tēptabori dedit. iō ſeqͥtur (Et accedēstēptator) .ſ. in ſpecie hūana. Ad euidētiaꝫ hꝰ tēptatōis adu̓tēdū ꝙ dyabolꝰ ſciebat p̄dictū ꝑꝓphetas ꝙ xp̄sfuturꝰ erat verꝰ hō ⁊ verus deꝰ. ut hēexpreſſe yſaie. ix Paruulꝰ natus eſtnob̓ ⁊ filiꝰdatꝰ ē nobis ⁊cͣ. Sed neſciebat certitudinalit̓ ꝙ ih̓s nazarenꝰeſſet ipſe xp̄s. ergo tēptādo (dixit eiSi filiꝰ dei es) .ſ. natural̓ ⁊ ꝑ ꝯſequēsei eqͣlis ī poteſtate (dic ut lapideſiſtipanes fiāt) vn̄ Criſo. Cogitauit apd̓ſe ſi poterit de lapidibꝫ face̓ panes: vove filiꝰ dei ē. ſi aūt nō poterit hō ē (Orn̄dēs) ſapiēt̓ ꝙ nec d̓initatē eiꝰ potorat ꝑ̄pedere (dixit. Scriptū ē) beū. viij.(Nō ī ſolo pane) ſupple corꝑali (viuit homo ſꝫ in oī ꝟbo qd̓ ꝓcedit de oredei) Ly. qd̓ verificat̉ nō ſolum de vitaſpūali ſꝫ etiā de corꝑali ſic̄ pꝫ de moyſe. qͥ ieiunauit qͣdragīta diebꝰ et xl.noctibꝫ v̓bo dei ſpūalit̓a corꝑalit̓ fuſtentatꝰ. Vn̄ Raba. Sicut corpꝰ hūanuꝫ nō viuit ſine t̓reno cibo: ita ⁊ aīaviue̓ nō p̄t ſine dei verbo. Tūc .ſ. poſtꝙͣ deuictꝰ eſt (aſſūpſit eum dyabolꝰ)Gor. ⁊ corꝑalit̓. ⁊ ẜm aliqͦs eū ī brachijs ꝑtauᵗ. ẜm alios ad manū duxit. Sciēdū ꝙ hͦ nō ē miꝝ ꝙ xp̄s filiusdei ꝑmiſit ſe a diabolo duci. vn̄ Grein omēl̓. Quid gͦ miꝝ. ſi ſe ab illo ꝑmiſit duci qͥ ſe ec ꝑtulit a mēbrꝭilliꝰcrucifigi .ſ. a pilato ⁊ a iudeis. qͥ fuer̄tmēbra diaboli. (ī ſcāꝫ cītatē) .i. ihrl̓mq̄ dicebả ſcā qꝛ d̓ino cultui deputataꝓpt̓ tēplū qd̓ eāt ibi. nec ea̓t licituꝫ inlege ſac̓ficae̓ dō alibi. (⁊ ſtatut eū ſupra pinaculū tēph) Gor. pinnaculūde deambulatoriuꝫ cr̄ mutos tēplivbi aſcēdebāt ſac̓dotes ppl̓o p̄dicantes (⁊ dixᵗ ei. Si filiꝰ dei es mitte te deorſū) Ly. q. d. v̓tute ꝓpͥa potes in ꝑiculo ⁊ etiā ꝓpt̓ mīſteriuꝫ āgeloꝝ tibiſeruiētiū (Scriptū ē em̄ qꝛ angel̓ ſuis mādauit de te ⁊ in maībꝫ tollēt tene forte offendas ad lapidē pedē tuū(ayt illi ih̓s rurſū) Criẜ. nihil motꝰvl̓ indigͣtꝰ ſꝫ cū multa modeſtia ſcpͥtuāꝝ ei rn̄dit (Scriptū ē) deū. vj. (Nōtēptabis dn̄m deū tuū) Ly. temptaroem̄ deuꝫ ē qͣre̓ exꝑmietū de dei virtuteabſqꝫ ineuitabili ncc̄itate. ⁊ hͦ ē pcc̄ꝫqꝛ qn̄cūqꝫ hꝫ hō aliqͥd qd̓ poteſt face̓ẜm viā hūana ad euadēdū ꝑiculū: n̄debꝫ illud omitte̓ querēdo diuinū exꝑimētū. Et ꝓpt̓ hͦ ꝓbatio ferri cādētꝭ⁊ duella tāꝙͣ illicita ꝓhibēt̉ ab ecc̄aPer hoc gͦ rn̄dit ih̓s diabolo tēptātiipſū. qꝛ cū poſſꝫ de pīnaculo tēpli deſcende̓ ꝑ via hūanā .ſ. ꝑ gͣdus ad hocfactos in tēplo: nō debebat ꝑ aliū locū deſcēde̓ qꝛ hͦ eēt deū tēptare (Iteꝝaſſūpſit euꝫ diabolꝰ) Gor. ut ſi nō exvno tn̄ ex veliqͦ ſuparet (in mōtē excelſū valde. ⁊ on̄dit ei oīa regna muixilijdi Li. Nō ē ſic intelligēdū ꝙ ex illocx.ij. i.inianuloco poſſēt oīa regna ⁊ oēs cītates determīate videri. ſꝫ on̄dēdo diu̓ſas pariuliii. Lijjtes orbis dixit ei. tale regnū ē in talilptij iirut: infitu. ⁊ tale in tali. enarrādo ī breuibꝫua mhuinitatntjmagnitudinē ⁊ gloriā eoꝝ (⁊ dixit eihͨ oīa tibi dabo) q. d. In ill̓ faciā te veinras iū ꝑſta lijgem. ⁊ hͦ diabolꝰ arrogāt̉ loq̄bat̉. n̄nora n̄ m pem̄ potuit facere. ſed mētiebat̉ qꝛ mēpiqtimūide ntt ięatuintrui.dax ē ⁊ pr̄ mēdacij ut pꝫ Ioh̓is. viij.xxeſtriatlin.(ſi cadēs) tanꝙͣ inferior (adorauerisme) tanꝙͣ ſuperioreꝫ. Ecce dyabolusvbis n ceſti.cultuꝫ diuinū ſibi nitit̉ vſurpare. vn̄uit na ulnim.⁊ ab initio appetijt deo ſe ſimilē fieriratpeijut habet̉ Iſaye. xiiij. Tunc dixit eiNalria.iheſus. Iade ſathana) .i. recede a mein.quia adu̓ſarius es veritati. Hoc aitIheſus qͣſi cū indignatione qd̓ nō fecit in p̄cedētibꝫ tēptatōibꝫ Ad oſtēdēdū ꝙ ꝓprias iniurias debꝫ hō portae̓ſed dei iniuriā nullo mō debꝫ tolerare. ⁊ hācveritatē ꝑ ſcripturā confirmat. dicēs (Scriptū eſt em̄) deūt. vj.¶ Dn̄m deum tuuꝫ adorabis ⁊ illi ſoliſeruies) Lyr. adoratione latrie queſoli deo debet̉. homines aūt veneraripoſſūt veneratōe dulie (Ic̄ veliqͥt eūdiabolꝰ) tāꝙͣ ꝯfuſuſ ex d̓i triūpho (⁊ecce āgeli acceſſer̄t ⁊ mīſtrabāt ei) ſicut vero dn̄o ꝓp̓i ẜui. ex hͦ appae̓t d̓mitas xp̄i. qꝛ nulla natuā ē ſupͣ angelicā niſi d̓ina ¶ Circa pn̄s euāgeliuvbi dr̄. ut tēptae̓t̉ a diabolo lucifero
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten