eꝰ (Si at ego ī beelſebubeijcio demonia) ut vos dicitis (filij veſtri) .i. apl̓i qͥ ẜm carnē a iudeis natiſunt (in qͦ eijciūt?. q. d. ſi filij veſtri.i. apl̓i qͥbꝫ dedi ptātē ſuꝑ demonia īnomine mēo demoīa eijciūt imquūeſt dicere me in virtute brelſebub demonia eijcere. (Ideo ipſi iudices veſtri erūt) qꝛ exiſtentes aſſeſſoe̓s meiin finali iudicio ſētentiā meā approbabūt ¶Porro ſi in digito dei eijcō demonia) .i. in virtute ſpūſſancti. qͥ bene digitō ꝯparat̉ Sicut digitꝰ ꝓcedita corꝑe ⁊ manū. ſic ſpūſſanctꝰ procedit a patre ⁊ filio( ꝓfecto peruenit invos regnū dei) Gor .i. ſmīa d̓ini iudicij vnde Aug. Regnū dei eſt poteſtasiudiciaria q̄ damnat̉ impij ⁊ a fidelibꝰ ſecernūt̉ Cū fortis armatꝰ). i. diabolꝰ (cūſtodit atriū ſuū) Gor .i. mūdū. qꝛ diabolꝰ ante aduētū filij dei inmundo ſine cōtradictōe pnͥcipabat̉(in pace ſūt omnia q̄ poſſidet) .i. oēspeccatorrs qͥ obediunt ⁊ fauēt ei. Inpace ſūt ꝙͣtū ad diabolū. vnde Gre.Illos pulſare negligit qͦs qͥeto iurepoſſiderer ſentit (Si āt fortior eo ſuperueniens) .ſ. xp̄s (vicerit eū vniuerſaarma eiꝰ auferet in quibꝰ cōfidebat)Xp̄us em̄ cū factꝰ fuit homo inuaſitdiabolū. ⁊ arma eꝰ abſtulit .i. aſtucias ⁊ neqͥtias ipſiꝰ (⁊ ſpolia) .i. homines ab eo deceptos xp̄s ꝑ ſe ⁊ cōſequēter ꝑ apl̓os ſuos ad noticiā veritatis ⁊ fidē ſcē trinitatis veuocauit.Que ſpolio xp̄s diſtribuit cum fidoles ſuos cuſtodie āgeloꝝ mācipauˢ