Non ſum miſſus nͥ ad oues q̄ ꝑier̄tdomꝰ iſrahel. At illa veīt ⁊ adoraūᵗ eūdicens. Dn̄e adiuua me Qui rn̄dēsait. Non ē bonū ſume̓ panē filioꝝ ⁊mittere canibꝫ At illa dixᵗ Gtiā dn̄oNā ⁊ catelli edūt de micis q̄ caduntde mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ. Tūc rn̄dēs Ih̓sait illi. O mulier magͣ eſt fides tua.fiat tibi ſicut vis Et ſanata ē filia eꝰex illa hora¶ Poſtilla.Greſſus Ih̓s ſeceſſit. Mat. xv.Car. vij. Hiſtoria hꝰ euāgelijfactaleſt Anno xp̄i. xxxij. viij. ydusmaij. feria. vj. luna. xix. indictōe. v.An̄ initiū illiꝰ euāgelij ſc̓bᵗ atheꝰin eodē ca. ꝙ xp̄s dixit diſcipul̓. Oīsplātatio quā nō plātauit pr̄ meꝰ &leſtis eradicabỉ. Sinite eos .ſ. phaiſeos ⁊ ſcribas ⁊ ceci ſūt ⁊ duces orcoꝝCecꝰ āt ſi cecō ducatū p̄ſtet ambo infoueā cadūt Tūc poſtmodū ſeqͥ̉ euāgeliū hodierᵐ Egreſſus iheſus) ſcꝫde t̓ra gerazenoꝝ relictis ſcrib̓ ⁊ phariſeis calūmatōibꝰ ſuis qͥ ex hͦ calūniabāt̉ qꝛ diſcipuli xp̄i trāſgrederēʳtraditōes ſeniorū ⁊ nō lotis manibꝫpanē māducauerūt. Et hoc ipſi phariſei putabāt eē grāde pctm̄ Xp̄s ātdixit. nō lotis manibꝫ māducare nōinqͥnat hoīem ſed q̄ de corde exeūt eacoinqͥnant hominē. de corde eī exeūtcogitatōes male. homicidia. adulteria. fornicatōes. furta. falſa teſtimonia ⁊ blaſphemie. hec ſt̓ q̄ inqͥnāt homineꝫ (ſeceſſit in ꝑtes tiria fidonis)tirꝰ et ſidon ſūt qͥda citates fite in t̓raꝓmiſſiōis ꝓpͥe mōteꝫ libam (At eccemulier chananea) natōe ſcꝫ. chananei ei hitauer̄t in t̓ra ꝓmiſſiōis an̄ filios iſrl̓. nec potuer̄t ꝑ eos total̓r extirpari Vn̄ iſta mulier ab nll̓ qͥ remāſerāt deſcēderat. Iſta āt audiueratmia̓cula ⁊ famā iheſu xp̄i ⁊ iō firmitcredebat ꝙ filiā ſuā ſanare poteāt (afinibꝫ ill̓ egreſſa) ⁊ ut hr̄ Mar. vij.Prīo venit ad iheſū intra domū ſꝫ ꝙeā ibi n̄ exaudiūᵗ ſecuta ē eū in itinere ⁊ (clamauit di. iſerere mei filid̓d) Audiuea̓t em̄ xp̄ꝫ ꝓmiſſū iudeisdeſcēdere de gn̓e Dauid. gͦ clamauit.Miſevere mei fili d̓d (filia mea malea deōnio vexat̉. Ꝙ non rn̄t ei verbū)Hec eſt prīa duricia qua xp̄s on̄dithuic mulieri. Nō ꝓpt̓ indigͣtōeꝫ. ſedut ex ꝑſeuerātia ipfiꝰ in p̄ce on̄de̓̉ fides eiꝰ ⁊ deuotio diſcipul̓ ut ipſi diſcipuli ꝓ ea rogaret ⁊ ſic on̄de̓t nos ſāctoꝝ p̄cibꝫ indige̓ vn̄ ſeqͥt̉ Et accedētes diſcipuli eiꝰ rogabāt eū) ꝓ ea (dicētes. Dimitte ea. qꝛ clamat pꝰ nos)Ly. moti eī erāt ad hͦ vidētes eiꝰ fidē⁊ deuotōem (Ipſe āt rn̄dēs ait. Nōſū miſſus niſi ad oues q̄ perier̄t douiſ quramꝰ iſrahel) Iſta fuit duritia xp̄i admulierē iſtā quaſi diceret eā nō eſſede ouibꝰ iſrahel. i. dei. Et ꝑ ꝯn̄s velinq̄bả ꝙ ipſa erat de ouibꝫ diaboli Limula arnilteqj itraantiqͥs pr̄ibꝰ iudeoꝝ fuerat facta ꝓitlapiaralmiſſio de xpō ſic̄ Abrahe ⁊ Dauid. qꝛtn̄ iudei ꝓ maiori ꝑte fidē xp̄i repuleiigpiaata ſimnadiſtat c̄rūt ⁊ gētiles eā ſuſceperūt. Iō dicitptati nō bal. vjIheroni. Nō dixit xp̄s hoc: qͥnētiamad gētes miſſus ſit Cū āt hec mulieranua ī allat̄tifabia Antori o quēruvide̓t inhil poſſe ꝑ apl̓os tūc ꝑſonaliter ꝓpiꝰ acceſſit vn̄ ſeqͥt̉ (At illa votes ꝑtus fucinutꝟcalla fintuabat Cāt t:nita adorauit eū) .ſ. tanꝙͣ deū ⁊ creadore oīm creatua̓ꝝ. tāꝙͣ deū celi ⁊ terut e ſiguive. tanꝙͣ p̄ceptorē angl̓oꝝ ⁊ hōinuꝫncltiruritaj.(dicens Dn̄e) ⁊ qꝛ filie infirmitatēmnina peiſpi.ſalūī ertinuia.ſua reputabat. Iō dicit (adiuua meQui reſpondēs ait. Nō ē bonū ſumelauiſꝫpane filioꝝ et mitte̓ canibꝫ) Hec eſtdercia duriciā ꝙ ea cane appellauʳ. ⁊nō eē dignā pane (At illa dixit. Etiādn̄e) Hic on̄dit̉ humilitas mulierꝭhuius. ꝙ ip̄a fabebat̉ ſe eſſe canē dicens. etiā dn̄e qꝛ veꝝ ē qd̓ dicꝭ nec pato panē integꝝ ſed micā (Nā ⁊ catelliedunt de mnicis q̄ cadūt de mēſa dominoꝝ ſuoꝝ) q. d. fic̄ catelli aliquamodica utpote micas cadētes de cibo ꝯceſſo filij ꝑcipiūt. Ita etiā gētiles debebāt aliquid ſaltē modicū ꝑcipere de bn̄ficijs xp̄i. Querit̉ h̓ quave xp̄s hūic mulieri tantā duriciamon̄dit? Rn̄det Iheronimus. hͦ fecit utexēplū ꝑſeuerātie nobis daret. ⁊ eꝰfidō ⁊ cōſtantiam ꝓbaret. ⁊ ꝓbata-