Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
117v
Einzelbild herunterladen
 

in intimis ꝯſcientie ſue hoc delectationis inueīet de imquitate cōmiſſa. qd̓ de equitate ſeruata. aut tantum ei iocunditatis carnalis voluptas. quantūſpiritalis paīet appetitusᵈ nichil ꝓrſus de v̓tutū bonis attigitnichil de pietatis ſuauitate guſtauit. magis vult ſordeſce̓in his que īmunda ſunt. ꝙͣ inhis ſplendere que ſancta ſunt.Non ſinit ratio vt cordibꝰuſqꝫ quaqꝫ captiuis ita placeatſacīata ira vt r̄miſſa vindicta.aut tantum generent gaudiūmala queſita de alieno. quantum bona extenſa de proprio.felicior eſt ſemper parca tēperancia ꝙͣ profuſa luxuria. maiorqꝫ eſt lux humilibus ſuperbis. et ſublimior mens inter prohibita atqꝫ ꝓmiſſa cercius habet ſperare celeſtia ꝙͣ amare berrena Vt autē in hocuectu animus religioſus excellat et vis ſue dominacōnis obtineat ſubigendo corpori. caſtigacio eſt adhibenda ieiunij.Qd̓ licet generali noīe ad omnem continentiam p̄tinere videatur: proprie tamen ad ededi diminutione refertur ut proſit nunc voluntate non ſumereqd̓ ab inicio contra vetitumcuit vſurpaſſe. vt ſicut illiccupiſcencia vulneri. ita hic abſtinentia ſit ſaluti. Cui medicine dilectiſſimi tꝑus omē ſitcongruū. hoc tamen habemuſaptiſſimū. qd̓ et apoſtolicislegalibus inſtitutis videmuselectu. vt ſicut in alijs anni diebus. ita in menſe ſeptimo ſpiritalibus nos purificationibꝰemundemus Conuenientibusvero in vnum ꝓpoſitum tribꝰſtudijs oraōōe ſcilicet et elemoſina atꝫ ieiunio p̄ſtabit̉ nobisa miſei̓cordi deo et cohibico cupiditatū; et exaudico precum.et remiſſio peccatorū. dn̄m: De eodem ſermo nonus.Cio quidē dilectiſſimiplurimos veſtrum itaī hijs que ad obſeruāciā criſtianā p̄tinent eſſe deuotos. vt noſtris cōhortationibꝰnon indigeāt admoneri. Qd̓enim dudum et tradicio decreuit conſuetudo firmauit. necerudico ignorat. nec pietastermittit. Sꝫ quia ſacerdotalisofficij eſt erga omēs eccleſie filios curam habere communein id qd̓ et rudibus ꝓſit et doctis quos ſimul diligimus pariter nicitamus. vt ieiuniū qd̓nobis ſeptimi menſis recurſusnidicit. fide alacri per caſtigationem animi corpis celebremus Quamuis enim dimiiucio cibi. carnem proprie videatur afficere. nichil tamē corporeis ſenſibꝰ vel cōceditur vel negatur. qd̓ non ſicut ad ſeruientem ita ꝑtineat ad iubentem.