Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

dimidie. ⁊ ideo ad hoc deſignādū ſb̓ditur (trās iordanem vbi erat ioh̓esbaptiſans) q̄ aquā diſtat a iheruſalem ꝑ vnā dietā. ⁊ in eodē loco ꝯſueuerat ioh̓es cōmorari ⁊ predicare etbaptiſare. ⁊ multi ꝯueīebāt illuc adeū: ut baptiſarent̉ ab eo. Cirͣ pn̄seuāgeliū vbi d̓r. Tu quis es. Queritur. quare iudei magis de Iohāneꝙͣ de xpō credebāt. Rn̄det Criſoſto. ꝙtriplex fuit ratio Prima ratō eſt. qꝛioh̓es fuit de magno gn̓e. ut puta filius Zacharie magni ſacerdotis. etquia miraculoſe natus eſt de vtroqꝫꝑente ſterili ⁊ ſene. xp̄s āt ut ip̄i crodebāt erat filiꝰ fabri ⁊ cuiuſdā pauꝑcule mulieris: ⁊ nō miraculoſe natus. qꝛ de iuuēcula ꝙͣuis de ſene pr̄ e.Secūdā rātō eſt. qꝛ ioh̓es ī victū ⁊ voſtitu magis aſperā vitā ꝙͣ xp̄s agerevidebat̉. Nā tunicā de pilis camelorū hēēbat et zonā pelliceā ad lūboseius. et cibꝰ eius locuſte ⁊ mel ſilueſtre. utꝫ Math̓. iij. Xp̄s āt cōibꝰ veſtibꝫ induebat̉. et cōi cibo vtebaturcū hoībꝰ in nuptijs ⁊ ꝯuiuijs comedebat Tercia ratō eſt. qꝛ iohānes cōſortia hoīꝫ deuitabat. ⁊ in deẜto morabatur latitans in antris ⁊ ſpeluncis. donec ſpirituſſanctus ei dixit. utexiret ad ꝑhibendū teſtimoniuꝫ dexpo. Et tūc venit ad iordanē p̄dicāsbap̄mū pm̄e utꝫ lu. iij. xp̄s āt morabat̉ cū homībꝰ ⁊ ꝯu̓ſabat̉ cū pctōribꝰ et māducabat cuꝫ ipẜ utꝫ Math̓.xxj. ꝓpterea gͦ iudei ad ioh̓em legatione miſer̄t: ut eū interrogarēt aneſſet xp̄s. Et rn̄t. qꝛ nō ſuꝫ ego xp̄s. In nocte natītatis dn̄i ad primāmiſſam epl̓a.Pp̄aruit grͣtia dei ſaluatorisnoſtri omnibꝫ hoībꝰ erudiēsnos: ut abnegātes īpietateꝫ⁊ ſecularia deſideria. ſobrie ⁊ iuſte ⁊pīe viuamꝰ in hͦ ſcl̓o: expectātes beata ſpem ⁊ aduentū glorie magni dei⁊ ſaluatoris nr̄i Ih̓u xp̄i. qͥ dedit ſemetipſuꝫ ꝓ nobis: ut nos vedimeretab om̄i iniqͥtate. et mūdaret ſibi populū acceptabilē ſectatorē bonorumopeꝝ. Hec loq̄ve. ⁊ exhortae̓. In xpōIh̓ū dn̄o noſtvo PoſtillaPparuit grā dei. ad Thithū. ij.Hodie ab eccīā dei celebrả natiuitas dn̄i ſic̄ xp̄s dn̄s nr̄ devirginemaria natꝰ ē verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ homo. inquo mīaꝫ magnā hoībꝰ on̄dit. qꝛ nōex oꝑibꝫ iuſticie q̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜmnigͣnā mīaꝫ ſuā ſaluoſ nos fec̄ Ergoapl̓s paulꝰ in officio pͥme miſſe q̄ inmedia nocte celebrt̉ inſinuat dei miſericordiā nobis exhibitā dicēs Apparuit grā dei ⁊cͣ. An̄ initiū illiꝰ epiſtole ſcribit ſcūs paulus: exhortādothitū diſcipulū ſuū. d. Loq̄re q̄ decetſcāꝫ doctrinā. ſenes ut ſobrij ſint. pudici. prudētes. ſani in fide: in dilectōe⁊ patīa. ⁊ in oībꝰ teip̄m p̄be exēpluꝫbonoꝝ oꝑm Tūc ſeqͥt̉ pn̄s epl̓a (Apparuit grā dei ſaluatoris nr̄i) Ly. incarne ꝓ nobis aſſūpta (oībꝰ hoībꝰ)Gor .i. ad vtilitatē oīm boīꝫ (erudiēsnos v̓bo ⁊ exoriplo (ut abnegantesīpietatē) Ly.xydolatriā fic̄a ꝑ oppo̓ſitu pietas d̓r cultꝰ d̓inꝰ (⁊ ſcl̓aria defideria) Ry. q̄ tēdūt ad diuitias ⁊ honores ⁊ delicias corꝑis (ſobrie) Ly. īnob̓ (a iuſte) ad ꝓximum (a pie) addeū (viuamꝰ in hͦ ſcl̓o) .i. in mūdo fragili ⁊ tnͣſitōi̓o (expectātes btāꝫ ſpēvbt̄ītudinē ſpatā ut ꝑ hͦ libētiꝰ ⁊ faciliꝰ faciamꝰ boͣ oꝑa (⁊ aduētū gl̓e).. manifeſtatōeꝫ gl̓oſaꝫ (magni dei⁊ ſaluatorꝭ nr̄i ih̓u xp̄i) Gor. ī. aduetū xp̄i ad iudiciū qͥ eſt magnꝰ deꝰ etſaluator nr̄. Nā in pͥº aduētu venitpuer ꝑuulus. In ſcd̓o veniet ut deꝰmagnꝰ cū ptāte ⁊ maieſtate (qͥ) ſuꝑple xp̄s (dedit) gͣtis et ſine merite ſemnetip̄m) in p̄ciū: ⁊ nullā aliā creatūrā (ꝑ nob̓) adhͦ inimid (ut nos redime̓t) per p̄ciū ſāguinis (ab oī inqͣnamēto) tā actuali ꝙͣ origīali (⁊ mūdāret ſibi ppl̓m) ꝑ ſacr̄m baptiſmi (acceptabilē) 7. gͣtū ꝑ caritatē (ſectatorē bonoꝝ oꝑū) ly. ita ꝙ grā q̄ dat̉ inbap̄mo n̄ dat̉ inuacuū ſꝫ ad bn̄ oꝑādū Hec loq̄re) Ly. igͦrātes docendo