Druckschrift 
Sermones et epistolae
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

Cum itaqꝫ vnuſquiſqꝫ homoduplicem in ſe legē habeattinentie. nichilqꝫ actionumſtrarū ad ſolum corpus. multa autē ad ſolum r̄ferenda ſūtanimū prudenter debemus aduertere. indecens ꝙͣqꝫ inuiſtum ſit. ſi qd̓ a ſuꝑiorē indicitur ab inferiore negligitur. Vtautem mens rōnalis ſalubriter exteriora caſtiget. debet etiam ꝓpria exercere ieiunia. qͥanon ſolum carnis deſiderijs. ſetiam anmi cupiditatibꝰ cōuenit repugnare. dicente ſcriptuca Poſt concupiſcentias tuasnon eas. et a voluntate tua auerdere Ieuinans ergo ab his caro expetit. ieiunet etiamab his que male interior ſubſtantia concupiſcit. Peſſimusenim anime cibus eſt velle qd̓non licet. et noxiā cordis delectatio ē que aut turpi lucro paſcitur aūt ſuꝑbia extollit̉ aūtadulatione letatur Quamuisenim his affectibꝰ motus q̄qꝫcorporis ſeruiant ad originemtamen ſuam cuncta reſpiciuntet ibi cenſet̉ qualitas actionisvdi inuenitur micium voluntatis. quā prauis deſiderijs reuocare. optimum maxiniūqꝫ ieiunium eſt. quia tunc eſt edendi abſtinentia fructuoſa. quādo exberior parcitas a temperantia interiore procedit Celebraturi igitur dilectiſſimi veꝝ.118.et ſpūale ieiunium. qd̓ et corpus et animā ſui puritate ſanctificet. cordis noſtri ſecreta rimemur. et quibꝰ rebus auttriſtentur aut gaudeant. iuſtodiſcūciamꝰ examne. Ac ſi qͥsamor vāe glorie. ſi quā radixauaricie. ſi qd̓ ineſt virus inuidie. nichil talium anima ſunat eſcarum. ſed virtutum intenta delicijs celeſtes epulasrene preferat voluntati Agnoſcat homo ſui geneis dignitatem. factumqꝫ ſe ad ymaginēet ſimilitutidinem ſui creatoi̓sītelligat. nec ita de miſerijs qͥspeccatum illud maximum e īcidit expaueſcat. vt ſead miſei̓cordiam ſui reꝑatōisattollat Ipſe enim dicit. ſancti eſtote quia ego ſanctus ſumhoc ē me eligite. et his que michi diſplicent abſtinēte. facite qd̓ amo. amate qd̓ facio Etcum videtur difficile eſſe quodiubeo: ad iubentē recurrite: vtvnde datur preceptum. preſtetur auxiliū. negabo openiquia tribui volūtatem Ieninate ab aduerſis; abſtinēte atrarijs Ego ſum cibus veſterpotus Nemo que mea ſunt inefficaciter concupiſcat Qui em̄ad metendit. ex mei p̄ticipatione me querit His dilectiſſiim cohortacōnibus quibꝰ nosad bona incōmutabilia; et adgaudia īuitat eterna. plene ſūt