verbū dei ꝓpter ſil̓itudinē. Prīo qꝛ ſemē qd̓ ſemīat̉ niſi ſb̓ t̓ra cōdat̉: ſinefructu manebit. Sic v̓bū dei qd̓ in p̄dicatōe audit̉ niſi in ꝓfundo memorie ſeruet̉ oīno ꝑdiʳ vn̄ Dauid in psͣcxviij. In corde meo abſcondi eloqͥatua ut nō pecceꝫ tibi. Scdo̓ qꝛ ſemē ſū̄bn̄ficio ſol̓ nō creſcit. ſic v̓bū dei p̄dicatū fine grā dei adiuuāte inutile exiſtit. Et hec ē rō qͣre in pr̓cipio ẜmonis grā īplorat̉ ⁊ ſcōꝝ īuocatō. ut. ſqd̓ poſſibilitas nrā nō obtinet: eorūnobis int̓ceſſiōe donet̉ Tercio ꝓpt̓ neceſſitatē reficiēdi Nā fic̄ ſemē eſt materia panis ad refectōꝫ corꝑis; ſic verbū dei eſt māteria p̄dicatōis ad refectōeꝫ aīe. utꝫ deū. viij. Nō in ſolo pane viuit hō ſꝫ in oī verbo qd̓ ꝓcedit deore dei. vn̄ Greg. Cibꝰ mētis ē verbūdei. Poſtmodū ſubdit hic auditorūverbi dei qͣtuor differentias (Qui ātſecꝰ viā hij ſūt qͥ audiūt) ⁊ illa parsſeminis q̄ cecidit ſecꝰ viā: ſignificatcor vanitatibꝫ ⁊ voluptatibus expoſitū (⁊ ꝯculcatū ē) Cōculcatō tnͣ ſeūtiūfigͥficat carͣles affectōes (et volucresceli ꝯmeder̄t illud) ꝑ volucres intelligūt̉ demones. ergo comeſtio volucrūſignificat ſug̓geſtione demonuꝫ. vn̄ſubdit ¶Deinde venit d̓i abolꝰ et tollitverbū) .i. memoria verbi (de corde eorū ne credētes ſalui fiāt) Inuidet em̄diabolꝰ ſaluti hominū Salꝰ āt ꝑ fideꝫhēt̉ ut pꝫ Luc̄. vij. Fides tua te ſaluaꝫfecit (Na qͥ ſupͣ petraꝫ/ hij ſūt duri ⁊vebelles ꝑ ſuꝑbiā (qͥ cū audierint cūgaudio ſuſcipiūt v̓bū) qꝛ tales ī audiendo p̄dicationē delectat̉ ſed cuꝫ dep̄dicatōe recedūt ſtatī recedunt a bonoꝓpoſito qd̓ habuer̄t (Et hij radices nō habēt) ſcꝫ ꝓfunde firmitatisRatīo at qͥv arbor radices nō habetaliqn̄ ē. qꝛ nimis ſepe trāſplātả Ethij freq̄nter de bono ad malū mutāt̉ideo nō radicāt̉ in bono. vn̄ ſb̓diʳ (qꝫad tp̄s credūta in tꝑe tētatōis recedūt) ut pꝫ Ecc̄i. xviij A mane vſqꝫ adveſꝑā īmutabiʳ tp̄s (Qd̓ āt ī ſpinascecidᵗ hij ſūt) .ſ. anxij ꝑ cupiditatē tēꝑaliū Diuitie tꝑales ſpine vocả. qꝛaīaꝫ vulnerāt ⁊ pūgūt (qͥ audier̄t ⁊ aſolicitudībꝰ) .i. a cura ſuꝑflua in acqͥrēdo (⁊ diuitijs) ⁊. ab ipſa reꝝ abundātia in poſſidēdo (⁊ voluptatibꝰ) i. aſeq̄nte luxuria diuitijs vtēdo (eutesſuffocāt̉) qꝛ qͣndo incipuit cogitae̓ deſpūalibꝫ: ſtatī ſe īmiſcet cogitatio. detꝑalibꝫ ⁊ p̄ualēs ſuffocat ꝟbū (Qd̓āt in bona t̓rā) . cor bonū ⁊ deuotuꝫ(hij ſūt qͥ corde bono) ꝑ īduſtriaꝫ naturalē (⁊ optīo) ꝑ grāꝫ Ih̓u x (audiētes v̓buꝫ retinet) ſcꝫ in mēoria (et fructū affert ī patiētia) vn̄ Mat. xiij. d̓rAlij affer̄t fructū triceſimū vt qͥ ſūt īſtatu ꝯiugali. alij ſexageſimū qͥ ſūtin ſtatu viduali. alij cēteſimū qͥ ſūt īſtatu v̓ginali ¶ Cir̄ pn̄s euāgeᵐ vbirixitid̓r. Exijt qͥ ſeīat ſemīae̓ ſemē ſuū. Diimiui.cit Hugo do pͣto. ꝙ p̄dicator v̓bi deihͦ qd̓ p̄dicat v̓bo:debet oꝑe īplere. utſi p̄dicator p̄dicat mūdana ꝯtēni: debꝫ ⁊ ipē hͦ face̓. ſi p̄dicat abſtinētiā ⁊pm̄aꝫ: dꝫ et ipē face̓. ſi p̄dicat vicia fuApcia ſugere ⁊ v̓tutes hēre:dꝫ ⁊ ipē virtuoſuseſſe. et ſic de alijs. et ſit doctor verbo ⁊gue cllabul fui ſca?exēplo. Sic verꝰ p̄dicator dn̄s ih̓s fepte tmcaguuſer.cit ut pꝫ Actu. j. Cepit ih̓s face̓a doce19. Cū et. xxiii.Seqͥt̉ in euāgelio (ſemē eſt verbū d̓i)nbit qlaxxb. ſiVbi diligēter ē adu̓tendū ꝙ verbuꝫeqbar upodei eſt valde p̄cioſū. qꝛ cōparaʳ corꝑevdalā ut piulixp̄i. vn̄ Augꝰ. Int̓rogo inqͥt vos frati duadiaui.tres vel ſoroe̓s dicite mihi. Quid voiniptuilibis plꝰ eſſe vidẻ. verbū deican corpꝰcriſti ? Si vultꝭ verū rn̄dere. hͦ vtiqꝫ dicere debetꝭ ꝙ nō ſit minꝰ verbū dei ꝙͣcorpꝰ xp̄i. Et ideo quāta ſolicitudinēnoſ obſeruamꝰ qn̄ nob̓ corpꝰ x̄ miniſtr̄t̉. ut nihil ex ipo ī t̓rā cadat. tātaſolicitudīe obſeruemꝰ ne verbū d̓i qd̓nob̓ erogảdū aliud a̓ cogitamꝰ autloqͥm̉ de corde nrō deꝑeat. Ex qͥbꝰ iādictis pꝫ ꝙ ſi ſciēt̓ et exꝓpoſito defidioſe vl̓ ſaltē cōtēptibil̓r audiūt hoīesgrauit̓ peccāt. vn̄ Augꝰ. et etiā allegat̉ ī decretꝭ ſiō minꝰ reꝰ erit qͥ verbūdei negliget̓ audit. ꝙͣ ille qͥ corpꝰ ẋ īt̓rā cade̓ ex negligētia ſua ꝑmiſerithec ille. Qd̓ ſpecialit̓ intelligi pōt de